24.8 C
Pontevedra
Martes, 21 de Setembro de 2021
Máis
    HomeBaixo MiñoTomiñoTomiño busca solucións naturais para reducir a calor do verán nas aulas...

    Tomiño busca solucións naturais para reducir a calor do verán nas aulas das escolas infantís

    No centro de Goián planta 16 árbores para crear unha zona de sombra e no Seixo instala unha pérgola de madeira para abrigarse en épocas de chuvia

    Tomiño busca solucións naturais para problemas derivados das condicións meteorolóxicas e os seus efectos nos edificios da vila. É o caso das dúas escolas infantís Galiña Azul coas que conta o municipio; unha no Seixo (Tomiño centro) e outra en Goián (segunda parroquia máis habitada do concello), e que suman un centenar de prazas de 0 a 3 anos.

    Nesta última, coa axuda dunha paisaxista, o Concello propuxo ao Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar facer unha plantación dunha vintena de árbores, tales coma cedros, fotinias e arces; especies que cando crezan reducirán notablemente o paso da calor ao edificio durante os meses de verán. A colocación das árbores e duns toldos o Concello investiu 12.942,33 euros. “En Goián había un problema de excesivo calor nas aulas e procurouse unha solución ecolóxica que é unha plantación de árbores”, amais de colocar uns toldos nas ventás”, explica a concelleira de Benestar Social, Igualdade e Educación, Cristina Martínez.

    Por outra banda, na escola infantil do Seixo instalouse unha pérgola de madeira feita a medida e con teito de metacrilato para crear unha zona de abrigo onde nais e pais poidan agardar aos/ás escolares en épocas de chuvia. Neste caso o investimento, que ascendeu a 5.971,51 euros, viu  dar solución a un requirimento das familias que a partir da pandemia da Covid-19, víronse obrigadas a manter unha distancia maior da entrada do edificio.

    Escola infantil de Seixo

    Na elección do arbolado, segundo apunta a paisaxista Sinda Davila, de Verdeon Jardinería, para a escola de Goián tivéronse en conta varias vertententes: a ornamentación do conxunto, o acompañamento ao edificio e dar resposta ás necesidades de sombra demandadas dende a dirección do centro. As árboes elexidas pola súas caracteríticas foron: Cedrus atlantica, Glauca péndula, Acer platanoides “Globosum”, Photinia x fraseri “Red Robin”e Albizia julibrissin.

    “Os cedros acompañan a entrada do edificio antigo nomeado como a casa do médico, pola sua porte, o seu peso e caracter, son árbores maxestuosos, de folla perenne e color azulado, piñas cara arriba, acompañan ademáis en cor ao logotipo da Galiña Azul”, comenta.

    No interior plantados no xardín hai unha combinación de arce e albizia, plantados na zona de máis sol para proporcionar sombra de dúas formas; unha tamizada polas follas da albizia e outra máis densa dos arces.

    As photinias marcarán cor vermello na primavera, violáceo no verán e verde no outono. “Estas especies foron elexidas polo seu crecemento controlado, xa que admiten ben as podas e pola interese paisaxística. Ademais, foron plantadas cunha barreira de proteción anti-raíces para evitar destrozos nos saneamento”, explica a profesional.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS