15.5 C
Pontevedra
Martes, 21 de Setembro de 2021
Máis
    HomeÉ NoticiaA Deputación aproba por unanimidade una declaración institucional en contra do peche...

    A Deputación aproba por unanimidade una declaración institucional en contra do peche de oficinas bancarias no rural

    A presidenta, Carmela Silva, agradece o apoio dos tres grupos políticos da Corporación provincial diante dun fenómeno que está a causar “unha verdadeira alarma social”

    “A Deputación de Pontevedra, na defensa do interese xeral da provincia, e moi especialmente dos concellos rurais de menor poboación, entende que as oficinas bancarias prestan un servizo presencial básico”. Así comeza a Declaración Institucional aprobada por unanimidade polo Pleno extraordinario da Deputación, ao ter recibido os votos favorables dos grupos políticos do PSdeG-PSOE, BNG e PP. A presidenta, Carmela Silva, que deu lectura ao acordo, agradeceu o apoio e xustificouno afirmando que “hai unha verdadeira alarma social, sobre todo nos concellos máis pequenos e rurais, que son os que teñen unha dependencia maior da rede bancaria presencial”.

    A Declaración considera que as oficinas bancarias son un “servizo imprescindible” nos territoriais rurais, onde abundan poboación de idade avanzada e que carece das competencias dixitais necesarias para operar dende os portais de banca electrónica. “As oficinas bancarias son, en moitas ocasións, o único recurso co que contan estes grupos de poboación para xestionar as contas das que son titulares”.

    “As oficinas bancarias son, en moitas ocasións, o único recurso co que contan estes grupos de poboación para xestionar as contas das que son titulares”

    Subliña, a continuación, que a provincia de Pontevedra non é allea a este fenómeno de “desertización bancaria” e a veciñanza contempla “con indignación e impotencia” a cadea de peches que xa afecta a Soutelo de Montes (Forcarei), Seixo (Marín), Vilaxoán e O Carril (Vilagarcía de Arousa), Carballedo (Cerdedo-Cotobade), Panxón (Nigrán), Campo Lameiro, Campelo (Poio) e Corvillón (Cambados) “que son as últimas pezas nesta cadea de peches”.

    A Deputación lembra que, a pesar de carecer da potestade lexislativas e de competencias neste eido, decidiu “dar a voz de alerta e instar a todo o mapa institucional a sumar esforzos para reverter esta deriva na que os intereses das persoas quedan deturpados pola voracidade dos intereses empresariais”.

    “Poñémonos”, conclúe a Declaración Institucional, “a carón de tódolos pobos, concellos e comarcas afectadas e animamos a tódolos actores políticos interpelados por esta situación a adoptar as medidas administrativas e reguladoras necesarias para manter unha atención bancaria digna, entendida como un servizo esencial, en todo o territorio rural da nosa provincia”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS