17.1 C
Pontevedra
Domingo, 26 de Setembro de 2021
Máis
    HomeLouriñaO PorriñoA antiga «Canteira Ferro» volve a ser monte reforestado e devolto ao...

    A antiga «Canteira Ferro» volve a ser monte reforestado e devolto ao Concello do Porriño

    Eva García de la Torre, alcaldesa do Porriño, asistiu este mediodía ao inicio dos traballos de reforestación do espazo que ocupara a antiga ‘Canteira Ferro’, pertenecente a empresa Porriñesa de Canteiras S.A. (Pocasa). O buraco da explotación de granito ‘Rosa Porriño’ recheouse con 500.000 metros cúbicos de materiais procedentes de ata 150 obras, entre elas as da nova Estación de Vigo e da Autovía A-52.

    Os traballos de rehabilitación, explica o Concello do Porriño, duraron 6 anos e remataran agora coa prantación de 1.000 piñeiros que iniciaron hoxe unha duzia de alumnos dos centros de educación especial ‘Aceesca’, do Porriño, e ‘Juan María’, de Nigrán, acompañados dos seus monitores. Precisamente por esa colaboración tamén acudiu ó acto deste mediodía Juan Gónzalez, alcalde de Nigrán.

    Segundo informou Jorge Massó, responsable da firma Pocasa, esta empresa porriñesa “foi a primeira entidade en presentar un proxecto de rehabilitación ó abeiro do Real Decreto 975, non só en Porriño senon tamén en Galicia. Deste xeito liberase unha parcela de 3 hectáreas que deixa de ser mineira e devolvese ó Concello do Porriño, unha vez rehabilitada”, explicou o responsable da firma graniteira.

    Audio de Eva García de la Torre sobre a recuperación da Canteira Ferro

    Eva García de la Torre declarou que “hoxe é un día moi importante para o Concello do Porriño porque comprobamos como faise realidade a recuperación dun espazo que estivo adicado á explotación mineira despois dun traballo inmenso e coa reforestación prevista, tamén vai mellorar o medio ambiente”. “Agardo que outras canteiras que estean en desuso ou esgotaran o seu ciclo de explotación pois tamén realicen axeitados proxectos de recuperación dos espazos e montes que ocuparon”, engadiu a alcaldesa de O Porriño.

    Unha recuperación “con irregularidades”

    A directiva da Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de Atios, asegurou hoxe que a restauración da canteira ferro “está chea de irregularidades” e nese sentido sinalan que dita actuación “exceceu con moito o perímetro da concesión, que abrangue 31.000 metros cadrados, mentres que o recheo levouse a cabo nunha área aproximada de 4,5 hectáreas, o que multiplica o volume de metros cúbicos de verteduras”.

    Entende a directiva dos comuneiros de atios, que ademáis incúmplese o decreto que rexe as explotacións mineiras “xa que non se devolve o terreo á súa configuración orixinal” ao mesmo tempo que poñen en dúbida a “ecoloxía da medida” xa que os materiais de recheo son “maioritariamente lodos procedentes dos aserradoiros de pedra e material triturado de construción”.

    Aplaude a Comunidade de Montes de Atios, “accións solidarias como é a colaboración con entidades de apoio a persoas con necesidades especiais” pero consideran “que neste caso, coma noutros traballos de restauración que se están levando a cabo na zona, non se está facendo o correcto”.

    Lamentan, eso si, que Comunidade de montes, “titular dos terreos ao abeiro dunha sentenza en primera instancia que aínda non foi contradita, non foi convidada ao acto. Tampouco a asociación de Afectados pola actividade das canteiras, os que máis padeceron o efecto nocivo dunha explotación industrial que durante anos se fixo sen control nin respeto ao entorno humano ou medioambiental. Restaurar está ben, é unha obriga ineludible do titular do dereito mineiro, pero non debe agochar as irregularidades cometidas en todo o proceso”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS