24.8 C
Pontevedra
Martes, 21 de Setembro de 2021
Máis
    HomeBaixo MiñoA GuardaA Guarda adobíase para homenaxear a Xela Arias nas Letras Galegas

    A Guarda adobíase para homenaxear a Xela Arias nas Letras Galegas

    A vila da Guarda foi decorando pouco a pouco durante esta semana as súas rúas, prazas e escaparates con diferentes iniciativas dirixidas a conmemorar as Letras Galegas. Así os colexios públicos da Guarda decoraron, facendo fronte ao mal tempo, a Praza de Avelino Vicente cunhas chamativas Letras e poemas de Xela Arias.

    Os centros escolares afanáronse tamén esta semana en decorar os lavadoiros da nosa localidade con poemas pintados sobre prendas de roupa, na segunda edición da Tendal de Poemas.

    Os lavadoiros da Cal, a Ribeira, Fedorento e Netos enchéronse de poemas feitos polos diferentes centros que recordan ben a obra de Xela Arias, ben a obra doutras mostras de literatura galega.

    A idea destas dúas iniciativas é captar a atención dos paseantes no tempo de lecer e divulgar a importancia e riqueza da nosa literatura, esperemos que o tempo mellore e así poidamos admirar este belo traballo durante a xornada do 17 e na semana posterior

    Por outra banda os comercios da vila, entre os que destacamos a participación das catro librerías incorporaron aos seus escaparates poemas de Xela Arias, conformando así o que pretende ser unha “ruta literaria” que amosa diferentes poemas seleccionados para dar a coñecer a poesía tan característica da autora.

    Esta proposta é a primeira das iniciativas da programación “Todas as poetas son tu e ningunha coma ti”, que o Departamento de Cultura preparou en colaboración co Instituto e que terá a seguinte cita o vindeiro sábado 22 de maio ás 19h. Cunha lectura de poemas a cargo de alumnos do Instituto e membros da Agrupación Cultural Guardesa.

    Mais a programación centrada en Xela Arias estenderase ata o último sábado do mes, cando chegue ata a Guarda o concerto poético ‘Vencerse é cousa de se tratar’, unha lectura dramatizada a cargo da artista Mónica de Nut, baixo dirección de Fernando Abreu basada no poemario Intempériome. Esta proposta ten unha significación especial, xa que trátase da posta en escena dun recital que Xela estaba preparando co músico Fernando Abreu no momento do seu falecemento.

    Dentro do traballo de preparación previo a aquel recital quedaron gravados certos poemas na voz de Xela. Estas gravacións foron recuperadas neste ano por Abreu, así como o espírito do espectáculo e deron forma a esta proposta na que participan agora o propio Fernando Abreu como director artístico e músico, Mónica DeNut na lectura dos poemas, Pablo Carrera á guitarra e Roi Fernández a cargo do contido audiovisual. O recital que tivo a súa preestrea o pasado mes de abril no Museo MARCO de Vigo, desprende a gran carga emocional e existencial que atopamos en toda a obra da escritora sarriá, sendo destacado tanto por crítica como polo público pola intensidade e a transgresión que respeta a visión da poeta pola confluencia das manifestacións artísticas.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS