Manuel Portas, «Por puntos»

«Por puntos», o novo traballo narrativo de Manuel Portas, achégase ao costumismo no sentido de reflectir a realidade cotiá sen unha aparente interpretación ou análise da mesma. E digo aparente porque, en verdade, detrás das súas palabras si podemos atopar posicións subxectivas do autor, pese a que tales prantexamentos non son exhibidos con rotundidade para non distraer a atención do lector.

Daniel Asorey, «As mulleres da fin do mundo»

Daniel Asorey xa nos sorprendeu gratamente coa súa primeira novela, 'Nordeste', na que se achegaba ao mundo dos cabaçeiros misturando a realidade con pingas de fantasía que dotaban o relato dun fondo moi especial. Agora regresa cunha nova historia na que nos prantexa un futuro distópico que non semella excesivamente lonxano e na que, unha vez máis, transmite un pouso social co que semella querer axitar as nosas conciencias.

Diego Giráldez, «Hotel para coleccionistas discretos»

Diego Giráldez xa nos sorprendeu fai un par de anos co seu libro de relatos «Galería de saldos», descubríndonos un autor con personalidade propia e cun xeito moi peculiar de narrar. Agora pasa do relato curto á novela para presentarnos este «Hotel para coleccionistas discretos», unha historia delirante, por veces grotesca, pero moi divertida, na que se infiltra entre as máis altas esferas do poder para amosarnos a un grupo de auténticos psicópatas que xogan con todos nós ao seu antollo. Unha especie de Club Bildelberg, por poñer o exemplo más coñecido, que xira arredor do coleccionismo de trapalladas como coartada dos seus enredos.

Xabier Cordal, «Relatos para televisión»

Xabier Cordal é unha figura que, con máis de 25 anos de traxectoria literaria e só media ducia de títulos de poesía, achou un oco entre o máis selecto do noso Parnaso particular. A súa produción é escasa pero representativa e a eses poucos poemarios só cabe engadir a súa participación en obras colectivas e, agora, unha achega iniciática no eido da narrativa. E dá este paso cunha colección de contos moi diversos, tanto en extensión como en temática, que presenta baixo o título «Relatos para televisión».

Inma López Silva, «Chámame señora, pero trátame coma a un señor»

Inma López Silva vén de inaugurar unha nova colección posta en marcha pola editorial Galaxia e denominada «Feminismos», na que se pretende dar cabida a ensaios e reflexións sobre a cuestión de xénero co obxectivo de aportar o seu gran de area á igualdade. Tres foron os títulos presentados de maneira simultánea para capitanear esta colección: «Am@me», de Chis Oliveira e Amada Traba; «Feminicidio», de Carme Adán; e o que hoxe traemos a este andel, «Chámame señora, pero trátame coma a un señor», de Inma López Silva que, a xeito de subtítulo, presenta unha frase bastante explicativa respecto do seu contido: «Memoria persoal do machismo na cultura».

Anna R. Figueiredo «Os bicos feridos»

«Os bicos feridos» é a primeira novela de Anna Figueirido e vén avalada polo recén creado 'Premio Viaductos', o que di moito e bo en favor da autora e tamén do premio. Trátase dunha historia moi apegada ao noso tempo e lixeiramente emparentada co realismo máxico por algúns dos elementos que aparecen nela, aínda que eu diría que se achega máis ao simbolismo puro e duro, dende unha perspectiva na que se nos amosa o desencanto que provoca na mocidade enfrontarse a un mundo que pouco ou nada se asemella ao que lle pintaron dende a infancia.

Eli Ríos, «DX»

Logo dunha novela tan realista e tan dura coma “Luns”, Eli Ríos regresa ao eido da narrativa cunha nova aposta radicalmente diferente coa que nos traslada a un futurible próximo e nos relata unha historia que camiña entre o terror e a ciencia ficción (moi na onda do catálogo habitual de Urco), cun enfoque e unha estrutura que nos fai pensar que está dirixida ao público xuvenil.

A. Rei Ballesteros, «Dezanove Badaladas»

Ter nas mans unha novidade de Rei Ballesteros é unha noticia ben grata, máis aínda cando falamos dunha obra primeiriza e inédita ata o de agora, descuberta entre os seus papeis pouco despois do seu prematuro pasamento. Trátase dunha novela que está datada entre novembro de 1969 e febreiro de 1970; o autor contaba, xa que logo, con só 17 anos polo que, a falla doutros datos que o contradigan, podemos considerala como a súa primeira incursión no mundo da narrativa en galego.

Suscribirse a este canal RSS