15.1 C
Pontevedra
Domingo, 24 de Outubro de 2021
Máis
    HomeVal MiñorNigránO Concello de Nigrán amplía a flota municipal cun novo vehículo eléctrico...

    O Concello de Nigrán amplía a flota municipal cun novo vehículo eléctrico para o Departamento de Medio Ambiente

    Trátase dunha furgoneta Nissan de 7 prazas cunha autonomía de 280 qm que se suma a outra de similares características mercada no ano 2018, sendo o segundo vehículo cero emisións do Concello

    O Concello de Nigrán ven de adquirir a través do Fondo de Compensación Ambiental da Xunta de Galicia unha furgoneta eléctrica de 7 prazas Nissan e-NV200 Evalia para o departamento de Medio Ambiente. O vehículo, cunha autonomía de 280 qm, foi adquirido mediante procedemento público aberto ao concesionario Rofervigo, sendo o segundo eléctrico do Concello (o primeiro, de característica moi similares, foi comprado no ano 2018 para o departamento de Vías e Obras).

    “Desde o Concello apostamos por medios de transporte non contaminantes e, consecuentemente, predicamos co exemplo. Compre recordar que somos o municipio de España con máis electroliñeiras e mesmo bonificamos o imposto de rodaxe aos vehículos eléctricos, híbridos ou a gas, todo elo como incentivo”, explica o alcalde, Juan González, quen incide no aforro económico que supón para as arcas municipais prescindir do combustible e no convinte que resulta dispor dun punto de carga gratuíto e municipal ao carón da Casa do Concello. Con esta recente adquisición o Concello contribúe a rebaixar a vida útil media dos seus vehículos, que nos últimos anos pasou de 20 a 10. “Ter unha frota menos envellecida repercute en menos custes de mantemento e, por suposto, tamén en menos emisións”, destaca González.

    O Concello de Nigrán estreou o mes pasado unha nova electroliñeira con catro subministradores de carga rápida en Panxón (ao carón do Pavillón) que se sumou á outra tamén de Iberdrola inaugurada o pasado mes de outubro ao carón do Centro de Negocios do parque empresarial Porto do Molle e á semi-rápida gratuíta disposta no 2018 polo propio Concello ao lado da Casa Consistorial. Así, a localidade ostenta o récord de electroliñeiras en espazos públicos de España.

    Paralelamente, o goberno local aprobou no 2018 unha bonificación do imposto de rodaxe nun 50% aos vehículos híbridos ou a gas (GLP) e nun 75% aos eléctricos ou híbridos enchufables, etiquetados estes últimos pola DGT como ‘0 emisións’. “Trátase de promover entre a veciñanza a compra de vehículos sostibles; é un transporte moi silencioso e o 100% eléctrico non produce ningún tipo de emisións, é unha labor da administración promover o uso de enerxías limpas e facilitar o acceso a elas mediante este tipo de iniciativas”, finaliza.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS