14.9 C
Pontevedra
Venres, 20 de Maio de 2022
Máis
    HomeColaboraciónsO Meu AndelXosé Monteagudo, «Eternity»

    Xosé Monteagudo, «Eternity»

    Xosé Monteaguro volve a sorprendernos coa súa nova novela, «Eternity», que chega a nós avalada polo premio de narrativa breve Repsol do ano pasado. Nesta ocasión o autor indaga sobre a eterna arela de transcendencia alén da morte, pois a trama desenvólvese arredor da creación dunha empresa tecnolóxica (que presta o título ao relato), ideada para preservar a memoria dos falecidos. Un auténtico cemiterio virtual ateigado de narracións do que foron as vidas dos seus inquilinos, relatadas por familiares e amigos. Deste xeito  achégase á idea da morte dende unha perspectiva diferente, pois o protagonismo está na reconstrución das vidas dos mortos, no recurso da memoria como bálsamo para aliviar a perda do ser querido.

    Mais a idea de transcendencia, da morte ou da memoria, non son as únicas que pairan ao longo das páxinas desta novela, pois a propia creación da empresa partindo practicamente de cero, dá pé a inserir reflexións sobre a precariedade laboral e o tan manido emprendemento como forma de afianzar esa precarización, sobre a dixitalización de todo canto atinxe ao ser humano (mesmo a morte), sobre a necesidade de compartir as nosas vivencias cos potenciais lectores da páxina… Mesmo sobre a nosa memoria individual, pois a protagonista do relato, Alba, terá que mergullarse no seu propio pasado ao longo dunha historia paralela coa súa nai como personaxe principal, que a conducirá a un coñecemento un pouco máis profundo da súa realidade.

    Con todo, a parte máis interesante, ao meu entender, son as reflexións que se espallan ao longo de toda a novela sobre o propio oficio da escrita. Alba entra a formar parte da empresa, xunto a un grupo de enxeñeiros informáticos, polo seu dominio de varios idiomas e pola súa capacidade de redacción: a súa misión é a de revisar e corrixir os textos enviados polos familiares dos falecidos, mesmo axudar a darlles unha forma suxestiva para o lector. Monteagudo entra, deste xeito, nunha especie de xogo metaliterario no que trata de buscar os alicerces sobre os que se asenta o relato, calquera relato, para captar a atención do lector, así como a fluidez e a estética da narración como atractivos para a súa lectura. Algo que, dun xeito ou doutro, acaba por zarrapicar a propia novela.

    O emprego da primeira persoa como recurso narrativo dálle pé a profundar na personaxe principal e na súa relación co resto do grupo e, principalmente, coa súa propia nai, pero tamén cun entorno que, de primeiras, semella difícil para Alba e ao que se irá afacendo no decurso da trama. O resultado é unha obra de lectura áxil, cun ritmo axitado, que atrapa ao lector a través das varias historias que se misturan na narración. O autor emprega unha prosa transparente e puída que empurra páxina a páxina, algo xa habitual na escrita de Monteagudo, unha das máis limpas da nosa literatura. Todo isto dota o relato dunha enorme fluidez que, de seguro, non deixará indiferente a ninguén.

    Xosé Monteagudo

    Eternity

    Galaxia

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    19 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    12 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    63 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    40 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    4 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS