12.2 C
Pontevedra
Luns, 25 de Outubro de 2021
Máis
    HomeComarcasRedondelaÉxito absoluto da performance 'A última cea' de Uxía Morán nos actos...

    Éxito absoluto da performance ‘A última cea’ de Uxía Morán nos actos do 25N do Concello de Redondela

    A alcaldesa Digna Rivas, nomeou ás mulleres asasinadas no 2020 “porque non son números, son persoas, son vítimas e detrás de cada nome hai orfos e orfas e a historia dunha traxedia”

    Ante ameaza de choiva, o Multiúsos da Xunqueira foi o escenario escollido para desenvolver o acto institucional conmemorativo do 25N do Concello de Redondela e no que Uxía Morán, con ‘A última cea’ foi a encargada de visibilizar a través dunha performance “moi dura”, a traxedia das mulleres que sofren diariamente a violencia machista nas súas máis diversas expresións.

    Os actos abríanse cun minuto de silencio que, como sinalaría posteriormente a alcaldesa e concelleira de Igualdade, Digna Rivas, “era un berro silencioso de toda a sociedade pedindo o fin da auténtica lacra social do século XXI: a violencia machista”.

    De seguido, e no paseo da Xunqueira, Uxía Morán representaba, con toda a dureza, a historia dunha muller “reflexo de moitas mulleres” sinalaría despois, que soña “cunha voda ideal, un matrimonio ideal e unha vida ideal ata que todo iso esvaécese e comeza o maltrato, o golpe, a fractura o trauma”. Cun dramatismo absoluto e vestida de noiva, os movementos de Uxía Moran amosaban o intento desesperado desa muller por seguir vivindo esa ilusión.

    “Non saberemos nunca –afirmou a actriz– se esa muller sobreviviu, se tivo o valor de quitar ese vestido, se puido aprender e se conseguiu refacer a súa vida ou non o conseguiu, como outras moitas que non están xa con nós”.

    Visiblemente emocionada, Uxía Morán, apuntou que “actos como este, son para lembralas e para lembrarlle á sociedade que aí fora hai moitas mulleres que precisan de axuda”.

    Trala performance que a ninguén deixou indiferente é que foi cualificada polos presentes como de “terriblemente dura”, Josua Mateo, fillo da asasinada pola violencia machista, Sesé Mateo, lía un manifesto cargado de reinvidicación e no que lembraba a loita das irmás Mirabal, ‘As bolboretas’, polos dereitos humanos e contra calquera tipo de opresión, loita que lles custaría a vida pero que marcaría o camiño a seguir.

    Na súa intervención a alcaldesa de Redondela, Digna Rivas, sinalou que este acto tiña como obxectivo “visibilizar a senrazón da violencia machista, pero –afirmou– a loita contra esta barbarie non se pode cinguir a un só día, senón que ten que ser unha labor continuada dos 365 días ao ano e unha labor conxunta de toda a sociedade”.

    A actuación de Uxía Moran, engadiu, “ofrécenos unha visión única do horror que viven as mulleres que sofren malos tratos, sexan estes do tipo que sexan. Tiven a oportunidade de mirala por primeira vez no 2017 en Tomiño, sendo deputada de Cohesión Social e, á hora de elaborar este programa, non tiven ningunha dubida sobre a necesidade de traela porque era a mellor forma de deixar ao descuberto a barbarie da violencia sobre as mulleres”.

    Nas súas palabras, a alcaldesa de Redondela nomeou algunhas das mulleres asasinadas no 2020 “porque non son números, son persoas, son vítimas e detrás de cada nome hai orfos e orfas e a historia dunha traxedia”.

    A alcaldesa e concelleira de Igualdade, adiantou que Josua Mateo, en colaboración con profesionais directamente implicados na loita contra a violencia machista, como pode ser a Asociación de Mulleres Xuízas, “está a elaborar un protocolo de actuación para os casos de violencia machista, para poder orientar ás persoas vítimas dese horror”.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS