12.2 C
Pontevedra
Luns, 25 de Outubro de 2021
Máis
    HomeÉ NoticiaA sombra dun novo confinamento déixase mirar xa no horizonte

    A sombra dun novo confinamento déixase mirar xa no horizonte

    A escalada da Covid-19 en Galicia, reflexo do que acontece en todo o Estado, fai que a sombra dun novo confinamento déixese xa mirar no horizonte. De feito, o Goberno da nación está a traballar no borrador dun novo estado de alarma –que se podería facer público esta vindeira fin de semana– xa que o actualmente en vigor no contempla a posibilidade do confinamento domiciliario.

    A vista dos acontecementos, os toques de queda, os peches perimetrais e demais medidas que se están a adoptar, non son quen de frear esta segunda onda da pandemia da que din os expertos en sanidade que “non somos capaces de mirar o seu final” e que deixa nesta pasada fin de semana 379 falecidos e 55.019 novos contaxios en todo o estado.

    O borrador de decreto no que traballa o Goberno da nación tería, en todo caso, notables diferencias co do estado de alarma do mes de marzo e non sería tan duro e estrito como o de Francia que vén de confinar á totalidade da poboación. Trataríase dunha medida que algúns cualifican de “a la carta” pero que ten a súa razón de ser: a incidencia da covid en España é desigual e, polo tanto, non tería moito sentido tratar por igual a comunidades, provincias ou cidades na que a incidencia e baixa ou moi baixa, e aquelas nas que non só e alta, senón que segue medrando sen control.

    Outro punto diferencial coas medidas adoptadas en marzo sería a ausencia do chamado “mando único” e serían neste caso as comunidades autónomas, como mellores coñecedoras da realidade do seu territorio, as que terán a responsabilidade sobre o confinamento domiciliario un peche perimetral de áreas urbanas. Asi mesmo, tomando como base o toque de queda decretado polo Goberno do estado, terán a facultade de adiantalo ou establecer novas restricións á libre circulación. É dicir, búscase a adopción de medidas adaptadas á situación real e peculiaridades de cada territorio en lugar de adoptar unha xeneralizada que, en algunhas zonas, carecería de argumentos sostibles para a súa aplicación.

    Os centros escolares serían outro dos puntos que marcarían a diferencia co confinamento do mes de marzo, ao igual que a actividade comercial e industrial. No caso do ensino, os colexios poderían seguir abertos dada que a incidencia dentro desas instalacións segue a considerarse como baixa e, curiosamente, o alumnado máis novo, é o que máis caso fai as recomendacións sanitarias de seguridade.

    A posibilidade dun confinamento a contempla tamén a Xunta, de aí que hoxe mesmo presentase un “Plan de Ensino Virtual ante a covid-19” co que se pretende dotar ao alumnado e profesorado dos medios necesarios para que, en caso dun novo confinamento, alumnos e alumnas poidan seguir o curso con “normalidade” se que iso é posible nestes tempos.

    Dándose por sentado que as empresas seguirían a funcionar baixo estritas medidas se seguridade, quedaría por ver como se trataría a sectores como o comercio ou a hostalería que foron os grandes prexudicados do confinamento de marzo. De feito, o sector hostaleiro sinte xa a actual situación. Por poñer un exemplo puntual, temos o caso da anulación das “ceas de empresa” para as que, no pasado ano, estábanse reservando lugares no mes de outubro e que este ano non se poderán realizar.

    Os números non menten, Galicia situábase hoxe en máis de 9.200 casos activos por coronavirus segundo os datos facilitados polo SERGAS o que traducido, significa que na comunidade autónoma temos a día de hoxe un 218 % máis de casos que a día 1 de outubro.

    Tamén é certo que a dispersión da poboación no rural, que foi considerada sempre como un freo para o desenvolvemento, xoga agora a favor da veciñanza. De aí que o que se busca cos peches perimetrais das grandes urbes, é que aquelas persoas que durante a semana traballan nas cidades e na fin de semana “van á aldea” non podan facelo evitando dese xeito expandir a covid aos núcleos rurais nos que os seus habitantes, maiormente, teñen unha idade máis avanzada e polo tanto son poboación de risco ante posibles contaxios.

    Esa dispersión de poboación e a que, por outra banda, orixina un mapa diverso á hora de valorar a incidencia da covid. Zonas escasos números de persoas infectadas, contrastan con outras, como á área sanitaria de Vigo, que segue a tinguir os seus municipios de vermello, de aí que a delegación do mando único nas comunidades autónomas, permita adoptar medidas específicas para cada situación.

    Do que non cabe dúbida é que, como auguraban os expertos da OMS (Organización Mundial da Saúde) a segunda onda da pandemia é moito máis grave que a primeira que críamos ter superada. A responsabilidade cidadá segue sendo unha ferramenta indispensable para poder evitar a súa propagación pero, a falta desa conciencia solidaria en algunhas persoas, será preciso tomar medidas que axuden a atopar unha saída.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS