14.2 C
Pontevedra
Luns, 20 de Setembro de 2021
Máis
    HomeLouriñaO Porriño'Para sempre, Malévich', baseada nun texto de Diego Giráldez, estrearase no Porriño...

    ‘Para sempre, Malévich’, baseada nun texto de Diego Giráldez, estrearase no Porriño e Tui

    Cando en febreiro de 2020 se daba no Porriño a claqueta final da rodaxe da curtametraxe ‘Para sempre Malévich’, pouco podían os seus responsables prever o que se lles viña enriba. O proxecto, que adapta a obra do escritor galego Diego Giráldez, tiña todo para funcionar: un elenco de contrastado talento, unha obra literaria detrás recoñecida por crítica e público, un proxecto de sensibilización arredor da diversidade funcional e unha listaxe de certames aos que se presentar. E chegou marzo e derrubouno todo.

    Da pandemia, o sector cultural e máis concretamente o audiovisual, posiblemente foron os máis afectados. Un impacto aínda maior, se cabe, no mundo da curtametraxe, xa habitualmente precario. E neste sentido, ‘Para sempre Malévich’ non era unha excepción.

    O proxecto, que comezou a forxarse en xullo de 2019, buscaba adaptar os textos de ‘Galería de Saldos’ de Giráldez e converterse ao mesmo tempo na ópera prima dos seus creadores: o director e guionista Antón Veiga e o director de fotografía Mateo Hernández.

    A obra que por fin se estrea conta con Iria Sobrado como actriz protagonista dunha historia na que a súa personaxe, a galerista de arte Mara, coñece a Berthram, un tratante de arte cego, quen é interpretado polo actor do grupo de teatro da ONCE Valacar, Felipe Cotelo.

    Making of realizado por Andrea Mariño, encargada da foto fixa durante a rodaxe

    Foi precisamente o compromiso dos creadores por contar cun actor invidente o que atraeu a atención dos medios no momento da rodaxe. E o que lle abriría as portas á obra para participar en festivais de curtametraxe de todo o territorio, pero poñendo un especial

    interese en Cans, que pechaba a súa inscrición a poucos días de se iniciar a rodaxe. Toda unha maratón de filmación en 4 días para chegar á data de peche de inscricións. E non exenta de contratempos, coma calquera rodaxe. O que, naquel momento, era o normal

    Banda sonora de Para sempre, Malévich, composta e interpretada por Eladio Santos

    A curta consegue, finalmente, chegar a pequenas salas de toda Galicia, adaptada a todos os condicionantes dos novos tempos:salas moito máis reducidas. Aforos moi acotados. Sen apertas nin bicos. Moi lonxe do que podían ter na cabeza cando comezaron o proxecto, pero pensando en que, se cadra, agardar máis para estreala lles roubase tamén iso.

    As estreas dan inicio, como non podía ser doutro xeito, no Porriño o día 20 de agosto no Pub Bumba, un dos escenarios da rodaxe nese xa, afastado febreiro. Continuarán o 21 de agosto en Tui, no Bar Pancho; o 26 en Santiago de Compostela, no Eme Club; o 27 en La Casa de Arriba de Vigo; e o 28 en A Coruña, na libraría Fiandón.

    Todo isto sempre que a pandemia o permita e non os persiga, de novo, a maldición de Malévich.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS