12.2 C
Pontevedra
Martes, 13 de Abril de 2021
More
    HomeO CondadoMondariz BalnearioBalneario de Mondariz recoñece o labor do seu primeiro equipo de 1994

    Balneario de Mondariz recoñece o labor do seu primeiro equipo de 1994

    Balneario de Mondariz recoñeceu a profesionalidade e labor dos traballadores en activo do seu primeiro equipo, ao cumprirse 25 anos da recuperación do proxecto termal como hoxe coñécese. Nun emotivo acto tras a cea de Nadal, co slogan ‘Os cinco dos 25’, a dirección premiou a Sonia Álvarez, Vanesa Rodríguez, Ángeles González, Belén Pérez e Cipriano Núñez cunhas vacacións en Costa Verde, por iso de ser especialistas en turismo, por todos estes anos dedicados ao proxecto da vila termal galega.

    Estes cinco traballadores formaban parte dos 35 empregados que foron os primeiros en entrar no edificio Varanda cando se inaugurou a primeira fase do balneario en 1994. Obra que inaugurou Manuel Fraga Iribarne que deu paso ao resto da recuperación histórica do resto dos edificios e culminou coa posta en marcha do Palacio da auga en 2005.

    O proxecto que se iniciou en 1988 polo actual presidente de Balneario de Mondariz, Javier Solano Rodríguez-Losada, tiña como finalidade devolver á vida ao Balneario de Mondariz cuxa actividade se paralizou polo incendio do Gran Hotel en 1973. Unha vila dedicada á saúde termal coñecida como referente europeo no turismo de saúde cuxas instalacións desde o século XIX eran o destino elixido polos españois e europeos para gozar das vacacións estivais e coidarse a partir da filosofía natural do ‘Salutem per Aqua’.

    A historia do Balneario de Mondariz data a construción da súa primeira casa de baños en 1880 e a partir de aí o Gran Hotel que, en 1900, rivalizou cos grandes balnearios de Baden- Baden, en Alemaña, e Bath, en Londres. Solano recolleu a testemuña dos irmáns Peinador, fundadores a finais do S. XVIII do complexo, adaptando o termalismo tradicional ás necesidades do lecer de saúde do S. XXI.

    Arroz de coliflor con verduritas

    No, la coliflor no es aburrida. ¿Recordáis que hace un tiempo hicimos una pizza con la base hecha con coliflor? Pues hoy vamos a hacer unas verduritas con un “arroz de coliflor”.

    Teresa Ríos Noya, «Non estamos preparados para medrar»

    Que a poesía de base é unha marmita na que se van aliñando os nomes que mañá serán referente da nosa escrita, é algo que moi poucos poñen en dúbida a estas alturas da vida. E o caso que nos ocupa vén ser un exemplo máis de tal afirmación. Teresa Ríos deuse a coñecer ao abeiro do grupo poético e literario Versos de Areas, xurdido en Ponteareas un par de anos atrás.

    Serafín Parcero, «A illa dos deuses»

    As novelas de corte histórico que se publican en Galicia acostuman a estar ateigadas de referencias a feitos e personaxes reais, profusamente documentadas, e mesmo poderían pasar sen rubor (unhas máis ca outras) a criba de calquera historiador que se parase a valorar a súa veracidade. Pero son poucos os casos nos que o autor se entrega sen cortapisas á ficción partindo dunha realidade coñecida e dándolle a volta completamente ata configurar un relato propio.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    3 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Jhonathan Zúñiga
    3 POSTS0 COMMENTS
    Lucía Alonso
    9 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    36 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    30 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    12 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    1 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS