14.9 C
Pontevedra
Martes, 26 de Outubro de 2021
Máis
    HomeLouriñaMosMos clausura o “Mos Peregrino” a dúas semanas do inicio dun novo...

    Mos clausura o “Mos Peregrino” a dúas semanas do inicio dun novo Obradoiro de Emprego

    Mos clausura o seu Obradoiro de Emprego “Mos Peregrino” a 15 días do comezo dun novo Obradoiro titulado “SOMOSMOS”, que impartirá especialidades de albanelería e atención sociosanitaria a un total de 20 persoas en situación de desemprego.

    Ana Ortiz, Secretaria Territorial da Xunta de Galicia en Vigo, desprazouse ata o concello de Mos para a clausura e entrega de diplomas do Obradoiro de Emprego “Mos Peregrino” na que estivo acompañada pola alcaldesa mosense, Nidia Arévalo, e pola concelleira de Promoción Económica, Desenvolvemento Empresarial e Emprego, Julia Loureiro.

    “Mos Peregrino” é un Obradoiro Dual de Emprego cofinanciado pola Consellería de Emprego e Igualdade cun importe de 346.946 €, no que participan ata pasado mañá e desde fai 9 meses 20 persoas desempregadas do municipio.

    Este proxecto, denominado, “Mos Peregrino” ten como finalidade a posta en valor do patrimonio municipal e etnográfico existente no municipio, e máis concretamente, o trazado do Camiño de Santiago Portugués ao seu paso polo concello de Mos e a súa zona de influencia.

    A mellora destes entornos favorecerá a dinamización do Camiño de Santiago, sendo un foco importante de posta en valor da promoción turística e acercamento ao peregrino.

    Así, tras a entrega de diplomas na Axencia de Colocación, Secretaria Territorial da Xunta, representantes municipais, alumnado e equipo directivo e docente do Obradoiro, desprazáronse ata un destes entornos mellorados, na Veigadaña, parroquia de Petelos, onde construíron unha fermosa área de descanso na que xa son moitos os peregrinos que paran para facer uso dela e gozar da súa agradable e tranquila contorna.

    A concelleira Julia Loureiro Campo e a rexedora local mosense destacaron esta mañá np acto de clausura a prioridade do proxecto “Mos Peregrino” en enfocar as obras de acondicionamento e revalorización, ao desenvolvemento de ocupacións orixinariamente tradicionais, pero que as novas técnicas e propostas de materiais, así como a relevancia que está adquirindo a restauración e rehabilitación do patrimonio, fan destas ocupacións unha fonte de emprego nos próximos anos. Por elo, o alumnado-traballador formouse durante estes meses en especialidades formativas, tales como: Edificación e Obra civil-Albanelería e colocación de pedra; e Madeira-Traballo de carpintería e moble, Mecanizado de madeira e derivados.

    As actuacións que se desenvolveron unidas á formación certificable que se lle dá ao alumnado desenvolveuse nos espazos públicos ao longo do Camiño de Santiago, incidindo na sinalización, mobiliario urbano, obras de acondicionamento e embelecemento do Camiño.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS