10 C
Pontevedra
Martes, 13 de Abril de 2021
More
    HomeBaixo MiñoO RosalA Plataforma para a Defensa da Sanidade Pública do Rosal denuncia o...

    A Plataforma para a Defensa da Sanidade Pública do Rosal denuncia o deterioro acelerado do servizo de atención primaria no municipio

    Pide que se dote ao centro de saúde de persoal sanitario, así como de administración e servizos e que se amplíen as liñas telefónicas para atender aos pacientes

    Foto de arquivo dunha concentración este verán da Plataforma para a Defensa da Sanidade Pública do Rosal.

    A Plataforma para a defensa da Sanidade Pública do Rosal creouse para loitar contra o deterioro progresivo que desde hai anos está a sufrir o servizo de atención primaria no Rosal, consistente, entre outras eivas, na deficiente dotación de persoal sanitario, que se agravaba  ao non cubrir o Sergas as vacacións do persoal ou as baixas médicas. A plataforma formouse a partir dunha ampla base de participación social, formando parte dela representantes do concello, de todos os partidos políticos con representación municipal, do persoal sanitario, do asociacionismo e da sociedade rosaleira en xeral. 

    Actualmente, a xestión que a Consellería de Sanidade fai da crise sanitaria provocada pola COVID-19, eliminando a asistencia médica presencial e aumentando a carga de traballo dun persoal facultativo que xa antes da pandemia resultaba claramente insuficiente para atender ao total da poboación, está a acelerar o proceso de deterioro do servizo de atención primaria, poñendo así en perigo a saúde dos rosaleiros e rosaleiras.

    Co argumento de evitar contaxios por acumulación de público nunhas instalacións cun tamaño  insuficiente para a situación de emerxencia sanitaria, pechouse o Centro de Saúde de San Miguel de Tabagón e a consulta de pediatría centralizouse no centro de saúde da Guarda. Ao mesmo tempo substituíuse a atención sanitaria presencial pola telefónica e reduciuse o aforo das salas de espera obrigando aos pacientes a facer cola fóra do centro de saúde para recibir atención.

    Aínda que nun primeiro momento a poboación entendeu a situación como algo necesario para acabar coa pandemia e se entendía que a administración sanitaria precisaba tempo para, partindo dunha situación de deterioro provocado por anos de recortes, adaptarse ás novas necesidades que se presentaban, tras a relaxación das medidas sanitarias coa chegada de verán O Rosal volveu a quedar sen persoal médico durante as vacacións, a consulta de pediatría non se recuperou e o Centro de Saúde de San Miguel continúa pechado.

    A Plataforma destaca a falta de información por parte do Sergas da incidencia de casos en cada localidade, que utiliza unha escala de cores cuns rangos enormes que ocultan a situación real e que impide coñecer os contaxios en cada municipio, o que non axuda a crear unha conciencia cidadá clara á hora de tomar as debidas precaucións con responsabilidade.

    En opinión da plataforma SOS Sanidade Pública, a atención primaria accesible e próxima que ofreza unha asistencia integral de saúde está en perigo de desaparición. O persoal dos centros atópase desbordado pola burocracia, os rastrexos, as probas e as demandas dunha poboación, angustiada pola pandemia e as demoras na asistencia. Como consecuencia moitas persoas están a recorrer á sanidade privada que busca facer negocio coa saúde. Ademais, o desinterese da Consellería de Sanidade e do Sergas fai que os traballadores sexan quen están soportando inxustamente as queixas e o malestar dunha poboación frustrada e preocupada polas dificultades de acceso á asistencia.

    No Rosal, debido a que as consultas seguen a ser telefónicas, resulta cada vez máis difícil conseguir algo tan sinxelo como que se colla o teléfono para solicitar unha cita médica, o que fai que o malestar social sexa cada vez máis elevado e se produza unha profunda deterioración da imaxe do sistema sanitario público.

    Se ben dende a Plataforma teñen en conta das dificultades que están a existir para a contratación de persoal facultativo, non atopan xustificación para que a Consellería de Sanidade non contrate persoal administrativo e de servizos que poida descargar ao persoal de medicina e enfermería de labores burocráticas, o que diminuiría a súa carga de traballo.

    Por todo o antes exposto, a Plataforma para a Defensa da Sanidade Pública do Rosal:

    1. Manterá en suspenso as concentracións dos mércores mentres a situación sanitaria non o permita.
    2. Esixe que a Consellería de Sanidade reciba a unha representación municipal que poida expor as necesidades da atención primaria no concello.
    3. Propón a creación dunha mesa institucional formada polos alcaldes e alcaldesas do Baixo Miño para presentar unha fronte común para a resolución dos problemas sanitarios da comarca.
    4. Esixe que se dote ao centro de saúde do Rosal de persoal de administración e servizos  e que se amplíen as liñas telefónicas para que a poboación poida ser atendida convenientemente.
    5. Esixe que se adapte provisionalmente o centro de saúde ou se habiliten outros espazos dispoñibles no concello para poder acoller á xente que precise de atención presencial.
    6. Reivindica que se dote ao Rosal co persoal médico e de enfermería que recomenda a OMS para atender correctamente á súa poboación.
    7. Esixe que se atenda convenientemente ás persoas que teñen que ser trasladadas aos hospitais de Vigo para tratamentos periódicos (diálise e outros).
    8. Apoia a reivindicación da Plataforma SOS Sanidade Pública e propón que se presente no vindeiro pleno a moción que están a presentar nos concellos e que sexa apoiada por todos os grupos políticos.

    Arroz de coliflor con verduritas

    No, la coliflor no es aburrida. ¿Recordáis que hace un tiempo hicimos una pizza con la base hecha con coliflor? Pues hoy vamos a hacer unas verduritas con un “arroz de coliflor”.

    Teresa Ríos Noya, «Non estamos preparados para medrar»

    Que a poesía de base é unha marmita na que se van aliñando os nomes que mañá serán referente da nosa escrita, é algo que moi poucos poñen en dúbida a estas alturas da vida. E o caso que nos ocupa vén ser un exemplo máis de tal afirmación. Teresa Ríos deuse a coñecer ao abeiro do grupo poético e literario Versos de Areas, xurdido en Ponteareas un par de anos atrás.

    Serafín Parcero, «A illa dos deuses»

    As novelas de corte histórico que se publican en Galicia acostuman a estar ateigadas de referencias a feitos e personaxes reais, profusamente documentadas, e mesmo poderían pasar sen rubor (unhas máis ca outras) a criba de calquera historiador que se parase a valorar a súa veracidade. Pero son poucos os casos nos que o autor se entrega sen cortapisas á ficción partindo dunha realidade coñecida e dándolle a volta completamente ata configurar un relato propio.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    3 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Jhonathan Zúñiga
    3 POSTS0 COMMENTS
    Lucía Alonso
    9 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    36 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    30 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    12 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    1 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS