10.8 C
Pontevedra
Sábado, 23 de Outubro de 2021
Máis
    HomeComarcasRedondelaRedondela opónse ao derrubo do antigo cargadoiro de Coto Wagner

    Redondela opónse ao derrubo do antigo cargadoiro de Coto Wagner

    O Goberno redondelán asegura que a solución “non pasa pola destrución desta estrutura, senón pola súa recuperación e rehabilitación como mostra do patrimonio industrial do municipio”

    O Concello de Redondela vén de amosar a firme intención de “utilizar todos os recursos legais de que dispoña o Consistorio para evitar que por parte da Autoridade Portuaria de Vigo, se prive aos veciños e veciñas de Redondela dun símbolo do patrimonio industrial do municipio como é o antigo cargadoiro de mineral de Coto Wagner, en Rande”.

    A alcaldesa de Redondela, Digna Rivas, asegurou que “agora queda totalmente claro o motivo polo que a esta alcaldesa privóuselle de participar, como representante do Concello de Redondela e dos seus veciños e veciñas, no Consello de Administración do Porto de Vigo onde se ía a adoptar esta decisión”.

    Digna Rivas explica que o Porto de Vigo, por non ser claro, “nin o foi coa orde do día na que figuraba a presentación dun informe verbal sobre o cargadoiro, cando o que realmente se presentou foi un dossier realizado por unha empresa de arquitectos sobre o que se votou a necesidade de derrubar a estrutura”.

    O máis sangrante do caso para a alcaldesa de Redondela, é que en ningún dos informes presentados fágase referencia a que é un ben incluído dentro do catálogo patrimonial da Xunta de Galicia, e polo tanto a valoración patrimonial correspondente da Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio.

    Rivas non nega o ostensible deterioro do cargadoiro de Coto Wagner, un deterioro do que é responsable a Autoridade Portuaria de Vigo tal e como sinala o informe dun estudo de arquitectos encargado polo anterior goberno de Redondela, no que se sinala textualmente que “… o estado actual da plataforma non é o máis adecuado, pero en ningún momento fai fincapé na obriga dos propietarios, a Autoridade Portuaria de Vigo, de manter en perfecto estado tanto de uso como de protección ao entorno ou ás persoas”, para engadir a continuación que “o simple mantemento rutinario desta propiedade faría que non se tivera chegado á situación actual”.

    E dicir, aclara a alcaldesa de Redondela, “que houbo unha clara omisión na responsabilidade que o Porto de Vigo tiña no mantemento desta estrutura tanto para a conservación da mesma como para a protección das persoas”.

    Nese mesmo informe, recoméndase non esquecer “… que estamos ante un elemento fundamental do antigo patrimonio industrial e por tanto, unha testemuña clave da Arquitectura Industrial da Enseada de San Simón, como pode ser a Fábrica do Alemán, actualmente recuperada…”

    Todo iso, engade a alcaldesa de Redondela, “obviase, tápase e trátase a un ‘elemento fundamental do antigo patrimonio industrial’, como di o informe, como se fora un montón de lixo que non ten o máis mínimo valor”.

    Digna Rivas afirmou con rotundidade que o goberno local “non vai quedar de brazos cruzados mirando como se ignora a vontade dos veciños e veciñas e como se destrúe unha parte importantísima da historia industrial do municipio e do seu patrimonio”. A solución, engade a rexedora local, “pasa pola súa rehabilitación e conservación, nunca polo seu derrubo e destrución”.

    Remata Rivas amosando a firme intención do Concello “de utilizar todos os medios ao seu alcance para evitar que, do xeito máis alevoso, se atente contra o patrimonio industrial do municipio e, de xeito intencionado, evítese que o Concello teña a voz e o voto que lle tería correspondido no Consello de Administración”.

    COLABORACIÓNS

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Francisco Castro, «O cemiterio de barcos»

    Francisco Castro regresa de novo á novela xuvenil, un territorio no que xa ten demostrado que se desenvolve con soltura, para presentarnos unha narración que se move en dous planos diferentes.

    Bizcocho de plátano

    No sé si consumir plátano canario en este momento puede ser una pequeña ayuda a los palmeros que están pasando por esta situación tan dolorosa, que desde aquí cuesta imaginar; pero si con esto podemos aportar un granito de arena, lo haremos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    46 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS