18 C
Pontevedra
Domingo, 26 de Setembro de 2021
Máis
    HomeÉ NoticiaOs alcaldes da 'raia' protagonizan a primeira protesta conxunta pedindo solucións á...

    Os alcaldes da ‘raia’ protagonizan a primeira protesta conxunta pedindo solucións á circulación de traballadores transfronteirizos

    Alcaldes e alcaldesas dos 12 municipios portugueses e galegos bañados polo Miño reivindicaron, esta mañá, a reapertura de máis puntos de paso entre Portugal e España nesta zona fronteiriza para aminorar as moitas dificultades vividas por miles de traballadores transfronteirizos. As e os rexedores locais pediron tamén a apertura gradual das fronteiras para salvar unha economía transfronteiriza “que está a morrer”.

    Nunha acción concertada pola Agrupación Europea de Cooperación Territorial ( AECT Río Miño), os alcaldes representantes de cerca de 150 mil habitantes exhibiron a palabra ‘SOS’ en plena Ponte Internacional da Amizade (Cerveira-Tomiño), transmitindo a ambos os gobernos unha mensaxe de asfixia económico-social.

    O director do AECT Río Miño, Úxio Benitez, subliñou a “enorme inxustiza” sentida por estas poboacións, colocando “a fronteira máis dinámica de toda a Europa” dependente de “un funil” en Valença-Tui, referíndose ao único punto de paso autorizado polos gobernos. “Estamos a asistir a graves prexuízos financeiros e de desgaste emocional entre os traballadores transfronteirizos, que son obrigados a facer centenares de quilómetros diarios de máis, con custos engadidos”, adiantando que “é necesario ollar coa debida atención para a singularidade deste territorio transfronteirizo”.

    O vicepresidente da agrupación territorial e alcalde de Vila Nova de Cerveira, Fernando Nogueira, reiterou que, de entre as 64 fronteiras existentes entre Portugal e España, das cinco máis movidas, tres están nesta rexión (Valença-Tui, Monção-Salvaterra e Cerveira-Tomiño) “por onde pasan metade, ou máis, da circulación rodada entre os dous países”. “Non estamos a querer facilitar en termos de saúde pública e de seguranza, mais é posíbel a apertura de máis puntos de paso mediante un reforzo da vixilancia e control policial e das condicións sanitarias, tal como se fai entre Valença-Tui. Se tivermos máis puntos, hai a garantía de maior seguranza pois evítanse filas interminábeis e grandes concentracións nun único punto”.

    “Nunca, nin nos tempos de ditadura, como Portugal e España viviron hai uns anos, se ‘construíu’ este Muro de Berlín”

    Nogueira puxo o exemplo concreto da Zona Industrial de Vila Nova de Cerveira, “con 4.000 traballadores, dos cales 20 % son oriundos da Galiza e que están a ser branco de impactos catastróficos o seu día a día”, alén dunha economía que “dun modo xeneralizado está a morrer. Canto máis se prorroga esta situación máis difícil será a súa retoma normal”. “Nunca, nin nos tempos de ditadura, como Portugal e España viviron hai uns anos, se ‘construíu’ este Muro de Berlín. Os portugueses non viven sen os galegos, e viceversa, pois esta é unha verdade milenar”, asegurou.

    Cuestionados sobre a situación epidemiológica como motivo para os gobernos centrais de Portugal e España manteren as fronteiras pechadas, ambos os representantes foron unánimes na resposta, clasificándoa de “falso argumento”. Úxio Benitez asegura que a situación sanitaria da Galiza “non é, nin nunca foi da mesma dimensión do que en Madrid” e que, neste momento, é moi semellante, “cunha evolución moi favorábel, coa existencia de poucos novos casos tanto no alto Miño coma na Galiza”, corroborou Fernando Nogueira.

    A mensaxe SOS exhibida en letras grandes procurou chamar a atención dos gobernos de Portugal e España, solicitando “como mínimo, unha resposta plausíbel”, pois os alcaldes transfronteirizos consideran que, até ao momento, “ambos os gobernos non teñen axudado a superar esta crise nas fronteiras”.

    Tras esta acción simbólica de protesta, de non haber resposta por parte dos gobernos, o AECT Río Miño admite continuar con iniciativas semellantes noutras fronteiras do río Miño, así como os alcaldes estudan non asinar o Auto de Recoñecemento de Fronteiras, un acto simbólico no cal os dous lados se xuntan anualmente, dende hai máis dun século, para formalizar a sinatura dun documento.

    Constituído en febreiro de 2018 e con sede en Valença, o AECT Río Miño abrangue un total de 26 concellos: os 10 municipios do distrito de Viana do Castelo que compón a CIM do Alto Miño e 16 concellos galegos da provincia de Pontevedra. Nesta acción de protesta estiveron presentes 12 alcaldes representantes dos municipios máis ribeiríos e máis afectados por este fecho de fronteiras terrestres, en vigor desde as 23:00 do día 16 de marzo, debido á pandemia de Covid-19.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS