24 C
Pontevedra
Mércores, 22 de Setembro de 2021
Máis
    HomeA ParadantaArbo'Dous povos. Um só território', Arbo e Melgaço reabren a súa fronteira

    ‘Dous povos. Um só território’, Arbo e Melgaço reabren a súa fronteira

    O alcalde de Arbo Horacio Gil e o presidente da Câmara de Melgaço, Manoel Batista, fixeron un acto de recoñecemento o pasado 1 de xullo ás 00:00 horas coa reapertura da Ponte Internacional

    A Ponte Internacional que une de Arbo e Melgaço, pechada dende o pasado 17 de marzo, volveu a ser o punto de unión entre “Dous povos e um só território” como sinalaba a pancarta que, no acto simbólico de reapertura da fronteira, portaban o alcalde de Arbo, Horacio Gil e o presidente da Câmara Municipal de Melgaço, Manoel Batista.

    O peche da fronteira supuxo que veciños e veciñas de ámbolos dous concellos que traballaban ao outro lado da raia, tiveran que percorrer ata 100 kilómetros para ir aos seus postos de traballo ao ter que desprazarse ata Tui-Valença, o único punto aberto, e de aí a Melgaço ou Arbo, segundo fora o caso. Doutra banda, veciñanza con familia a ámbolos dous lados da fronteira, tampouco podían cruzar o paso.

    Tras varias reivindicacións por parte dos alcaldes da ‘raia’, o pasado 15 de xuño, abríase o paso aos traballadores transfronteirizos e o transportes de mercadorías de luns a venres en horario de 8:00 a 22:00 horas. Este paso supuxo un alivio para os traballadores e traballadoras, pero seguía deixando a un importante porcentaxe de poboación e aos sectores económicos dos concellos en desvantaxe, porque o transito diario por esa ponte para distintas actividades e moi fluído o que supón para Arbo unha fonte de ingresos para o comercio local.

    O presidenta da Câmara de Melgaço e o alcalde de Arbo, asisten ao paso dos primeiros vehículos trala reapertura da fronteira entre as dúas localidades

    O pasado 1 de xullo o alcalde de Arbo Horacio Gil e o presidente da Câmara de Melgaço, podían asistir, por fin, ao peche da apertura da fronteira entre ambos municipios. Con este acto simbólico, os rexedores quixeron poñer en valor a amizade que une a estes dous pobos, que durante estes meses estiveron separados. Dous pobos con semellanzas culturais, tradicións, festas, gastronomía…. e sobre todo amizade.

    Non se pode esquecer que Melgaço e Arbo están unidos, dende hai moitísimos anos pola, ponte internacional ao igual que o estiveron, moito antes, polo transbordador e antes aínda polas barcas. Dende a construción da Ponte o trafico foi máis fluído e os habitantes de ambos municipios comezaron a ‘facer vida’ a ambos lados da fronteir.

    Porén, a crise da COVID-19 fixo que Arbo e Melgaço, separados únicamente por uns cantos metros, estiveran separados por máis de 3 meses.

    O alcalde de Arbo, Horacio Gil, mostrou a súa satisfacción porque a Ponte Internacional Arbo-Melgaço “poida reactivar en todos ós ámbitos a súa actividade que sempre foi moi intensa, entre os veciños e veciñas de ambos lados do río Miño”.

    O rexedor quixo subliñar a importancia da “volta a normalidade transfronteiriza” e os beneficios “que esta apertura supón para o noso concello”. Horacio Gil, recordou que se deben adoptar todas as medidas sanitarias recomendadas tanto pola Xunta de Galicia e o Goberno de España, “e cumprir con todas as recomendacións e obrigas para que esta crise sanitaria non se volva a repetir”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS