13.7 C
Pontevedra
Sábado, 18 de Maio de 2024
Máis
    HomeO CondadoPonteareasAté sempre Pepe

    Até sempre Pepe

    Luns, 24 de maio de 2021. Hoxe Ponteareas amenceu cuberta por unha néboa de tristura e dor. Na escuridade da noite, a morte venceu ás ganas de vivir.

    Implacábel e inclemente, así é sempre a morte. Pero cando chega antes de tempo e se leva por diante os soños pendentes convértese en cruel e inxusta. Hoxe, ao sentimento de perda que nos devora no máis fondo de nós mesmos, únese, inevitabelmente, a carraxe e rabia por unha morte que nos arrebatou a destempo e sen compaixón a Pepe Represas, o noso amigo e o noso Alcalde por sempre.

    Nos últimos meses Pepe impresionounos pola súa coraxe e conmoveunos pola súa enteireza. Día a día, nunha amarga conta atrás, descubrimos admirados que trala súa extraordinaria afabilidade e sinxeleza se agachaba a maior das valentías: a que dá a forza necesaria para enfrontar e plantar cara á morte. Durante semanas combateu contra ela denodadamente da mellor das maneiras posíbeis: repudiándoa e ignorándoa. Até os seus derradeiros días non abandonou os seus proxectos e ilusións, continuou conxugando os seus desexos en tempo futuro, seguíu facendo plans con nós, programándonos reunións e encontros, e acudindo á Casa do Concello empurrado por un ánimo incombustíbel que arrollaba á súa cada vez máis mermada fortaleza física.

    Roberto Mera e Xosé Represas na publicación ‘Bloque Informativo’ de 1999

    Abrumado pola perda e a dor, a nostalxia abrolla e viaxo no tempo buscando as miñas máis vellas lembranzas de Pepe. Nesa procura chego a 1999, cando o século XX tocaba ao seu fin nunha escura Ponteareas que aínda amosaba as súas vergoñas na súa Praza Maior cun obsceno monumento. Baixo o profético titular “Con ideas para o futuro” vexo ao mesmo Pepe valente e xeneroso destes días, dando a cara e comprometido naqueles tempos difícis cun proxecto político e un case imberbe candidato á alcaldía no que poucos acreditaban. E, malia a amargura deste desgarrador momento, gozo sabendo que aquel futuro que augurabamos chegou con Pepe Represas dezaseis anos despois, en 2015, e que aquelas ideas sementadas con agarimo agromaron e botaron vizosas raices da súa man coma Alcalde. El sabíao e con esa satisfacción do deber cumprido deixounos convencido, coma Raúl Alfonsín, de que “os homes pasan, as ideas quedan e transfórmanse en fachos que manteñen viva á política democrática”. Nós manteremos aceso e vivo o lume do facho de honradez, galeguidade e progreso que Pepe nos entregou onte. É o que espera de nós.

    Pepe plantoulle cara e a morte non llo perdoou, ensañándose para levalo antes de poder ver esa Ponteareas soñada que era a súa razón de ser. Deixounos coa conciencia de ter sido un servidor público exemplar, marchou coa satisfacción de ter sacado a Ponteareas do pasado dándolle un novo futuro, mais a súa vida apagouse sen poder ver rematados os seus proxectos cos que ansiaba converter Ponteareas nun concello modélico. Pepe non verá xa o seu legado, é certo, pero nós veremos sempre a Pepe en cada un dos lugares nos que deixou a súa imborrábel pegada e a súa memoria sempre nos acompañará o resto dos nosos días. A morte foi vencida.

    Até sempre Pepe.

    O teu amigo, Roberto Mera

    LIBROS

    A pegada de «Ronsel»

    A editorial Galaxia vén de recuperar a súa vella colección «Ronsel», concibida nos anos 80 para darlle cabida «a novas voces e a novas temáticas das nosas letras», en palabras da propia editorial. Daquela, foi o espazo no que se deron a coñecer algúns autores que, andado o tempo, acadarían sona no noso sistema literario, como foi o caso de Darío Xohán Cabana ou Miguel Anxo Murado. Nesta nova andaina e, polo de agora, estréase con dúas publicacións, pero anuncian novas sorpresas ao longo de todo este ano.

    Dores Tembrás, «Enxertos»

    A nostalxia é unha materia prima habitual á hora de escribir poesía, mais non fai falla chegar a tanto. Se, a cotío, esa nostalxia leva implícita certa dose de tristura morriñenta para lembrar tempos pretéritos, non sempre ten que ser así, como demostra Dores Tembrás no seu último poemario, «Enxertos». Dores mergúllase na súa propia memoria, na súa infancia na aldea e na mocidade urbanita, para poñer en práctica unha modalidade de nostalxia leda e luminosa, alonxada de tristuras e saudades

    Queridos Reis Magos…

    Nas cartas aos Reis Magos de Oriente nunca debe faltar unha boa dose de literatura, sexa cal sexa a idade do receptor. Neste andel, como facemos sempre, queremos aportar algunhas recomendacións dirixidas aos máis pequenos da casa.