23.5 C
Pontevedra
Mércores, 22 de Setembro de 2021
Máis
    HomeO CondadoPonteareasA Ludoteca de Ponteareas, motivo dun novo enfrontamento entre o PP e...

    A Ludoteca de Ponteareas, motivo dun novo enfrontamento entre o PP e o Goberno local

    Os Populares aseguran que a Ludoteca "exclúe aos nenos e nenas de 2 a 5 anos" mentres que o Goberno local limítase a sinalar que "o PP non se entera do que é unha ludoteca"

    As declaracións formuladas polo PP nas que aseguraba o Goberno local –co apoio por certo de todos os grupos agás o PP– aprobaba un regulamento no que excluía “aos nenos e nenas de 2 a 5 anos”, vén de marcar un novo enfrontamento entre os populares e o Goberno ponteareán que, indignado, lémbralle á concelleira Balén Villar que “nunca se admitiu a nenos e nenas de esas idades, tampouco na época de Goberno do PP”.

    Aseguraban os populares non compartir a postura dos demáis grupos da Corporación –BNG, PSOE e ACiP (16 concelleiros e concelleiras dun total de 21)– xa que lles parecía “algo insólito e inadmisible, contrario a toda política de conciliación, igualdade e de mellora dos servizos públicos”.

    O PP tamén criticaba que o Goberno bipartito co apoio de ACIP, “excluía da gardería ós nenos/as con determinades enfermidades como a Hepatite ou VIH” co que, dicían os populares “o que están fomentando é a exclusión social dos que padecen estas enfermidades”.

    O Regulamento foi feito, segundo PP “ás presas” despois dunha inspección que fixo a Xunta de Galicia a este centro municipal no mes de agosto onde se detectaron “graves irregularidades”.

    O PP non de entera do que é unha ludoteca

    A reacción do Goberno local non se fixo esperar e a través da súa concelleira de Benestar Social, Verónica Carrera, lamentou “a actitude do PP tentando, unha vez máis, desinformar á cidadanía e menosprezando o traballo diario das e dos profesionais da ludoteca”.

    Verónica Carrera aclara que na ludoteca nunca se admitìu a nenos de 2 a 5 anos, tampouco na época de goberno do PP “polo que agora resulta increíble a postura deste partido”.

    Explicaba a responsable de Benestar Social os motivos nos que se sustentaba o redulamento da ludoteca e, nesa liña, apuntaba como primeiro o feito que a ludoteca enténdese “como un lugar de ocio donde se fan actividades lúdico educativas en grupo”, engandindo que “calquera que entenda un pouco de pedagoxía e psicoloxía evolutiva sabe que os nenos e as nenas ata seis anos non teñen interiorizado o xogo como algo grupal, para eles é un feito individual de interiorización e aprendizaxe e non están todavía capacitados/as para asumir regras de xogo e compartir o xogo en grupo”.

    En segundo lugar “polas instalacións da ludoteca existente desde hai décadas” e, en terceiro lugar, sinalaba Verónica Carrera, “polo persoal co que conta o Concello e que é o que dende décadas leva prestando este servizo”.

    Por outra banda, respecto ás acusacións de non ser unha ludoteca “inclusiva”, a concelleira reitera que “o é tanto a nivel social e económico coma físico e psíquico dentro do que permite a lei”. “Estamos a falar da saúde e do benestar das nenos e dos nenos –apuntou Carrera– que deben dispor de certificados médicos que tamén se lles pide ao propio persoal como o de non padecer, entre outras, enfermidades infecto-contaxiosas ningunha”.

    Un neno cunha simple gripe “xa non pode asistir ao centro escolar e tampouco a unha ludoteca ou centro público porque pode transmitir a súa enfermidade a outros”, aclarou a concelleira que cualificou de “incrible” ter que aclarar ao PP “cuestións obvias que calquera persoa entende”.

    Respecto ao subministro de medicamentos, Verónica Carrera recórdalle ao PP que “en calquera centro educativo ou de ensino regrado non se permite a administración de medicamentos, na folla de inscrición xa queda recollido as posibles enfermidades ou alerxias e se tiveran diabetes ou calquera outra doenza deben vir as nais ou os pais”.

    A concelleira de Benestar Social foi clara ao recalcar que “o persoal educativo non pode administrar medicamentos porque non é persoal sanitario”. Evidentemente, aclarou, “non se desatende a ninguén e se houbera calquera imprevisto chamaríase ás nais ou pais ou aos servizos de urxencias e aplicaríanse as medidas de primeiros auxilios e socorro das que dispón o persoal”.

    A concelleira concluíu criticando a actitude irresponsable do PP que “tiveron moitos anos para arranxar o regulamento e funcionamento da ludoteca en tódolos aspectos e nunca fixeron nada máis que menosprezar este importante servizo que axuda no día a día a tódalas familias cun persoal moi profesional que amosa ilusión en cada traballo que realiza”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS