14.9 C
Pontevedra
Martes, 26 de Outubro de 2021
Máis
    HomeA ParadantaA CañizaA Cañiza festexa á súa Patrona Santa Teresa

    A Cañiza festexa á súa Patrona Santa Teresa

    A Cañiza celebrará mañá venres a festividade da súa Patroa, Santa Teresa de Jesús. O festivo local ofrecerá ás 12:00 horas a celebración do oficio relixioso, que será unha misa (sen procesión). Este ano, por motivos relacionados coa pandemia da enfermidade provocada pola Covid-19, tampouco se realizarán actos institucionais nin lúdicos.

    A devoción dos cañicenses por esta Santa trasládaos 206 anos atrás, cando o 25 de febreiro de 1815, o Bispo de Tui D. Juan García Benito, decretou a creación da parroquia da Cañiza con Santa Teresa como Titular e Patroa. Aínda que se descoñece o motivo da veneración, o certo é que esta Santa estivo vinculada á historia da parroquia desde os seus inicios.

    Na rúa Progreso, que outrora era coñecida como rúa Principal, á altura da actual Praza Maior, construíuse unha pequena capela dedicada ao Doce Nome de Jesús e a Santa Teresa. Posteriormente, cando xa se decidiu construír a actual Igrexa Parroquial, nomeouse tamén Patroa da Vila.

    En septiembre del 2002 A Cañiza celebró el Centenario de la construcción de su Templo Parroquial

    En 1856 iniciáronse as obras de construción da actual Igrexa parroquial, obras que durarían 28 anos. Esta tardanza debeuse en gran parte á falta de financiamento. As obras da estrutura principal finalizarían no ano 1884 e o campanario, obra do prestixioso canteiro D. Xosé Martínez Cabrita, natural de Petan – A Cañiza finalizouse no ano 1902, despois de que se derrubase a torre orixinal.

    No ano 2002 a parroquia da Cañiza celebrou o centenario do seu Iglesia e conmemorouse coa peregrinación da Patroa ao Santuario de Nostra Señora da Franqueira o 8 de setembro, coincidindo coa festividade da Romaría de Verán desta Virxe.

    O Templo Parroquial da Cañiza custodia dúas reliquias da Santa traídas o 12 de xaneiro de 1979 do Convento de San José de Ávila por D. Manuel Salcidos González, párroco da Cañiza naquel entón.

    Na igrexa pódese apreciar un anaco de madeira do tronco que utilizou como almofada e un pedazo da tea da exhumación do seu cadáver no Convento de Alba de Tormes, convento onde faleceu.

    Anécdota histórica

    A reliquia do Brazo de Santa Teresa visitou A Cañiza o 10 de xuño de 1963. No Libro de Actas da Comisión Municipal Permanente do Concello da Cañiza recóllese textualmente no punto 4º da Sesión Común celebrada o 3 de xuño de 1963: “4º. Reliquia de Santa Teresa. Pola presidencia deuse conta de que o día 10 do corrente mes, visitará este pobo a reliquia do Santo Brazo de Santa Teresa de Jesús, que percorre os conventos carmelitanos de España; por ser a parroquia da Cañiza única na Diocese de Tui–Vigo dedicada á mística doutora dispénsase a esta Vila a alta honra da devandita visita e previsto nos actos que con tal motivo celébrense, unha ofrenda desta Alcaldía en representación do Concello, por unanimidade acordouse que por esta Corporación entréguese a cantidade de cincocentas pesetas para axuda da expresada orde carmelita, no momento de efectuar a referida ofrenda…”

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS