11.4 C
Pontevedra
Mércores, 1 de Decembro de 2021
Máis
    HomeVal MiñorNigránNigrán incluirá ao 'Cine Imperial' da Ramallosa na bonificación du 95% do...

    Nigrán incluirá ao ‘Cine Imperial’ da Ramallosa na bonificación du 95% do IBI ao seren declarado por vez primeira de interese municipal

    O Concello de Nigrán incluirá por vez primeira na bonificación do 95% do Imposto de Bens Inmobles (máxima rebaixa permitida por lei e aprobada polo goberno de Nigrán no 2016) ao Cine Imperial da Ramallosa. O Concello levará ao pleno ordinario do 22 de febreiro a súa declaración como entidade de utilidade municipal xunto coas entidades veciñais e culturais que anualmente o solicitan (Centro Cultural As Angustias, A.V.A Camoesa, A.V. A Unión, O Torreiro de Priegue, Bolos da Carrasca, O Castro de Chandebrito…), o que implica unha rebaixa media no seu recibo anual de preto de 1.300 euros. Esta bonificación cadra nun intre especialmente duro para as entidades e para o propio cine, xa que actualmente manteñen as instalacións pechadas por decreto da Xunta.

    “É unha cantidade moi cuantiosa para o cine e todas as asociacións de Nigrán, xa que con escasos recursos levan adiante un traballo fundamental durante todo o ano de promoción da cultura e das relacións veciñais”, sinala o alcalde, Juan González. “Analizando a realidade das diferentes entidades beneficiarias démonos conta de que o Cine Imperial, aínda que sexa unha empresa, é de especial interese municipal porque se trata dun dos contadísimos cines independentes que sobreviven non só en Galicia, se non en toda España, e desde o Concello consideramos que a súa actividade, sen dúbida, tamén enriquece a vida cultural de Nigrán e de toda a súa comarca, polo que informamos aos propietarios para que  solicitasen a rebaixa e así o fixeron”, refire González.

    Historia do Cine

    O Cine Imperial fundouse o 1 de febreiro de 1948  da man de Latino Salgueiro Espinosa, un xoven enxeñeiro namorado do cinema, e continúa agora da man das súas fillas. Dende ese momento e ata os nosos días, milleiros de títulos pasaron pola súa pantalla e varias xeracións de espectadores polas súas butacas, especializándose nunha programación internacional de altísima calidade. O Imperial viviu tempos de gran demanda no que chegou a ofrecer programas dobres porque ir ao cine era unha actividade de ocio habitual. Igualmente, mentres a partir dos anos oitenta a meirande parte das salas de todo o país foron pechando, o Imperial seguiu adiante sobrevivindo ás multisalas ou ao aluguer de VHS e ao traslado da actividade ás grandes áreas comerciais.  Actualmente é unha verdadeira institución da comarca ao ser un dos contadísimos cines independentes que sobreviven en España, cuestión que lle valeu unha mención no Festival Primavera do Cine en Vigo do pasado ano.

    COLABORACIÓNS

    Treinta otoños tiene mi amor

    Último domingo del mes y cada vez más cerca de la Navidad, aunque en Vigo ya la tenemos muy presente desde hace una semana gracias a las más de diez millones de luces led que iluminan la ciudad.

    Ponteareas deportiva

    Los núcleos más importantes de población concentran el grueso de las pruebas deportivas que se celebran a lo largo del año. Es lógico, las infraestructuras para la práctica de deporte forman parte del paisaje de grandes urbes, mientras ciudades pequeñas y pueblos tienen limitado el acceso a gimnasios, pistas, pabellones y piscinas.

    Domingo Villar, «Algúns contos completos»

    Domingo Villar é un dos escritores galegos de maior sona grazas ás súas novelas policiais protagonizadas polo inspector Leo Caldas. Pero o que agora nos presenta neste volume é unha faciana moi diferente daquela á que nos ten acostumados. Nesta entrega non hai crimes, nin intriga, nin tramas reviradas, nin atisbo algún de narración policial nin de literatura negra. Trátase dun proxecto moito máis persoal e cercano, un pequeno capricho feito á medida del e do seu círculo máis íntimo.

    ¡Galicia profunda!

    Hace unas semanas, Galicia saltó a la palestra por el dictamen de una jueza de Marbella que le retiró la custodia de un hijo a su madre por llevárselo a vivir a la "Galicia profunda". Tengo que reconocer que no he leído el auto y por lo tanto quiero pensar que una persona como una jueza, a la que se presupone cierto nivel cultural y un cierto grado de sentido común, que haya incluído esos términos en el mismo, ha sido un desliz. De ser un acto meditado demuestra el grado de ignorancia existente en éste país.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    14 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    7 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    49 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    36 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS