18.5 C
Pontevedra
Martes, 21 de Setembro de 2021
Máis
    HomeLouriñaO PorriñoEU Son cualifica ao Porriño como "cidade inimiga da infancia e das...

    EU Son cualifica ao Porriño como “cidade inimiga da infancia e das persoas maiores”

    O grupo municipal de EU Son O Porriño, logo do recoñecemento do municipio por parte da UNICEF como ‘Cidade amiga da infancia’ e aspirante a ‘Cidade amigable coas persoas maiores’ –previo pago de traballos de consultoría de máis de 10.000 €, que unha vez acadada a distinción colócanse os letreiros que dan fe–, vén de asegurar que os feitos amosan unha realidade ben distinta polo que non dubida en cualificar ao municipio como “cidade inimiga da infancia e das persoas maiores”.

    A realidade é ben triste, afirma EU, e o grupo denuncia o estado de abandono das zonas de lecer. Segundo a formación asemblearia, “os parques e pistas deportivas están sucios e estragados por falta de mantemento, hai columpios rotos e inseguros, as casiñas infantís sen limpar e ata con herbas a medrar dentro, as papeleiras sen valeirar, o chan cheo de cabichas e lixo, os bancos de madeira e algún valados dan mágoa, hai árbores secas ou con polas a piques de provocar un accidente, nalgúns sitios non queda unha farola en condicións, a arquetas e tapas de rexistro están cheas de buracos ou rachadas, as lousas das beirarrúas levantadas, rotas ou inexistentes e as ratas a pacen ás súas anchas por toda a vila”.

    Afirma EU Son que “poderíamos tentar facer cadansúa lista por parroquia e casco urbano e non rematar máis” e afirman que a alcaldesa “ou non sae a rúa, ou lle dá igual, ou de todo un pouco”.

    Para o grupo municipal de EU Son, nunca O Porriño “estivo en tan malas condicións e a culpable é a alcaldesa, que leva seis anos ao mando”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS