13.2 C
Pontevedra
Mércores, 14 de Abril de 2021
More
    HomeBaixo MiñoA GuardaEscola infantil da Guarda, unha cuestión de xustiza

    Escola infantil da Guarda, unha cuestión de xustiza

    Despois de moitos anos de loita a nova escola infantil da Guarda comeza a tomar forma. Deixa de ser un proxecto sobre o papel e empeza a transfórmase nunha realidade longamente desexada tanto polo Goberno local coma pola veciñanza que teñen claro, uns e outros, que asentar poboación nos concellos precisa de tres elementos fundamentais: ensino, sanidade e comunicacións. Sen eses tres elementos interrelacionados entre si, non hai posibilidade de futuro.

    A loita pola segunda escola infantil da Guarda non é de agora. Remóntase, tal e como explica o alcalde guardés, Antonio Lomba, ás épocas do anterior alcalde, José Manuel Domínguez Freitas e máis recentemente, dende o 2015 en que Lomba tomaba posesión da alcaldía, converteuse nun dos obxectivos prioritarios do Goberno socialista da Guarda.

    “Foron precisas moitisimas viaxes a Santiago, petar en moitas portas ou en poucas moitas veces; mandar moitísima documentación xustificando, unha e mil veces, os motivos polos que se necesitaba esta escola infantil e que viña avalada por simples cuestións de estatística” lembra o rexedor local.

    E o certo é que os números, que din son fríos e indiscutibles e non teñen nin cor nin sentimentos, deixan ao descuberto esa necesidade: A Guarda ten un ratio de 20 prazas por cada 100 nacementos cando a propia Xunta de Galicia di que é preciso acadar as 35 prazas por cada 100 nacementos. É dicir a propia administración autonómica contradí na Guarda o que figura nos seus propios plans educativos. “Estábase demostrando claramente a falta de prazas na Guarda”, insiste Antonio Lomba.

    Lembra o alcalde unha conversa co exalcalde do Rosal, Jesús María Fernández. “Jesús protestaba á Xunta porque nenos e nenas da Guarda ían a escola infantil do Rosal e que lle sacaban praza a rapazas e rapaces rosaleiros”. “Para min o máis triste –di Antonio Lomba– é que na escola infantil de Oia, na do Rosal, a de Goián e mesmo nalgunha de Portugal, había nenos e nenas da Guarda. Estaban alí porque, ou ben non conseguían aquí praza ou ben nin se lles pasaba pola cabeza solicitala aquí ante a imposibilidade de acadala”. Esa situación provocaba un problema engadido: o Concello Guardés tiña unha lista de agarda que nin tan sequera era real ao haber nenos e nenas do municipio que non tiñan solicitado praza e íanse a outras escolas infantís.

    O alcalde da Guarda, Antonio Lomba e a tenente de alcalde, Montserrat Magallanes, na fachada do edificio que acollerá a nova Escola Infantil Municipal

    Antonio Lomba: “Poder ter unha escola infantil que dea resposta á poboación da Guarda é permitir a compatibilización do traballo e a familia”

    A importancia da segunda escola infantil non só hai que mirala dende o punto de vista da educación “senón tamén dende a visión da conciliación”, aclara Lomba. “Poder ter unha escola infantil que dea resposta á poboación da Guarda é permitir a compatibilización do traballo e a familia”. Esa nova infraestrutura, polo tanto, da resposta a esas persoas en idade de traballar e que desexan ter unha familia, eliminando o grave problema de como facer se non teñen avós ou familiares con quen deixar aos seus fillos e fillas e non hai prazas na escola infantil.

    O alcalde da Guarda salienta tamén a importancia que ten a nova escola infantil á hora de asentar poboación, que é sinónimo de crecemento e desenvolvemento. “Ter esta nova escola infantil serve para darlle oportunidade ás familias novas a que teñan familia e tamén para que se decidan a vivir aquí porque, ao mellor, tendo as súas raíces nesta terra estudan marcharse a outro sitio no que teñan máis cobertura asistencial e educativa”.

    Non dubida Antonio Lomba en cualificalo como “un gran logro” que ten un enorme traballo detrás. “A pesar de que o Concello ten que poñer moitísimos cartos –asegura– consideramos que son cartos ben gastados e desexando que estea rematada para poder dar servizo aos nenos e nenas e que as familias sintan que teñen esa cobertura que lles vai facilitar moito a conciliación laboral e familiar”.

    Non quere entrar o alcalde da Guarda en matizacións políticas aínda que non lle cabe a menor dúbida “que houbo un retardo administrativo dende o primeiro momento” provocado pola cor política do Concello. “O conselleiro de Política Social, nunha reunión que tiven con el no 2016 díxome que tiña razón, que os números cadraban e que o financiamento para a Escola Infantil sería do 80/20 –80 % a Xunta de Galicia e 20 % o Concello da Guarda– e que, amais, a redacción do proxecto correría a cargo da administración autonómica”, puntualiza Antonio Lomba.

    Dado que no 2017 non se producía avance algún, o Concello decidía realizar o proxecto con fondos propios, algo ao que inicialmente comprometérase a Xunta de Galicia e, a maiores diso “trasladámoslles que en lugar do 80/20 incluso iríamos ao 60/40, poñendo nós o 40 % o que supuña un enorme esforzo económico; aínda así tivemos que impulsala nós, insistir e insistir, non houbo mes, e incluso semana, en que eu persoalmente non chamara ao Consorcio” lembra o rexedor guardés quen engade que ata custou traballo “chegar a un acordo sobre as cuestións técnicas do proxecto. Creo que se fóramos ‘doutra cor política’ houbérase dado unha comunicación mellor e a escola infantil estaría aberta moito antes”.

    “Nos meteron no Orzamento da Xunta porque non lles quedou máis remedio” afirma finalmente e con rotundidade Antonio Lomba; “tiñamos unha necesidade demostrada, o proxecto feito, o emprazamento, o apoio dos sectores sociais… e ao final saíu porque xa non podían demoralo máis”.

    Arroz de coliflor con verduritas

    No, la coliflor no es aburrida. ¿Recordáis que hace un tiempo hicimos una pizza con la base hecha con coliflor? Pues hoy vamos a hacer unas verduritas con un “arroz de coliflor”.

    Teresa Ríos Noya, «Non estamos preparados para medrar»

    Que a poesía de base é unha marmita na que se van aliñando os nomes que mañá serán referente da nosa escrita, é algo que moi poucos poñen en dúbida a estas alturas da vida. E o caso que nos ocupa vén ser un exemplo máis de tal afirmación. Teresa Ríos deuse a coñecer ao abeiro do grupo poético e literario Versos de Areas, xurdido en Ponteareas un par de anos atrás.

    Serafín Parcero, «A illa dos deuses»

    As novelas de corte histórico que se publican en Galicia acostuman a estar ateigadas de referencias a feitos e personaxes reais, profusamente documentadas, e mesmo poderían pasar sen rubor (unhas máis ca outras) a criba de calquera historiador que se parase a valorar a súa veracidade. Pero son poucos os casos nos que o autor se entrega sen cortapisas á ficción partindo dunha realidade coñecida e dándolle a volta completamente ata configurar un relato propio.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    3 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Jhonathan Zúñiga
    3 POSTS0 COMMENTS
    Lucía Alonso
    9 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    36 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    30 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    12 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    1 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS