Farruco Graña, "O soño de Xoán"

Dicir que “O soño de Xoán” é unha novela histórica pode ser que non se corresponda exactamente coa realidade, pois diso falamos: de realidade. Nesta historia mistúrase con mestría a realidade documentada, sobre a que o autor ten traballado arreo (iso nótase ben ao ler a novela), e a fantasía que Farruco Graña, carballés de orixe, quixo espallar sobre a súa vila de adopción: Ribadeo.

Álvarez Cáccamo, "As últimas Galerías"

Xosé María Álvarez Cáccamo tennos afeitos á súa lírica, malia que tamén ten tocado xéneros como o relato breve, o teatro, a literatura infantil ou o ensaio. Neste caso preséntanos a súa primeira novela longa, “As últimas galerías”, que xira arredor da memoria como espazo vital e da súa recuperación como un xeito eficaz de entender o noso entorno.

María Reimóndez, "A música dos seres vivos"

Manimekalai é unha moza támil que, logo de vivir a súa primeira infancia na aldea natal ao amparo da súa avoa, vese na obriga de marchar a Escocia; tan lonxe de todo o coñecido, que esta nova situación non provoca senón unha profunda falla de enraizamento.

Luis Valle, "Trona, o merlo"

O haiku, como sabemos, é un poema moi breve, orixinario do Xapón, de tres versos, cunha estrutura fixa, cun contido predeterminado que ten que ver coas estacións do ano, que contrapón ideas diferentes, que desborda impacto e sensibilidade...

Presentación en Redondela do libro “Cartas de un condenado a muerte”

O multiúsos da Xunqueira acollerá o xoves 11 de xuño, ás 21.00 h, a presentación do libro “Cartas de un condenado a muerte” (Alvarellos Editora), de José Mejuto Bernárdez. A recompilación destas cartas convértese nun testemuño único e conmovedor da guerra civil española e dos últimos días en prisión, en 1936 e 1937, do republicano galego José Mejuto Bernárdez (1905-1937), nos cárceres de Vigo, San Simón e Pontevedra.

“Lapsus”, de Alfonso Pexegueiro

Alfonso Pexegueiro tennos acostumados ás súas brincadeiras literarias no que se refire a xéneros e estilos, pero “Lapsus” ben podería representar un punto de inflexión na súa dilatada traxectoria. Preséntasenos como unha obra de teatro, pero non teño de todo claro que non se trate dun longo poema dialogado aproveitando as estruturas da esencia dramática para adentrarse no máis profundo da nosa alma.

Suscribirse a este canal RSS