22.5 C
Pontevedra
Xoves, 15 de Abril de 2021
Más
    HomeBaixo MiñoTomiñoToñi Vicente, pioneira da nova cociña galega, presenta o seu primeiro libro...

    Toñi Vicente, pioneira da nova cociña galega, presenta o seu primeiro libro en Tomiño

    Na edición do volume, de máis de 200 páxinas a toda cor, con prólogo de Juan Mari Arzak e fotos de Xulio Gil, a tomiñesa reúne receitas tradicionais e de alta cociña

    A recoñecida chef tomiñesa Toñi Vicente presentou este sábado o seu primeiro libro, ‘A miña cociña‘, que contou coa colaboración do Concello de Tomiño. A praza do Seixo foi a escollida para celebrar un acto sinxelo mais tamén emotivo e entrañable, que serviu tamén como homenaxe especial aos seus pais, Delmiro e Antolina, dos que aprendeu a amar a cociña de calidade feita con produtos da zona. No acto estivo acompañada pola alcaldesa de Tomiño, Sandra González; o fotógrafo do libro, Xulio Gil, e o editor José Luis Teófilo, de Teófilo Edicións.

    “Toñi é sen dúbida un orgullo para todas e todos nós, unha pioneira en poñerlle á alta cociña rostro de muller, e que aínda alcanzando o máis alto prestixio internacional nunca renegou de Tomiño e sempre o tivo moi presente alí a onde foi”, comenta González.

    Antes de comezar coas receitas, a chef, que conseguiu en 1989 a primeira estrela Michelín galega co seu restaurante Síbaris, reflexiona sobre os seus primeiros pasos na cociña, evocando a súa feliz infancia marcada pola existencia do restaurante familiar no que viu cociñar á súa nai con gran destreza. “Este libro é unha homenaxe a miña nai, esa muller coa que descubrín os primeiros acubillos e sabores da miña vida”, comenta.

    Vicente explica que os pilares da súa cociña, “unha cociña próxima e contundente”, son a calidade da materia prima (carnes, hortalizas, peixes e mariscos) do país e a simplicidade unida á tradición. “A vangarda está nas inquedanzas, na procura do cociñeiro, na súa imaxinación que, ben expresada, pode ser a arma máis poderosa para crear ilusións…máis é preciso non esquecer a tradición e as raíces. A miña cociña bebe da tradición pero tamén investiga e crea cousas novas”.

    Traxectoria

    Toñi Vicente iníciase na cociña con tan só 7 anos, da man da súa nai, xunto aos seus 5 irmáns e o seu pai, gran mestre de cerimonias no restaurante Casa Delmiro. En 1982 inaugura en Vigo o “Síbaris”, co seu marido Camilo Pardo. A chef comeza pronto a recoller numerosas distincións pero non é até 1989, cando consigue a primeira estrela Michelín outorgada a un restaurante galego. Esta distinción, que máis tarde revalidaría en Santiago de Compostela, foi un antes e un despois na súa fulgurante carreira. Comezou a preparar ceas e comidas para os presidentes de España, Portugal e Galicia; o Premio Nobel Camilo José Cela; cruceiros de luxo e un amplo etcétera.

    Entre os seus importantes galardóns figuran o primeiro Challenge Européen de la Gastronomie, viguesa distinguida, a medalla de prata de Galicia e o Premio Nacional de Gastronomía, entre moitos outros. Actualmente está retirada dos fogóns e reside de novo en Tomiño, feito que lle permitiu reunir o tempo necesario para preparar a publicación do seu primeiro libro de receitas.

    Arroz de coliflor con verduritas

    No, la coliflor no es aburrida. ¿Recordáis que hace un tiempo hicimos una pizza con la base hecha con coliflor? Pues hoy vamos a hacer unas verduritas con un “arroz de coliflor”.

    Teresa Ríos Noya, «Non estamos preparados para medrar»

    Que a poesía de base é unha marmita na que se van aliñando os nomes que mañá serán referente da nosa escrita, é algo que moi poucos poñen en dúbida a estas alturas da vida. E o caso que nos ocupa vén ser un exemplo máis de tal afirmación. Teresa Ríos deuse a coñecer ao abeiro do grupo poético e literario Versos de Areas, xurdido en Ponteareas un par de anos atrás.

    Serafín Parcero, «A illa dos deuses»

    As novelas de corte histórico que se publican en Galicia acostuman a estar ateigadas de referencias a feitos e personaxes reais, profusamente documentadas, e mesmo poderían pasar sen rubor (unhas máis ca outras) a criba de calquera historiador que se parase a valorar a súa veracidade. Pero son poucos os casos nos que o autor se entrega sen cortapisas á ficción partindo dunha realidade coñecida e dándolle a volta completamente ata configurar un relato propio.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    3 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Jhonathan Zúñiga
    3 POSTS0 COMMENTS
    Lucía Alonso
    9 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    36 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    30 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    12 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    1 POSTS0 COMMENTS