12.2 C
Pontevedra
Luns, 25 de Outubro de 2021
Máis
    HomeVal MiñorNigránNigrán establece un novo posto de socorrismo en Panxón con cadeiras de...

    Nigrán establece un novo posto de socorrismo en Panxón con cadeiras de rodas anfibias

    O Concello de Nigrán instalou un novo posto de socorrismo en Panxón (cara a zona portuaria) que se suma aos dous xa existentes no inicio do Paseo, ao lado do río Muíños e na zona de Lourido, reforzándose así a vixiancia do areal máis concurrido do municipio. Neste novo punto, e co obxectivo de mellorar a calidade asistencial, realízanse agora os baños adaptados con cadeira-anfibia, xa que os usuarios e técnicos coinciden en que a auga de Panxón, con menor oleaxe que a zona de Praia América-Lourido na que se viñan realizando, é máis indicada para ofrecer o servizo.

    Asemesmo, e tamén coma novidade, os usuarios das cadeira-anfibias ou os seus acompañantes poden solicitar tamén alí unha tarxeta especial para poder aparcar o coche na rúa do Paseo de Panxón durante o tempo que dure o baño. Coma en anos anteriores, os baños ofrécense dende as 13:00 h ás 19:00 horas, teñen unha duración de 20 minutos, e son asistidos por tres voluntarios de protección civil e un socorrista. A maiores, tódolos postos de vixiancia dispoñen dende o ano pasado de muletas e andadores adaptados deseñados especialmente para o seu uso na area.

    Outro novo servizo xa operativo tamén dende o 1 de xullo é a primeira moto acuática de rescate e vixiancia, entregada á Mancomunidade do Val Miñor en febreiro deste ano e que opera en Nigrán e Baiona. Este vehículo, capaz de chegar de Panxón a praia de Ribeira (Baiona) en menos de 5 minutos, está manexada por un patrón voluntario de Protección Civil e un socorrista e conta cunha camilla na parte posterior. As motos acuáticas de salvamento son o método máis rápido, áxil e eficaz de conseguir chegar a unha vítima, e na maioría de condicións meteorolóxicas e lugares de difícil acceso, debido ao seu tamaño e o seu pouco calado.

    Ademais, permiten realizar vixilancia dinámica para ter un maior control sobre os bañistas afastados e facer un servizo de prevención, realizar rescates a calquera tipo de vítimas, así como a persoas de embarcacións, windsurf ou similar que teñan dificultades de regresar á beira e perige a súa vida.

    “A vixiancia nas nosas praias vese reforzada ao crear este posto de socorrismo novo, dispor de máis medios, e incluso de máis persoal de vixiancia e salvamento que outros anos”, explica Juan González, alcalde de Nigrán

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS