15.1 C
Pontevedra
Domingo, 24 de Outubro de 2021
Máis
    HomeLouriñaO PorriñoO PP do Porriño pide ao Goberno local que explique os motivos...

    O PP do Porriño pide ao Goberno local que explique os motivos polos que decidiu poñer fin a ‘Porrigalia’

    O PP do Porriño lamenta que o Goberno local “faga oídos xordos ás reclamacións da veciñanza, comerciantes e hostaleiros” e decida poñer fin a Porrigalia, un evento que, sinala o portavoz dos populares Alejandro Lorenzo, “goza de gran recoñecemento e que repercute de maneira moi importante no comercio e a hostalería da vila”.

    Lorenzo lembra á alcaldesa, Eva García de la Torre, que este evento “ademais de pensarse como unha alternativa de lecer naceu co obxectivo de revitalizar, dinamizar e promover a economía local”. Obxectivo que cumpriu con creces dende a súa creación no ano 2014, cando O Porriño recibiu a máis de 20.000 asistentes nunha festa na que se implicaron os diferentes sectores da vila: comerciantes, hostaleiros, asociacións, clubes deportivos, centros escolares e a veciñanza en xeral. Xuntos deron forma a un evento que chegaba para quedarse.

    “Pese a gozar do apoio popular, Eva García amosouse contraria á súa celebración dende o principio sen dar ningún tipo de explicación”, lamentou Lorenzo. Xa no 2015, o recén estreado Goberno Local decidía non celebrar Porrigalia. Finalmente, e tal e como manifestou a Alcaldesa, o evento tivo continuidade “por petición popular”, asegurando daquela que “o que funciona tense que repetir e consolidar”.

    Sorpréndelle polo tanto ao portavoz popular o que cualifica de “incoherencia” por parte da alcaldesa que na campaña electoral do pasado mes de maio declaraba nunha entrevista que Porrigalia “seguiu e seguirá” pois “supuxo unha dinamización nunha época moi larga na que non hai nada”.

    “O Goberno Municipal debe ser claro a este respecto e explicar os motivos polos cales deciden poñer fin a este evento”, insistiu Lorenzo pedindo á Alcaldesa e concelleiros que “deixen de excusarse e mentir responsabilizando ao PP das súas decisións”. Como ven sendo habitual, o executivo socialista minte á veciñanza para eludir as súas responsabilidades, alegando que non dispoñen de diñeiro na partida de festas tras terse pagado a débeda pendente aos veciños e veciñas de Cans (en referencia aos 60.000 euros que o Goberno Municipal pretendía retirar da partida destinada ás Comunidades de Augas).

    “Unha vez máis intentan manipular aos veciños e faltan á verdade”, concluíu Lorenzo, “Este Goberno Municipal destinou a festexos no orzamento 700.000 euros. Un incremento desmesurado dos 350.000 euros cos que contabamos no noso goberno na mesma partida e cos que asegurabamos sobradamente non só a celebración de Porrigalia, senón de todos os festexos que se celebraban na vila. Se é certo que xa non dispoñen de cartos nesa partida, deberán explicar ás veciñas e veciños do Porriño en que se gastaron eses 700.000 euros no que vai de ano”.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS