Diego Giráldez, «Hotel para coleccionistas discretos»

Diego Giráldez xa nos sorprendeu fai un par de anos co seu libro de relatos «Galería de saldos», descubríndonos un autor con personalidade propia e cun xeito moi peculiar de narrar. Agora pasa do relato curto á novela para presentarnos este «Hotel para coleccionistas discretos», unha historia delirante, por veces grotesca, pero moi divertida, na que se infiltra entre as máis altas esferas do poder para amosarnos a un grupo de auténticos psicópatas que xogan con todos nós ao seu antollo. Unha especie de Club Bildelberg, por poñer o exemplo más coñecido, que xira arredor do coleccionismo de trapalladas como coartada dos seus enredos.

Xabier Cordal, «Relatos para televisión»

Xabier Cordal é unha figura que, con máis de 25 anos de traxectoria literaria e só media ducia de títulos de poesía, achou un oco entre o máis selecto do noso Parnaso particular. A súa produción é escasa pero representativa e a eses poucos poemarios só cabe engadir a súa participación en obras colectivas e, agora, unha achega iniciática no eido da narrativa. E dá este paso cunha colección de contos moi diversos, tanto en extensión como en temática, que presenta baixo o título «Relatos para televisión».

Inma López Silva, «Chámame señora, pero trátame coma a un señor»

Inma López Silva vén de inaugurar unha nova colección posta en marcha pola editorial Galaxia e denominada «Feminismos», na que se pretende dar cabida a ensaios e reflexións sobre a cuestión de xénero co obxectivo de aportar o seu gran de area á igualdade. Tres foron os títulos presentados de maneira simultánea para capitanear esta colección: «Am@me», de Chis Oliveira e Amada Traba; «Feminicidio», de Carme Adán; e o que hoxe traemos a este andel, «Chámame señora, pero trátame coma a un señor», de Inma López Silva que, a xeito de subtítulo, presenta unha frase bastante explicativa respecto do seu contido: «Memoria persoal do machismo na cultura».

Anna R. Figueiredo «Os bicos feridos»

«Os bicos feridos» é a primeira novela de Anna Figueirido e vén avalada polo recén creado 'Premio Viaductos', o que di moito e bo en favor da autora e tamén do premio. Trátase dunha historia moi apegada ao noso tempo e lixeiramente emparentada co realismo máxico por algúns dos elementos que aparecen nela, aínda que eu diría que se achega máis ao simbolismo puro e duro, dende unha perspectiva na que se nos amosa o desencanto que provoca na mocidade enfrontarse a un mundo que pouco ou nada se asemella ao que lle pintaron dende a infancia.

Eli Ríos, «DX»

Logo dunha novela tan realista e tan dura coma “Luns”, Eli Ríos regresa ao eido da narrativa cunha nova aposta radicalmente diferente coa que nos traslada a un futurible próximo e nos relata unha historia que camiña entre o terror e a ciencia ficción (moi na onda do catálogo habitual de Urco), cun enfoque e unha estrutura que nos fai pensar que está dirixida ao público xuvenil.

A. Rei Ballesteros, «Dezanove Badaladas»

Ter nas mans unha novidade de Rei Ballesteros é unha noticia ben grata, máis aínda cando falamos dunha obra primeiriza e inédita ata o de agora, descuberta entre os seus papeis pouco despois do seu prematuro pasamento. Trátase dunha novela que está datada entre novembro de 1969 e febreiro de 1970; o autor contaba, xa que logo, con só 17 anos polo que, a falla doutros datos que o contradigan, podemos considerala como a súa primeira incursión no mundo da narrativa en galego.

Emma Pedreira, «Besta do seu sangue»

Narrar unha historia que goza de certa popularidade resulta arriscado; máis aínda cando xa foi tratada por outros autores dende distintas perspectivas. E pois o “que” non parece que vaia aportar novidade, o lóxico é buscar a diferenciación no “como”, no xeito de relatar, no enfoque que lle deamos á historia.

Manuel Esteban, «O meu nome é Ninguén»

Manuel Esteban xa nos sorprendeu fai dous anos coa súa primeira novela, “A ira dos mansos”, que chegou a nós avalada por todo un Premio Xerais. E iso é moito dicir para un autor novel. Agora retoma parcialmente aquel relato, protagonizado polo inspector Carlos Manso, para achegarnos unha nova proposta na liña da anterior.

Suscribirse a este canal RSS