30.5 C
Pontevedra
Martes, 5 de Xullo de 2022
Máis
    HomeLouriñaMosA alpinista Verónica Romero, pregoeira da Festa do Codillo de Mos

    A alpinista Verónica Romero, pregoeira da Festa do Codillo de Mos

    A festa despachou máis de tres toneladas deste produto acompañado de arroz branco e chícharos

    A contorna do Pazo de Mos acolleu hoxe domingo a celebración da ‘XXII Festa do Codillo’, organizada polo Círculo Cultural e Deportivo Santa Eulalia de Mos e que tivo a unha “pregoeira de altura” como é a alpinista Verónica Romero, integrante da expedición feminina ‘Compromiso por la Tierra’.

    Na Festa do Codillo de Mos púidose saborear, polo prezo de 12 euros, unha receita de codillo de porco ó forno, composta por dúas partes de codillo con arroz branco e chícharos, acompañado dunha salsa cun toque picante e servido todo nun prato de porcelana con garfo e coitelo metálicos, pano de mesa, pan e vaso de viño ou botellín de auga.

    A degustación do Codillo foi dende ás 11:00 horas ata fin de existencias. Dende o Círculo Cultural e Deportivo Santa Eulalia estiman unha afluencia de asistentes de 5.000 persoas entre as que se repartiron 2.500 kg. de codillo de porco, 500 kg. de arroz, 150 kg. de chícharos, pemento, cebola, allo, etc., 5.000 bolos de pan, e 2.000 botellas de viño.

    Ademais da intervención da pregoeira, Verónica Romero, contouse coas actuacións do Grupo Airiños do Castelo, Banda de Gaitas e Grupo de Baile do CCD Santa Eulalia, do Grupo de Danzas Alquería, Escola de Folclore de Aranda de Duero, Burgos; e os intermedios estiveron amenizados pola charanga Os Charamujas.

    A Festa do Codillo

    Esta celebración xurdiu grazas ó afán da primeira xunta directiva do Círculo Cultural e Deportivo Santa Eulalia, por buscar novas ideas para ilusionar a tódolos veciños e ós socios en particular. Queríase facer un evento no que Mos se convertese nun referente. Pensouse en facer unha festa gastronómica, posto que no Concello de Mos non había ningunha festa importante desas características.

    E así, despois de barallar varias opcións, propúxose o codillo, unha parte do porco que ata ese momento non se enxalzaba en ningunha festa gastronómica de Galicia.

    Este evento chegou o 8 de novembro de 1998 baixo a denominación de ‘1ª Festa do Codillo’, facéndose realidade unha das ideas máis orixinais e importantes que desenvolvería o Círculo. Actualmente é unha festa consolidada que atrae cada ano a milleiros de persoas, converténdose na máis importante destas características do Concello de Mos e unha das máis destacadas da nosa comarca.

    Dende o ano 2009 estableceuse como data fixa para a súa celebración o terceiro domingo de outubro. O seu emprazamento dende o ano 2012 é o Contorno peonil do Pazo de Mos, preto do cruce da N.550 (O Porriño – Redondela) coa PO.2601 (a Torroso, Puxeiros) detrás da igrexa parroquial de Sta. Eulalia de Mos.

    Este emprazamento é o berce do Concello de Mos e o único xérmolo de casco histórico municipal, de onde a mediados do século XVI ergueron a súa vivenda, sete casas máis para o seu servizo e a igrexa parroquial, os primeiros señores de Mos, que co tempo alcanzarían os máis altos recoñecementos nobiliarios, converténdose en Marqueses de Mos con grandeza de España.

    As vicisitudes da historia quixeron tamén que o Pazo fose testemuña directa da ira das tropas francesas durante a Guerra da Independencia, sendo queimado no ano 1809 converténdose nun edificio en ruínas. Despois de pasar por varias mans o Pazo do Marqueses de Mos, acabou sendo donado ós veciños da Parroquia de Mos, que foron quen de poñerse de acordo para a súa reconstrución conseguindo os medios materiais e económicos suficientes para poder convertelo na grande casa social e cultural de todos eles.

    Neste contorno histórico, no que se desenvolve a Festa do Codillo, e moitas máis iniciativas, atópase tamén o que foi a Casa do Concello de Mos.

    COLABORACIÓNS

    ¡Hogueras de San Juan!

    Ha pasado la noche de San Juan y parece que todo vuelve a la normalidad. Si, porque se han vuelto a ver grupos de gente en las playas como si el virus no hubiera existido nunca. Me pregunto, si también será culpa de Rusia que el virus hubiera desparecido, porque ya todo el mundo está actuando como si nada. ¡Ah! espera, en los hospitales sigue habiendo gente ingresada con el covid y que todos los días sigue falleciendo enfermos a causa de esta enfermedad... pero ya no es noticia porque en la prensa apenas aparece en letra pequeña.

    Marilar Aleixandre, «Unha presa de terra»

    Se fai só algunhas semanas dabamos conta neste mesmo espazo dunha reedición ampliada da novela «Sobrevivindo», coa que Arantza Portabales gañara un coñecido premio de novela por entregas organizado por un xornal galego, o que hoxe traemos é un caso que semella calcado daquel.

    Nueva oportunidad para las aguas del río Tea

    Aprovechar nuestros recursos y sacar de ellos el mayor rendimiento posible es una estrategia de gestión que conviene seguir. De manera sencilla, se trata de potenciar aquello que ya tenemos, intentando hacerlo mejor y más atractivo, sin necesidad de comprar o importar elementos nuevos o extraños. Se trata de aplicar, por tanto, la eficiencia.

    Summer is coming

    Últimamente me está costando ser constante y escribir el último domingo de cada mes (aún gracias que ser puntual fue uno de los numerosos propósitos que me marqué para este 2022), así que os dejo el texto que correspondería al mes de mayo.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    20 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    13 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    66 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    40 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    4 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS