14.7 C
Pontevedra
Mércores, 5 de Outubro de 2022
Máis
    HomeColaboraciónsO Meu AndelDomingo Villar, «Algúns contos completos»

    Domingo Villar, «Algúns contos completos»

    Domingo Villar é un dos escritores galegos de maior sona grazas ás súas novelas policiais protagonizadas polo inspector Leo Caldas. Pero o que agora nos presenta neste volume é unha faciana moi diferente daquela á que nos ten acostumados. Nesta entrega non hai crimes, nin intriga, nin tramas reviradas, nin atisbo algún de narración policial nin de literatura negra. Trátase dun proxecto moito máis persoal e cercano, un pequeno capricho feito á medida del e do seu círculo máis íntimo.

    O que se recompila en «Algúns contos completos» son dez relatos curtos. A maioría, tal e como o autor explica na introdución, «ían quedando en narracións orais reservadas para xuntanzas familiares», encontros de lecer e amizade aos que, aos poucos, se foron integrando novos elementos, como os debuxos realizados polo seu amigo Carlos Baonza, que agora pasan a formar parte do volume, mesmo unha banda sonora ao piano que, é unha mágoa, quedou fóra do proxecto editorial. Son, xa que logo, pezas ideadas para o divertimento e a celebración en xuntanzas íntimas e de pequeno formato, que Villar, agora, decide compartir con nós. E como tal temos que interpretalas: un divertimento, unha escapada da zona de confort habitual.

    Os dez relatos son outras tantas vidas de personaxes peculiares que transitan preto do realismo máxico ao estilo cunqueiriano, homes e mulleres que exhiben historias enchidas de fantasía, nas que ocasionalmente se misturan seres da nosa mitoloxía local, sanadores milagreiros e xentes con desigual fortuna. Deste xeito o autor entronca co noso extenso patrimonio de relatos breves herdados da tradición oral, o que non nos debe estrañar tendo en conta a súa orixe, pois como contos orais naceron. Son historias cheas de sensibilidade nas que o humor está moi presente, ás veces de maneira moi directa, outras non tanto.

    Mais, dito todo isto, destacaría como un dos grandes acertos do libro a propia escrita, directa e sinxela, sen grandes adobíos que dispersen a atención da trama e enchida de limpeza e de frescura. É unha escrita tan inesperada e contundente que non tarda en facernos esquecer ao Villar intrigante e escuro das tramas policiais. Aquí, o autor fai alarde dun estilo moi persoal, case íntimo, que combina á perfección cos trazos en branco e negro ideados por Baonza e nos que se reflicte esa concepción harmonicamente feiticeira do proxecto. O resultado é unha desas pezas fermosas e brillantes que un garda en lugar preferente da súa biblioteca para volver a el de cando en vez e deixarse arrastrar polo seu lirismo narrativo.

    Domingo Villar

    Algúns contos completos

    Linogravados de Carlos Baonza

    Galaxia

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    20 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    14 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    69 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    40 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    4 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS