9 C
Pontevedra
Venres, 1 de Decembro de 2023
Máis
    HomeA ParadantaCoveloO cemiterio de Barcia de Mera, en Covelo, xa lembra aos seus...

    O cemiterio de Barcia de Mera, en Covelo, xa lembra aos seus na súa lingua materna

    O Concello de Covelo sumouse á iniciativa de Restauración da Memoria Lingüística de Galicia en Galego da man do seu prezado veciño, Domingo Lorenzo Vello. Coñecido como “Mingos” foi gaiteiro e fundador do afamado orfeón “Treixadura” espallando a lingua galega a través das súas cancións.

    O alcalde de Covelo, Pablo Castillo, explica que o Covelo quixo recoñecer, así, a aportación de Mingos como promotor do uso da lingua galega, difundindo o folclore popular e levando o nome da súa vila e de Galicia alí onde actuou, ademais de renderlle unha cariñosa homenaxe. No acto celebrado no camposanto de Barcia de Mera colocouse, tamén, unha lápida que amosa o fondo agradecemento a todas as persoas que xacen nese camposanto “porque grazas a elas e eles Galicia segue a ter a lingua e cultura de seu”. Fini Varela, acordeonista e dona de Mingos, lembrou o significado que a música, a lingua e Treixadura tiveron na vida de seu home, mentres que o presidente da Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística (AFNLG), Pepe González, enfatizou o dereito a ser recordado na lingua coa que naceches e coa que te comunicaches ao longo da vida. “Tan só un dous por cento das esquelas publicadas nos medios son en lingua galega e tan só un 1% das lápidas a pesar de ser a lingua nai da maioría de todos nós. Dende a nosa asociación animamos a recoller nas vontades testamentarias o dereito a ser recordado na lingua na que viviches”.

    O párroco de Barcia de Mera, Rafael Antela, rescatou da memoria ao primeiro  cardeal de Santiago en celebrar a misa en galego a mediados do século pasado, Fernando Quiroga Palacios, e defendeu os oficios relixiosos en galego levando el máis de trinta anos predicando en galego “porque Deus entende todas as linguas”.

    Baixo a campaña “En galego agora e sempre” a AFNLG, Galeguizargaliza (grupo de asociacións que comparten un mesmo obxectivo: dinamizar a cultura galega e normalizar o uso da nosa lingua en distintos ámbitos da vida social, cultural, económica e administrativa), a Xunta de Galicia e o Concello de Covelo queren facer pedagoxía sobre a incoherencia de soterrar aos seres queridos con lápidas escritas nun idioma diferente ao que falaban en vida.

    “O noso veciño de Barcia de Mera, Mingos, decidíu ao longo da súa vida chegar ás persoas a través da música, do canto e do galego, motivo polo que coidamos que era a figura coa que debíamos dar o primeiro paso”, explica Pablo Castillo.

    LIBROS

    Xosé M. Eyré, «Ou as dúas estaredes mortas»

    Moito temos falado neste mesmo espazo dos cada vez máis difusos lindes entre xéneros literarios; de como novela e relato –tamén a poesía ou o teatro– semellan lidar pola posesión de espazos que tradicionalmente lles eran alleos e que pretenden converter en propios, alimentando así unha fusión que, no fondo, non deixa de ser a procura de novas vías de expresión aínda non transitadas.

    Raquel Castro, «Sobremesas sobre versos»

    Dende fai xa varios anos, Raquel Castro é unha das habituais na literatura infantil galega, pero a maioría dos seus traballos publicados enfocábanse cara ao mundo do teatro para nenos, onde deixou pezas de excelente facturación.

    Domingo Villar, «Síbaris»

    A morte prematura de Domingo Villar foi un duro mazazo para os amantes da literatura galega, iso é algo sobre o que coido que existe consenso a estas alturas.