14.1 C
Pontevedra
Mércores, 21 de Febreiro de 2024
Máis
    HomeBaixo MiñoTomiñoO Concello de Tomiño lamenta "o desleixo" do Sergas ante o estado...

    O Concello de Tomiño lamenta “o desleixo” do Sergas ante o estado da Atención Primaria no municipio

    Meses despois de reunirse co conselleiro de Sanidade, a situación no Centro de Saúde continúa sendo precaria, con só 5 de 8 médicos dispoñibles

    Meses despois de manter unha entrevista co conselleiro de Sanidade e logo de múltiples reunións periódicas co persoal do Centro de Saúde, o Concello de Tomiño constata que a precaria situación da Atención Sanitaria no municipio continúa sen estar resolta.

    A falta de persoal médico e sanitario é un problema que afecta a Tomiño desde xa fai anos, pero cuxas consecuencias se están vendo agravadas desde o inicio da pandemia. Dos oito médicos/as que lle correspondería ter ao Centro de Saúde, a non reposición das baixas e das vacacións por parte do Sergas fai que só estean prestando atención cinco, o que provoca que unha cota de case 5.000 pacientes teña que ser repartido entre os que están. A situación agrávase aínda máis cando o persoal médico precisa desprazarse para facer consultas en domicilios particulares ou realizar saídas por motivos de emerxencia, facendo que haxa ocasións nas que só haxa catro deles no centro ou incluso menos, a metade dos necesarios.

    A isto hai que engadirlle a ausencia do médico no consultorio de Goián, un servizo que foi suspendido por mor da pandemia e que aínda non foi reposto a pesar da esixencia reiterada por parte do Concello. Este peche provocou que a veciñanza usuaria deste centro tivese que desprazarse ao de Tomiño, facendo que a saturación e o desbordamento neste último se acentuasen aínda máis.

    Desde o Centro de Saúde comentan que a situación é “moi complicada” e que están “moi cansados”, un malestar que vai en aumento tanto entre o persoal sanitario como entre a poboación. A decisión da Xunta de non activar as axendas para a atención presencial priorizando as consultas a distancia é outro dos motivos do descontento entre a veciñanza, que demora unha media entre 7 e 10 días en conseguir unha simple cita telefónica.

    “Desde o Concello só podemos constatar a falta de compromiso por parte do Sergas por buscar solución a un asunto que non é novo, senón que vén de fai bastantes anos atrás, e que están sufrindo tamén outros municipios da comarca. Reiterámoslle ao conselleiro de Sanidade que é a súa responsabilidade poñerlle fin a este problema, que está tendo importantes consecuencias tanto na cidadanía como na propia saúde do persoal sanitario”, afirmou a alcaldesa Sandra González.

    Con todo, desde o goberno local queren destacar o enorme labor que está levando a cabo o persoal médico no Centro de Saúde, que traballan día a día baixo unhas condicións moi difíciles nas que a miúdo pagan de forma directa coa frustración da xente. “Queremos que saiban que teñen todo o noso apoio e apelamos á veciñanza a defender unha atención sanitaria mellor, con máis recursos e mellor servizo, porque nesta loita estamos todos no mesmo barco”, sinalan desde o consistorio.

    LIBROS

    Dores Tembrás, «Enxertos»

    A nostalxia é unha materia prima habitual á hora de escribir poesía, mais non fai falla chegar a tanto. Se, a cotío, esa nostalxia leva implícita certa dose de tristura morriñenta para lembrar tempos pretéritos, non sempre ten que ser así, como demostra Dores Tembrás no seu último poemario, «Enxertos». Dores mergúllase na súa propia memoria, na súa infancia na aldea e na mocidade urbanita, para poñer en práctica unha modalidade de nostalxia leda e luminosa, alonxada de tristuras e saudades

    Queridos Reis Magos…

    Nas cartas aos Reis Magos de Oriente nunca debe faltar unha boa dose de literatura, sexa cal sexa a idade do receptor. Neste andel, como facemos sempre, queremos aportar algunhas recomendacións dirixidas aos máis pequenos da casa.

    Fran Fernández Davila, «Groenlandia»

    A Fran Fernández Davila gústalle sorprender cos seus traballos literarios, descolocar ao lector para levalo por paisaxes pouco transitadas física e emocionalmente, escapar da rutina diaria e, cunha forte carga de imaxinación, argallar historias nas que a intriga e o humor acaban por se converter en personaxes convidadas da trama.