Adenco felicita ao Concello de Ponteareas pola recuperación da Ponte de San Roque

O grupo ecoloxista, que denunciou e esixiu a recuperación desta ponte dende o ano 2013, lamenta que houbera que esperar sete anos para recuperar este elemento patrimonial

A Ponte de San Roque, felizmente recuperada

O Grupo Ecoloxista ADENCO trasladou esta mañá os seus parabéns ao Concello de Ponteareas pola recuperación da Ponte de San Roque, que sufriu un atentado patrimonial no ano 2013. Desde entón, os ecoloxistas demandaron a recuperación da peza do baluarte da ponte que caeu ao río, e que agora se repuxo.

“Mostramos a nosa inmensa alegría ante estes feitos”, ironizan “e estamos orgullosos dun Concello que necesita sete anos para recolocar unha pedra no seu lugar”. A Ponte Vella de Ponteareas, explica ADENCO, é de fábrica de cantaría de granito ben conformada. Ten unha orixe medieval, como se pode constatar grazas á súa morfoloxía alombada e aos abondosos sinais lapidarios que atopamos no perpiaño. Conta con catro arcos, tres oxivais, con dous grandes tallamares contracorrente, que evidencian que a ponte foi erguida arredor dos séculos XIII ou XV. E lembran que, como indica a Lei do Patrimonio Cultural de Galicia, o Concello de Ponteareas, propietario da ponte, está obrigado a “a conservala, coidala e protexela debidamente para aseguraren a súa integridade e evitaren a súa perda, destrución ou deterioración”.

A Ponte de San Roque antes da súa recuperación

Para o colectivo ecoloxista, o que resulta máis sorprendente é “a desidia e inacción da administración” e aseguran que o Concello é, nestes últimos anos, “un enemigo moi perigoso para o patrimonio cultural do Concello” e lembran a destrución de parte dun dos parapetos defensivos do Castro da Croa en Ribadetea “ou a pretensión de colocar un pasamáns na Ponte románica do Cabalón, en Angoares, onde se furaron as pedras da ponte aínda que finalmente non se colocou o previsto”.

ADENCO recorda que estes feitos tamén acarrearon multas “que temos que pagar toda a veciñanza” e asegura que é “moi pouco exemplarificante que sexa a administración a que non cumpra a lexislación”.