3.1 C
Pontevedra
Martes, 31 de Xaneiro de 2023
Máis
    HomeColaboraciónsO Meu AndelMaría Solar, «A culpa»

    María Solar, «A culpa»

    A metade de camiño entre a novela negra e o thriller, María Solar vén de presentar un novo traballo para adultos no que pescuda nas interioridades da parte máis escura da alma humana a través dun trío de mulleres, protagonistas do relato. Avalada polo Premio Xerais, «A culpa» narra a historia de Amanda, empregada nun banco que, de maneira sorpresiva, se converte en herdeira universal dunha clienta de aspecto deplorable e cotroso, posuidora dun patrimonio millonario. A partir de aí, a moza, acompañada por un veciño xornalista convertido en amante ocasional e vencida pola curiosidade, decide iniciar unha pescuda sobre a identidade e o pasado da vella que a levará ao outro lado do Atlántico.

    Na Arxentina atopará unha historia de tolemia, morte e dominación baseada nunha relación tóxica entre Mirta e Marcela, dúas nenas galegas que escapan dun entorno hostil para iniciar unha aventura na emigración. Aventura que comeza por arrastralas polo fango e que prosegue a través dun éxito fulgurante no mundo do espectáculo, orixe da fortuna herdada por Amanda. A historia vital destas dúas nenas, que arranca cunha enorme crueza en terras galegas, exercerá de elemento substancial do relato, de eixo sobre o que xirará toda a novela. Xa dende os inicios, os vínculos entre elas resultan estarrecedores, pero a medida que avanza a trama, a dominación dunha e a submisión da outra mergullan ao lector nun territorio perturbador, ateigado de crimes e prostitución, de complicidades e silencios, do que non será capaz de saír indemne.

    Asistimos, xa que logo, a un relato de forte crueldade moral, unha trama de abusos e vinganzas, de asasinatos e fuxidas, de envexas e de medos, con momentos de gran violencia física e psicolóxica. Mais, ao mesmo tempo, navegamos tamén por unha relación cordial e de compromiso fraternal entre ambas as dúas mulleres, malia que esa complicidade acabe derivando cara a unha absoluta dependencia e remate por desembocar, finalmente, nesa situación tóxica da que falabamos máis arriba. Unha dualidade que implica un difícil equilibrio entre a cara e a cruz desta parte da historia e das súas protagonistas, que Solar foi quen de solventar con destreza.

    A escrita diría que apunta cara a unha certa ambición expresiva de forma moito máis clara que en traballos anteriores, mais sen facer excesivas concesións retóricas. Deste xeito, María Solar consegue afianzar claramente a fluidez da lectura, algo que sempre é de agradecer. Esa fluidez, acompañada da concienzuda dosificación de información da que fai gala a autora, é capaz de enganchar aos que se acheguen a esta novela e arrastralos a través das súas páxinas con total facilidade, cara a ese final sorprendente que aínda garda segredos non de todo desvelados e sobre os que preferimos calar para non estragar a lectura.

    María Solar

    «A culpa»

    336 páxinas

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    20 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    14 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    77 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    41 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    6 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS