14.9 C
Pontevedra
Martes, 26 de Outubro de 2021
Máis
    HomeO CondadoPonteareasEntra en funcionamento a zona azul gratuíta do complexo deportivo Álvaro Pino

    Entra en funcionamento a zona azul gratuíta do complexo deportivo Álvaro Pino

    Con este sistema de estacionamento o número de prazas dispoñíbeis pasan de 42 a 336 entre as 07.00 e as 23.00 horas dos días laborábeis

    Dende este mesmo luns 27 de setembro xa está en funcionamento a zona azul do complexo deportivo Álvaro Pino de Ponteareas. O Concello acometeu hai uns meses a recuperación de todo ese espazo e da contorna do Centro de Saúde, habilitando un total de 166 prazas de estacionamento, 42 delas situadas diante da piscina de dos dous pavillóns municipais que foron sinalizadas como zona azul para o estacionamento por tempo limitado e gratuíto. Ademais instalouse o correspondente parquímetro para a expedición de tíckets.

    Este novo sistema estará operativo de luns a venres laborábeis entre as 07.00 e as 23.00 horas, coincidindo co horario de funcionamento do complexo deportivo. O estacionamento na zona azul estará limitado a un máximo de dúas horas na quenda de mañá (de 07.00 a 15.00 h) e outras dúas na quenda de tarde (entre as 15.00 e as 23.00 h). É dicir, un mesmo vehículo poderá estacionar un máximo de dúas horas en cada unha desas dúas franxas horarias. Este límite horario responde aos datos do propio Complexo Deportivo, que sinalan unha estancia media nas instalacións claramente inferior ás dúas horas. Para aquelas persoas que fan un uso máis prolongado do estacionamento existen outras 124 prazas sen límite de tempo no resto da contorna do Complexo Deportivo e do Centro de Saúde.

    O concelleiro de Mobilidade, Roberto Mera, salientou que “con esta medida repártese de forma racional e equitativa o espazo existente, aténdese mellor a demanda das persoas que precisan acudir en coche e evítase que vehículos alleos ás instalacións acaparen durante moitas horas os aparcamentos”. Mera animou á veciñanza do centro urbano de Ponteareas a acudir ás instalacións a pé ou en bicicleta. “Calquera punto da vila atópase, camiñando, a menos de 10 minutos do Complexo Deportivo e agora temos unha contorna nestas instalacións amábel, segura e agradábel que convida a achegármonos de forma saudábel e sustentábel”, explica o edil.

    Tendo en conta que as prazas existentes son 42 e que a ocupación máxima é de dúas horas, as prazas dispoñíbeis nas 16 horas de funcionamento do Complexo Deportivo multiplícanse polo menos por 8, converténdose en 336. Mera salientou o éxito doutra medida semellante posta en marcha recentemente na rúa Real, ao pé dunha farmacia, na que se crearon varias prazas de 10 minutos “que permiten que centos de vehículos paren a diario polo tempo imprescindíbel neste servizo esencial nun lugar onde antes permanecían os mesmos vehículos horas ocupando ese espazo. Ademais, aseguramos o tránsito peonil seguro nese mesmo lugar que antes non era posíbel pola ocupación permanente de vehículos”.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS