13.2 C
Pontevedra
Mércores, 14 de Abril de 2021
More
    HomeLouriñaSalceda de CaselasSalceda chora o pasamento e Justo González, 'Salcedense Distinguido' no 2015

    Salceda chora o pasamento e Justo González, ‘Salcedense Distinguido’ no 2015

    Salceda amencía o domingo coa triste nova do pasamento de Justo González, coñecido por ser un dos fundadores da banda de música da vila, ademáis de pola súa pertenza á mítica Orquestra Sur, e por rexentar unha zapatería durante moitos anos no centro da vila, na que misturaba a venta de zapatos coas clases de solfexo que impartía a ducias de nenos e nenas en plena zapatería.

    Que Justo era unha persoa especialmente querida pode comprobarse facendo un percorrido polas numerosas mostras de afecto verquidas nas redes sociais por familiares e amizades, pero sobre todo polas expresadas por moitos deses nenos e nenas que pasaron pola súa zapatería a estudar música e que hoxe en moitos casos se teñen convertido en profesionais da música ao longo de todo o mundo. E é que o estado de alarma fixo ademais imposible ese último adeus presencial a Justo, polo que foron as redes as que trasladaron todos eses sentimentos á súa familia, a modo de despedida pública.

    Justo era desas persoas boas, que tamén o Concello quixo recoñecer nomeándooo ‘Salcedense Distinguido” alá polo ano 2015, en recoñecemento a unha vida de paixón incondicional pola música. E é que esa era a súa maior paixón, reflexada sobre tódalas cousas na Banda Cultural de Salceda, “a súa banda”, encargada de darlle o último empuxonciño de ánimo cando xa nos seus últimos días no hospital puido ver a nova que o telexornal lle adicou polo seu traballo no confinamento, tal e como unha das súas netas recoñecía tamén a través das redes sociais.

    Justo foise coa alegría de ver como a súa querida banda recuperou décadas despois a que foi a súa orquestra, a Sur, que ademais contou co seu último e máis especial alumno, o seu bisneto.

    A casualidade quixo que tan só dez días antes fose a súa muller a que partise, nunha separación que durou demasiado pouco, e que deixou a toda a vila coa sensación de que se estaban esperando. Sen dúbida Salceda non esquecerá a Justo, unha desas persoas que se fixo querer alá por onde pasou.

    Arroz de coliflor con verduritas

    No, la coliflor no es aburrida. ¿Recordáis que hace un tiempo hicimos una pizza con la base hecha con coliflor? Pues hoy vamos a hacer unas verduritas con un “arroz de coliflor”.

    Teresa Ríos Noya, «Non estamos preparados para medrar»

    Que a poesía de base é unha marmita na que se van aliñando os nomes que mañá serán referente da nosa escrita, é algo que moi poucos poñen en dúbida a estas alturas da vida. E o caso que nos ocupa vén ser un exemplo máis de tal afirmación. Teresa Ríos deuse a coñecer ao abeiro do grupo poético e literario Versos de Areas, xurdido en Ponteareas un par de anos atrás.

    Serafín Parcero, «A illa dos deuses»

    As novelas de corte histórico que se publican en Galicia acostuman a estar ateigadas de referencias a feitos e personaxes reais, profusamente documentadas, e mesmo poderían pasar sen rubor (unhas máis ca outras) a criba de calquera historiador que se parase a valorar a súa veracidade. Pero son poucos os casos nos que o autor se entrega sen cortapisas á ficción partindo dunha realidade coñecida e dándolle a volta completamente ata configurar un relato propio.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    3 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Jhonathan Zúñiga
    3 POSTS0 COMMENTS
    Lucía Alonso
    9 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    36 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    30 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    12 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    1 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS