18.7 C
Pontevedra
Venres, 22 de Outubro de 2021
Máis
    HomeVal MiñorNigránNigrán presenta "numerosas alegacións" a un plan de transporte que "desatende o...

    Nigrán presenta “numerosas alegacións” a un plan de transporte que “desatende o interior”

    O Concello de Nigrán presentou este pasado venres as súas alegacións ao anteproxecto de explotación do Plan de Transporte Público de Galicia 2020 para que se corrixa, entre outras moitas cousas, a supresión de frecuencias da liña Vigo-Baiona/Baiona-Vigo tanto por Panxón como pola estrada xeral (PO-552) ou se subsane o illamento que se contempla novamente das parroquias do interior.

    Estas alegacións foros estudadas dende os servizos técnicos do Concello e, ao mesmo tempo, se consensuaron con diversas entidades veciñais preocupadas polo futuro mapa que debuxa a Xunta, así como cos alcaldes de Baiona e Gondomar, que tamén atopan deficiencias na conexión entre os centros neurálxicos do Val Miñor, polo que o Concello de Nigrán reclama unha línea circular entre os tres.

    No escrito, o Concello demanda á Dirección Xeral de Mobilidade da Xunta que se manteñan igual que na actualidade as expedicións e frecuencias a Vigo por Nigrán centro (onde algunhas paradas se suprimen sen xustificación, como na recta de Mallón) e que aumenten nun 10% na ruta pola costa, onde se reclama que exista tamén parada en Povisa (circunstancia que si figura na liña pola estrada xeral). “No actual proxecto as frecuencias Vigo/Baiona se reducen a costa de crear liñas diferentes, iso non é mellorar o servizo, é só redistribuír”, lamenta o alcalde, Juan González.

    Suprímense paradas sen xustificación, faltan autobuses adaptados ou figura que moitas liñas funcionen só baixo demanda

    O Concello de Nigrán considera imprescindible que o novo proxecto poña fin ao aillamento actual das parroquias do interior e para iso alega a necesidade de que, como mínimo, se dupliquen as frecuencias a Chandebrito e Camos (de 2 a 4 e de 3 a 6 diarias) e que non se supriman paradas tan empregadas actualmente como a do Pazo da Touza ou Copena.

    Igualmente, reclama que estas paradas e expedicións non figuren como ‘A demanda’ e que, polo tanto, non dependa o seu funcionamento de se existen usuarios suficientes. “O proxecto plantexado non ten operatividade ningunha para o interior e o feito de figurar a demanda fai sospeitar que pronto non funcionarán nin así”, considera González.

    “A futura concesionaria do transporte vai sacar moito beneficio da liña a Vigo pola estrada xeral e pola costa, así que parte deses cartos teñen que recaer na verdadeira conexión polas parroquias do interior, onde aínda que o servizo non resulte rendable económicamente si é imprescindible socialmente; parroquias como Chandebrito, Camos ou Parada non poden seguir ailladas en pleno século XXI”, valora.

    Ademais, a primeira alegación que formula o Concello de Nigrán no seu escrito é a incorporación de autobuses de plataforma baixa ou mobilidade reducida nos principais percorridos en dirección Baiona, Vigo, Hospitais e CUVI, precisamente, nestes dous últimos puntos o Concello de Nigrán tamén pide aumentar o número de expedicións para que realmente sexan operativas.

    “Esta reordenación de liñas prevista para 2020 ante o fin das concesións ten que ser unha oportunidade de mellorar o transporte existente, non de perpetuar o illamento das parroquias do interior e manter incongruencias, confiamos en que as alegacións modifiquen este proxecto porque tal e como está non serve en absoluto”, conclúe González.

    COLABORACIÓNS

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Francisco Castro, «O cemiterio de barcos»

    Francisco Castro regresa de novo á novela xuvenil, un territorio no que xa ten demostrado que se desenvolve con soltura, para presentarnos unha narración que se move en dous planos diferentes.

    Bizcocho de plátano

    No sé si consumir plátano canario en este momento puede ser una pequeña ayuda a los palmeros que están pasando por esta situación tan dolorosa, que desde aquí cuesta imaginar; pero si con esto podemos aportar un granito de arena, lo haremos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    46 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS