18.5 C
Pontevedra
Xoves, 23 de Setembro de 2021
Máis
    HomeComarcasRedondela«O Mar non o merece», a Concellería de Medio Ambiente expón os...

    «O Mar non o merece», a Concellería de Medio Ambiente expón os refugallos retirados dos areais de Arealonga e Penedos

    Nunha moi interesante iniciativa a concellería que xestiona Roberto Villar amosa públicamente os entullos e anacos de videro retirados polo voluntariado, veciñanza e persoal municipal

    Co título ‘O mar no o merece’ a Concellería de Medio Ambiente do Concello de Redondela que xestiona Roberto Villar colocou, o pasado 2 de decembro na contorna da Casa do Concello, unha exposición do material retirado meses atrás en Chapela nos areais de Arealonga e Penedos por voluntariado, veciñanza e persoal municipal.

    En principio o destino destes materiais era unha planta xestora para os entullos e reciclaxe no caso do vidro. Visto que as cantidades que se retiraban eran moi abundantes e o logro colectivo que supuña lavar as pezas unha a unha evitando levarse area, a Concellería decidiu gardar parte do retirado para que a cidadanía observe o que hai nese gran ecosistema que forma a ría de Vigo en parte degradado por unha actividade humana sen control.

    A exposición tiña tamén obxectivo de que veciñanza, voluntariado e persoal do Concello que participou nestas tarefas, puideran ver exposto o resultado do seu esforzo nesta campaña de concienciación do medio ambiental.

    Búscase, por parte da Concellería, marcar un rumbo na recuperación de espazos medio ambientais degradados a través de accións compartidas entre cidadanía e a Administración local e, poder realizar futuras campañas nos espazos naturais do municipio.

    Tal e como se fai constar nos textos explicativos da mostra, os materiais “feitos pola man do ser humano foron retirados do mar onde non nacen, nin medran, nin tampouco se reproducen”.

    O mesmo texto explica que nestas xornadas “chegáronse a retirar arredor de cinco sacos de obra dun metro cúbico cada un de entullos, e sobre catro capachos de vidro cun peso aproximado de máis 30 kg cada un”.

    Deixaxe claro tamén que, nesta mostra pioneira, “tan só hai unha parte do retirado, porque non está orientada para amosar cantidades” e por iso explica que “esta exposición oriéntase para que vostede observe o que sae do mar e, por desgraza, non son peixes nin marisco. Son restos de actividades do ser humano que non respectaron o máis mínimo o medio ambiente”.

    A exposición colocouse sen publicidade previa para observar as reaccións e a curiosidade da veciñanza que pasa a diario polas contornas do Concello. Despois dunha semana exposta ao púbico “o resultado foi moi satisfactorio, pois moitas persoas son as que se paran a diario na exposición e ademais de que xa a visitaron dous grupos de mestras con escolares de colexios de primaria de Redondela”, sinala a Concellería de Medio Ambiente.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS