9 C
Pontevedra
Xoves, 29 de Febreiro de 2024
Máis
    HomeVal MiñorNigránEscolares de Camos e Chandebrito, Nigrán, plantan especies autóctonas na gran área...

    Escolares de Camos e Chandebrito, Nigrán, plantan especies autóctonas na gran área cortalumes do futuro parque forestal

    “Trátase de vincular afectivamente á rapazada e aos veciños co futuro parque forestal, de que o vexan medrar sentíndose partícipes do mesmo”, explica o alcalde, Juan González

    Escolares de Camos e Chandebrito comezaron os traballos para crear unha gran área cortalumes natural no futuro parque forestal ‘Os Matos-Río Táboas’ do Concello de Nigrán. Así, o alumnado de 5 e 6 de Primaria do CEIP A Cruz e de 5 do Colegio Estudio plantou en 2 hectáreas situadas nun miradoiro na intersección das dúas parroquias 150 árbores autóctonas (nogueiras, sobreiras, cerdeiras, carballos, abeleiras e bidueiras) baixo a dirección da brigada mediombiental municipal e de axentes medioambientais da Xunta. O Concello ten previsto completar a reforestación desta zona con 650 árbores máis o sábado 17 de febreiro empregando a axuda da veciñanza. En total, investíronse 8.000 € na compra destas 800 árbores de preto de 2 metros de altura e que se diseminarán por estas 2 hectáreas ateigadas antes de especies invasoras , fundamentalmente eucalipto e acacia.

    O futuro parque comprende 420.000 m² calcinados nos incendios de Camos e Chandebrito e inclúe a eliminación de toda a especie invasora para recuperar o bosque autóctono, preservar a fraga do río Táboas e por en valor e os seus elementos etnográficos

    “Trátase de vincular afectivamente á rapazada e aos veciños co futuro parque forestal, de que o vexan medrar sentíndose partícipes do mesmo. Eles velarán despois polo seu benestar, o defenderán e o gozarán no seu máximo esplendor”, explica o alcalde, Juan González sobre este tipo de iniciativas educativas, ao tempo que explica que toda a contorna da zona e a propia marxe da estrada será limpada de invasoras e maleza para formar un anel de protección previo a esta área cortalumes chea de especies autóctonas que frean a propagación dos incendios, tal e como xa se fixo nas zonas de vivendas de Camos e Chandebrito.

    Estes mesmos escolares, tamén a través da brigada medioambiental do Concello e do programa de hortas escolares municipais contratado a ‘Somos Terra’, sementaron hai dúas semanas landras para fornecer ao viveiro do parque de carballos e, ademais, aprenderon a inocular shiitakes en eucaliptos (traballo que repetirán nas vindeiras semanas nos tocóns desta mesma área, conseguindo ao mesmo que a árbore rebrote).

    Parque Forestal

    Este espazo natural, vertebrado pola fraga do río Táboas, ubícase en 42 hectáreas (420.000 m²) de terreo totalmente calcinadas nos incendios de 2017, 30 delas pertencen á Comunidade de Montes de Camos (parcelas de Castelo e As Chans) e 12 á de Chandebrito (As Rozadas) e foron cedidas ao consistorio con este fin. O obxectivo das tres entidades é crear un espazo de recreo libre e público, con valores naturais, culturais e paisaxísticos únicos que serán recuperados, conservados e promocionados, ademais deservir de barreira protectora fronte ao lume. O investimento total do Concello será de 400.000 € e os traballos os leva adiante a súa propia Brigada Medioambiental baixo a dirección técnica de ‘Landra’.

    “Despois dos incendios, tanto dende o Concello como dende as dúas comunidades, quixemos por en valor este espazo e darlle unha función social; ademais, servirá de protección fronte ao lumes para os núcleos de poboación máis próximos”, resume o rexedor, Juan González.

    O proxecto contempla nunha primeira fase a erradicación completa das especies invasoras (fundamentalmente eucaliptos e acacias) e a realización de plantacións autóctonas e, nunha segunda fase, á creación de espazos públicos, restauración dun muíño de auga, posta en valor dos petroglifos…

    O grave incendio de 2017 asolou todo este terreo, tanto a masa arborada de eucaliptos con aproveitamento madereiro coma o bosque autóctono de ribeira e as pantacións de coníferas e frondosas. Actualmente o terreo presenta un rexenerado natural de piñeiros, eucaliptos, carballos e castiñeiros. O obxectivo é que, grazas á intervención humana, se recupere o bosque autóctono galego propio desta fraga, cun inmenso atractivo pola gran variedade e biodiversidade de especies vexetais e animais que o forman. Así, todos os traballos iríán destinados a restaurar a cuberta arbórea a manter asó o seu microclima húmido.

    O parque forestal contempla medidas naturais de prevención e defensa contra os incendios (faixas de xestión da biomasa); de posta en valor dos elementos patrimoniais e culturais (protección dos xacementos, fundamentalmente petroglifos; ou restauración do coñecido como ‘Muíño do medio de Táboas); medidas de posta en valor dos elementos sociais e de uso público contemplando a accesibilidade para todos (creación dunha área recreativa en O Serradouro e As Rozadas, a pimeira delas inclúe zona de aparcamento); acondicionamento do miradoiro de O Castelo ou creación dunha ruta de subida ao mesmo; medidas de sinalización, promoción e interpretación dos valores do parque forestal (paneis, pictogramas, sinalizacións, códigos QR…)

    LIBROS

    Dores Tembrás, «Enxertos»

    A nostalxia é unha materia prima habitual á hora de escribir poesía, mais non fai falla chegar a tanto. Se, a cotío, esa nostalxia leva implícita certa dose de tristura morriñenta para lembrar tempos pretéritos, non sempre ten que ser así, como demostra Dores Tembrás no seu último poemario, «Enxertos». Dores mergúllase na súa propia memoria, na súa infancia na aldea e na mocidade urbanita, para poñer en práctica unha modalidade de nostalxia leda e luminosa, alonxada de tristuras e saudades

    Queridos Reis Magos…

    Nas cartas aos Reis Magos de Oriente nunca debe faltar unha boa dose de literatura, sexa cal sexa a idade do receptor. Neste andel, como facemos sempre, queremos aportar algunhas recomendacións dirixidas aos máis pequenos da casa.

    Fran Fernández Davila, «Groenlandia»

    A Fran Fernández Davila gústalle sorprender cos seus traballos literarios, descolocar ao lector para levalo por paisaxes pouco transitadas física e emocionalmente, escapar da rutina diaria e, cunha forte carga de imaxinación, argallar historias nas que a intriga e o humor acaban por se converter en personaxes convidadas da trama.