13.8 C
Pontevedra
Martes, 27 de Febreiro de 2024
Máis
    HomeO CondadoMondariz BalnearioBalneario de Mondariz recoñece o labor do seu primeiro equipo de 1994

    Balneario de Mondariz recoñece o labor do seu primeiro equipo de 1994

    Balneario de Mondariz recoñeceu a profesionalidade e labor dos traballadores en activo do seu primeiro equipo, ao cumprirse 25 anos da recuperación do proxecto termal como hoxe coñécese. Nun emotivo acto tras a cea de Nadal, co slogan ‘Os cinco dos 25’, a dirección premiou a Sonia Álvarez, Vanesa Rodríguez, Ángeles González, Belén Pérez e Cipriano Núñez cunhas vacacións en Costa Verde, por iso de ser especialistas en turismo, por todos estes anos dedicados ao proxecto da vila termal galega.

    Estes cinco traballadores formaban parte dos 35 empregados que foron os primeiros en entrar no edificio Varanda cando se inaugurou a primeira fase do balneario en 1994. Obra que inaugurou Manuel Fraga Iribarne que deu paso ao resto da recuperación histórica do resto dos edificios e culminou coa posta en marcha do Palacio da auga en 2005.

    O proxecto que se iniciou en 1988 polo actual presidente de Balneario de Mondariz, Javier Solano Rodríguez-Losada, tiña como finalidade devolver á vida ao Balneario de Mondariz cuxa actividade se paralizou polo incendio do Gran Hotel en 1973. Unha vila dedicada á saúde termal coñecida como referente europeo no turismo de saúde cuxas instalacións desde o século XIX eran o destino elixido polos españois e europeos para gozar das vacacións estivais e coidarse a partir da filosofía natural do ‘Salutem per Aqua’.

    A historia do Balneario de Mondariz data a construción da súa primeira casa de baños en 1880 e a partir de aí o Gran Hotel que, en 1900, rivalizou cos grandes balnearios de Baden- Baden, en Alemaña, e Bath, en Londres. Solano recolleu a testemuña dos irmáns Peinador, fundadores a finais do S. XVIII do complexo, adaptando o termalismo tradicional ás necesidades do lecer de saúde do S. XXI.

    LIBROS

    Dores Tembrás, «Enxertos»

    A nostalxia é unha materia prima habitual á hora de escribir poesía, mais non fai falla chegar a tanto. Se, a cotío, esa nostalxia leva implícita certa dose de tristura morriñenta para lembrar tempos pretéritos, non sempre ten que ser así, como demostra Dores Tembrás no seu último poemario, «Enxertos». Dores mergúllase na súa propia memoria, na súa infancia na aldea e na mocidade urbanita, para poñer en práctica unha modalidade de nostalxia leda e luminosa, alonxada de tristuras e saudades

    Queridos Reis Magos…

    Nas cartas aos Reis Magos de Oriente nunca debe faltar unha boa dose de literatura, sexa cal sexa a idade do receptor. Neste andel, como facemos sempre, queremos aportar algunhas recomendacións dirixidas aos máis pequenos da casa.

    Fran Fernández Davila, «Groenlandia»

    A Fran Fernández Davila gústalle sorprender cos seus traballos literarios, descolocar ao lector para levalo por paisaxes pouco transitadas física e emocionalmente, escapar da rutina diaria e, cunha forte carga de imaxinación, argallar historias nas que a intriga e o humor acaban por se converter en personaxes convidadas da trama.