12.8 C
Pontevedra
Martes, 26 de Outubro de 2021
Máis
    HomeBaixo MiñoTomiñoToñi Vicente, pioneira da nova cociña galega, presenta o seu primeiro libro...

    Toñi Vicente, pioneira da nova cociña galega, presenta o seu primeiro libro en Tomiño

    Na edición do volume, de máis de 200 páxinas a toda cor, con prólogo de Juan Mari Arzak e fotos de Xulio Gil, a tomiñesa reúne receitas tradicionais e de alta cociña

    A recoñecida chef tomiñesa Toñi Vicente presentou este sábado o seu primeiro libro, ‘A miña cociña‘, que contou coa colaboración do Concello de Tomiño. A praza do Seixo foi a escollida para celebrar un acto sinxelo mais tamén emotivo e entrañable, que serviu tamén como homenaxe especial aos seus pais, Delmiro e Antolina, dos que aprendeu a amar a cociña de calidade feita con produtos da zona. No acto estivo acompañada pola alcaldesa de Tomiño, Sandra González; o fotógrafo do libro, Xulio Gil, e o editor José Luis Teófilo, de Teófilo Edicións.

    “Toñi é sen dúbida un orgullo para todas e todos nós, unha pioneira en poñerlle á alta cociña rostro de muller, e que aínda alcanzando o máis alto prestixio internacional nunca renegou de Tomiño e sempre o tivo moi presente alí a onde foi”, comenta González.

    Antes de comezar coas receitas, a chef, que conseguiu en 1989 a primeira estrela Michelín galega co seu restaurante Síbaris, reflexiona sobre os seus primeiros pasos na cociña, evocando a súa feliz infancia marcada pola existencia do restaurante familiar no que viu cociñar á súa nai con gran destreza. “Este libro é unha homenaxe a miña nai, esa muller coa que descubrín os primeiros acubillos e sabores da miña vida”, comenta.

    Vicente explica que os pilares da súa cociña, “unha cociña próxima e contundente”, son a calidade da materia prima (carnes, hortalizas, peixes e mariscos) do país e a simplicidade unida á tradición. “A vangarda está nas inquedanzas, na procura do cociñeiro, na súa imaxinación que, ben expresada, pode ser a arma máis poderosa para crear ilusións…máis é preciso non esquecer a tradición e as raíces. A miña cociña bebe da tradición pero tamén investiga e crea cousas novas”.

    Traxectoria

    Toñi Vicente iníciase na cociña con tan só 7 anos, da man da súa nai, xunto aos seus 5 irmáns e o seu pai, gran mestre de cerimonias no restaurante Casa Delmiro. En 1982 inaugura en Vigo o “Síbaris”, co seu marido Camilo Pardo. A chef comeza pronto a recoller numerosas distincións pero non é até 1989, cando consigue a primeira estrela Michelín outorgada a un restaurante galego. Esta distinción, que máis tarde revalidaría en Santiago de Compostela, foi un antes e un despois na súa fulgurante carreira. Comezou a preparar ceas e comidas para os presidentes de España, Portugal e Galicia; o Premio Nobel Camilo José Cela; cruceiros de luxo e un amplo etcétera.

    Entre os seus importantes galardóns figuran o primeiro Challenge Européen de la Gastronomie, viguesa distinguida, a medalla de prata de Galicia e o Premio Nacional de Gastronomía, entre moitos outros. Actualmente está retirada dos fogóns e reside de novo en Tomiño, feito que lle permitiu reunir o tempo necesario para preparar a publicación do seu primeiro libro de receitas.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS