18.5 C
Pontevedra
Xoves, 23 de Setembro de 2021
Máis
    HomeÉ NoticiaUxío Benítez critica a "inacción de Feijóo" ante o peche dos pasos...

    Uxío Benítez critica a “inacción de Feijóo” ante o peche dos pasos na fronteira entre Pontevedra e Portugal mentres abren noutros lugares de España

    O deputado de Cooperación Transfronteiriza e director do AECT Río Miño subliña que Extremadura, grazas á actuación autonómica, suma hoxe un novo paso aberto aos que xa tiña a pesares de ter catro veces menos tránsito de persoas e actividade económica

    O deputado de Cooperación Transfronteiriza e director do AECT Río Miño, Uxío Benítez, criticou hoxe a “inacción” do presidente da Xunta Alberto Núñez Feijóo ante o mantemento do peche dos pasos na fronteira entre Pontevedra e Portugal mentres, ao mesmo tempo, están a abrir outros puntos de acceso ao longo da ‘raia’ noutras comunidades autónomas do Estado, como hoxe aconteceu en Villanueva del Fresno, en Extremadura, grazas ás peticións do seu xefe do executivo rexional, Guillermo Fernández Vara.

    Benítez destaca que existe unha clara “diferenza de trato” entre localidades a pesares de que o único paso que existe entre Pontevedra e Portugal, o paso de Tui-Valença, é con diferencia o de maior número de tránsitos na fronteira de todo o Estado. O deputado nacionalista subliña que a actividade económica e a circulación de persoas no punto fronteirizo pontevedrés chega a cuadriplicar -con 44.000 persoas- a outros como os de Vilar Formoso – Fuentes de Oñoro (Salamanca), con 11.400 persoas diarias ; o de Elvas- Caya (Badaxoz), con 9.800 personas; ou o de Vila Real de Santo António e Ayamonte, con 5.400 persoas diarias.

    A día de hoxe só hai un paso aberto autorizado para todos e todas as traballadoras que deben moverse entre un lado e outro. Mentres, en Extremadura hai abertos xa tres (Cilleros, Valencia de Alcántara e Caya)

    “O territorio transfronteirizo do Miño é dos máis dinámicos de toda Europa. É a fronteira máis poboada pola centralidade entre Vigo e Porto. Temos o maior fluxo de relacións comerciais, industriais, económicas, sociais, lingüísticas e culturais…. Tendo só 70 quilómetros dos 1.200 de toda a fronteira con Portugal temos o paso do 49% dos vehículos… E a día de hoxe só hai un paso aberto autorizado para todos e todas as traballadoras que deben moverse entre un lado e outro. Mentres, en Extremadura hai abertos xa tres (Cilleros, Valencia de Alcántara e Caya)”, subliñou o deputado.

    O responsable nacionalista destacou que é preocupante a “inacción” da Xunta de Galicia. Subliñou que o goberno galego é coñecedor de todos os datos de actividade económica do territorio transfronteirizo do Miño, xa que o propio Núñez Feijóo alterna na presidencia e vicepresidencia da Comunidade de Traballo de Galiza-Norte de Portugal que agora dirixe o país luso. “Dende esa posición, que reclamou Feijóo na reunión de onte entre Sánchez e os presidentes autonómicos? Parece que nada relativo á nosa fronteira. Temos un presidente ausente, que non nos defende”, cuestionou Benítez, para explicar que, pola contra, o presidente Extremeño Fernández Vara fixo especial fincapé na reclamación da normalización de todos os pasos de fronteira do seu territorio -varios abertos xa dende o 17 de marzo de maneira ‘xustificada’ pola importancia da actividade ecoonómica-, sobre todo para as persoas traballadoras.

    Benítez reclamou a Feijóo que exerza de presidente tamén para as galegas e galegos do sur de Galiza, e se una á primeira liña na reclamación da apertura inmediata de novos pasos na fronteira galego-portuguesa. Lembrou que a semana pasada o AECT Rio Minho xa trasladou aos respectivos gobernos centrais de España e Portugal unha declaración conxunta asinada polos representantes das câmaras municipais e dos concellos do territorio transfronteirizo do río Miño neste sentido. Ademais, no escrito enviado tamén se solicitou coordinación entre os Estados español e portugués na posta en marcha das medidas de desescalada, “evitando partir en dous as eurocidades existentes e os territorios transfronteirizos en xeral”.

    Hai que lembrar que as dificultades, contratempos e gastos para os traballadores transfronteirizos téñense multiplicado co peche da fronteira. Como exemplo, unha traballadora de Arbo que teña que trasladarse a Melgaço, nunha viaxe que antes era de apenas uns seis quilómetros –apenas cruzar a ponte- agora convértese nun traxecto duns 120 quilómetros ao ter que ir ata Tui para cruzar a fronteira e despois volver dende Valença pola parte portuguesa á vila de Melgaço. No caso de ter que facer unha viaxe de ida e o regreso ao domicilio cada día, serían uns 240 quilómetros diarios, co que iso supón en tempo de desprazamento, tempo no control da fronteira e, gastos de combustible, entre outras problemáticas.

    Antes do peche de fronteiras, na provincia de Pontevedra había seis puntos de acceso e saída a través de pontes sobre o Miño: A Guarda, Tomiño, Tui (dous), Salvaterra e Arbo. Agora só permanece aberto un en Tui.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS