18 C
Pontevedra
Domingo, 26 de Setembro de 2021
Máis
    HomeComarcasRedondelaO Meco de Redondela, que por primeira non se queimará, quere ser...

    O Meco de Redondela, que por primeira non se queimará, quere ser unha mensaxe de forza, unidade e esperanza

    As actividades adáptanse á nova realidade e “tirarán” de imaxinación e novas tecnoloxías para que, a pesar da pandemia, o Entroido siga a ser unha das festas grandes de Redondela

    Por primeira vez na historia do Entroido de Redondela, o Meco –figura representativa desta festa e que da forma á crítica mordaz sobre temas que durante o ano teñan sido actualidade–, presentará dúas novidades. Por unha banda cambia a sátira por unha mensaxe á cidadanía de forza, unidade e esperanza logo dun ano de pandemia. Doutra banda, por primeira vez no Entroido de Redondela e debido ao carácter permanente da mensaxe que quere transmitir, o Meco non será queimado e por iso foi confeccionado con materiais duradeiros e será colocado nun lugar ben visible.

    Un fragmento do pregón do Entroido (colgado xa na súa integridade nas redes sociais do Concello) expresa o espírito deste meco de xeito tan claro como significativo: “Este ano non arde o meco, non vai haber lume en Redondela. Vai arder no corazón de cada Redondelán. Vai arder o sufrimento, as malas noticias, a soidade, o illamento. Vai arder este virus que trunca as nosas ilusións. A tradicional petición do entroido, a través do meco, é poñer fin ao virus. Que lisque de aquí e de todo o mundo. El é o inimigo único, a razón que nos obriga a estar unidos como pobo. Por iso quixemos representar as nosas peticións cunha figura de tradición, para trasladar esa imaxe de unidade, forza e esperanza”.

    O meco deste Entroido 2021, atípico pero capaz de facerlle fronte a toda canta circunstancia adversa preséntese, reflicte polo tanto un ano sen festas, sen tradicións; un ano de illamento de soidade, de tristura, de non poder xuntarnos cos amigos e os familiares. Esa e a mensaxe que quere transmitir e ese é o motivo polo que, por primeira vez, o meco redondelán non arderá.

    “Toca reinventarse, innovar e facer un Entroido diferente de como todos e todas nós quixéramos, pero non por iso menos atractivo e participativo”, asegurou a alcaldesa Digna Rivas. O concurso de disfraces, no que cada quen tira de imaxinación, non deixará de celebrarse se ben adoptará o formato virtual. “Xa o tivemos que facer no Samaín –lembra Rivas– e deu moi bó resultado porque, a pesar da situación actual, a pesar do illamento e a pesar do distanciamento físico, a veciñanza ten ganas de divertirse e participar”.

    Así pois, as persoas que desexen participar neste concurso, non teñen máis que enviar unha foto ou un vídeo do seu disfrace ao enderezo de correo electrónico facebook@redondela.gal ata o día 14 de febreiro. Ese material será subido ao Facebook do Concello e os tres disfraces que acaden máis “Me Gusta” serán os gañadores do concurso.

    Amais, a veciñanza poderá facer un percorrido polos momentos máis destacados dos entroidos dos anos pasados a través dun vídeo que está a elaborar o Concello redondelán e que, a través das redes sociais, chegará a todos os fogares.

    Polas súa banda, os comercios de Redondela súmanse este ano ás celebracións do Entroido a través dun concurso de escaparates organizado pola Concellería de Comercio e no que, ata o de agora, xa son máis de 15 os establecementos inscritos.

    Dous premios, á Orixinalidade e á Tradición serán fallados por un xurado designado ao efecto. O establecemento gañador en cada unha das categorías terá como premio, unha cesta de produtos gourmet que, como é xa habitual por parte do Concello, será adquirida en establecementos do municipio.

    Un terceiro premio, o do Público, será outorgado polas e polos clientes dos comercios que votarán o que, ao seu entender, é o mellor escaparate. Entre as persoas que emitan o seu voto, tamén se sorteará outra cesta de produtos gourmet.

    Con todas estas actividades e cun meco que estará permanentemente exposto, “queremos lanzar unha mensaxe de esperanza e sobre todo de agradecemento á valentía que están a amosar a inmensa maioría da veciñanza nunha situación excepcionalmente complicada”.

    O noso Entroido é un xeito de dicir “que xuntos e xuntas sairemos desta situación ao igual que o fixemos en todas as situacións difíciles que atopamos ao longo da nosa historia” apunta a alcaldesa de Redondela que engade que “o facemos coa esperanza de que, o vindeiro ano, este Entroido símbolo de Redondela, o poidamos celebrar do xeito que mellor sabemos facelo: en compañía e enchendo de ledicia prazas e rúas”.

    Digna Rivas quixo trasladar un especial agradecemento aos traballadores de Eventos e Normalización Lingüística, “polo labor desenvolvido e por ser capaces de adaptar o Entroido a estas especiais circunstancias”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS