7.4 C
Pontevedra
Luns, 12 de Abril de 2021
More
    HomeVal MiñorNigránNigrán reafírmase na súa aposta polo medio ambiente coa creacion da segunda...

    Nigrán reafírmase na súa aposta polo medio ambiente coa creacion da segunda ‘Escola-Bosque’

    Á Escola-Bosque creado no CEIP Carlos Casares sumarase outro novo no CEIP da Cruz de Camos

    O Concello de Nigrán ampliará o novidoso proxecto educativo de creación dun ‘Bosque-Escola‘ no CEIP Carlos Casares de Vilariño tamén ao CEIP da Cruz (Camos) ante a petición da comunidade escolar e o beneplácito da Comunidade de Montes de Priegue, quen cedería para este uso a parcela forestal ao carón suroeste e negociaría a permuta cos propietarios particulares se fose preciso (o centro está ubicado entre as parroquias de Camos e Priegue). Deste xeito, finalmente o Concello consignará 15.000 € do Remanente de Tesourería para que o arquitecto Fermín González, ideólogo do proxecto pedagóxico Sistema Lupo, de referencia en Galicia, redacte ambos proxectos paisaxísticos que defenden a natureza e o xogo como o mellor método de aprendizaxe. Nigrán pasará a ser unha localidade de referencia en España ao mesturar en dous dos seus colexios públicos a ensinanza convencional e os métodos educativos alternativos que plantexan as ‘escolas-bosque’.

    “Tras ter coñecemento da nosa iniciativa no CEIP Carlos Casares a dirección do CEIP da Cruz púxose en contacto con nos e desde o Concello tamén consideramos que é unha oportunidade marabillosa para un colexio que, precisamente, está rodeado de monte pero non o pode desfrutar ao 100%. O propio Covid recordounos o importante que é gozar das actividades ao aire libre”, explica o alcalde, Juan González, quen agradece especialmente a boa vontade da Comunidade de Montes de Priegue. “O colexio está rodeado de monte en todo o seu conxunto, pero a parte que nos gustaría integrar son algo máis de 2.000 metros cadrados da zona suroeste porque linda directamente co patio, sen ningún vial por medio”, explica González, quen incide en que, “en todo caso, habería outras alternativas”.

    O CEIP da Cruz conta desde 2017, grazas á Comunidade de Montes de Camos, cun viveiro de especies autóctonas a escasos metros do colexio e, precisamente, hai escasas semanas realizaron a plantación tamén en terreos desta entidade. “Esto sería dar un paso máis de xigante nesta liña pedagóxica que defendemos neste colexio, o profesorado está moi motivados e implicado neste sentido, de feito participamos desde hai anos nun programa contínuo de formación relativo aos patios inclusivos”, explica a directora, Iria X.

    No caso deste colexio, inmerso de feito en medio do monte, o arquitecto Fermín González considera que, inicialmente, hai que delimitar o peche para integrar todas as pequenas franxas de monte que quedan fora do mesmo e, a maiores, engadir a parcela en cuestión. “Hai que eliminar muros e estender o patio cara a natureza dun xeito accesible”, subliña ao tempo que aposta por deseñar mobiliario propio para que o leve a cabo a carpintería do CEE Juan María de Parada. “Pola súa propia esencia, este colexio ten que prescindir dos plásticos no seu mobiliario exterior e apostar pola madeira para os xogos no patio”, polo que deseñará xogos específicos. Na nova parcela que se integre como bosque o arquitecto defende manter as especies autóctonas (actualmente hai carballos novos), suavizar os desniveis e crear ramplas e sendeiros que den acceso ao bosque-escola, “nada de muros, escaleiras ou barreiras arquitectónicas”.

    CEIP Carlos Casares de Vilariño

    Tal e como xa anunciara o Concello, o programa #MestredeObra de Sistema Lupo tamén deseñará un bosque-escola para o CEIP Carlos Casares de Vilariño, tal e como demanda desde hai anos a comunidade educativa. Neste caso, trátase de integrar unha parcela municipal lindeira de 2.000 metros cadrados (separada físicamente por un muro e alambrada) e que no 2018 o Concello bautizou como ‘Souto Casares’ tras realizar unha plantación na que participou todo o colexio e os dous fillos do escritor.

    O proxecto busca crear un bosque totalmente natural sen que se note que hai un traballo de deseño previo detrás para que dé a sensación de que estás nun lugar que sempre foi así. A intención é aproveitar a gran cota de diferencia entre o patio e o cumio da parcela para crear diferentes sendeiros peonís entre árbores de especies autóctonas que desemboquen nun claro no bosque, que será onde permaneza o actual xogo de bolos celta. Non existirán as actuais escaleiras, nen muros, nen ningún elemento de separación, seguiránse as propias regras da natureza.

    Escolas-Bosque

    O movemento ‘Escolas Bosque’ é moi recente en España pero ten décadas de historia en países nórdicos ou o Reino Unido e se basea nas teorías de grandes pedagogos e filósofos, desde Pestalozzi a Fröbel, pasando por Rudolf Steiner ou María Montessori. Moitos sitúan a súa orixe no concepto Friluftsliv dos países Escandinavos, isto tradúcese literalmente como liberdade-aire-vida e fai referencia a unha filosofía de vida baseada na conexión profunda coa natureza e a vida ao aire libre. Trátase dun modelo de educación ao aire libre no que os estudantes visitan espazos naturais para aprender habilidades persoais, sociais e técnicas. “Sería un gran salto de calidade para o sistema educativo de toda a comarca poder mesturar nestes dous centros, Camos e Vilariño, a ensinanza convencional cos métodos alternativos do Bosque-Escola, por iso desde o Concello defendemos estes proxectos”, resume González.

    Arroz de coliflor con verduritas

    No, la coliflor no es aburrida. ¿Recordáis que hace un tiempo hicimos una pizza con la base hecha con coliflor? Pues hoy vamos a hacer unas verduritas con un “arroz de coliflor”.

    Teresa Ríos Noya, «Non estamos preparados para medrar»

    Que a poesía de base é unha marmita na que se van aliñando os nomes que mañá serán referente da nosa escrita, é algo que moi poucos poñen en dúbida a estas alturas da vida. E o caso que nos ocupa vén ser un exemplo máis de tal afirmación. Teresa Ríos deuse a coñecer ao abeiro do grupo poético e literario Versos de Areas, xurdido en Ponteareas un par de anos atrás.

    Serafín Parcero, «A illa dos deuses»

    As novelas de corte histórico que se publican en Galicia acostuman a estar ateigadas de referencias a feitos e personaxes reais, profusamente documentadas, e mesmo poderían pasar sen rubor (unhas máis ca outras) a criba de calquera historiador que se parase a valorar a súa veracidade. Pero son poucos os casos nos que o autor se entrega sen cortapisas á ficción partindo dunha realidade coñecida e dándolle a volta completamente ata configurar un relato propio.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    3 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Jhonathan Zúñiga
    3 POSTS0 COMMENTS
    Lucía Alonso
    9 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    36 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    30 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    12 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    1 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS