15.5 C
Pontevedra
Martes, 21 de Setembro de 2021
Máis
    HomeÉ NoticiaContinúa a exposición ‘Mulleres. Entre Renoir e Sorolla’ no Museo de Pontevedra

    Continúa a exposición ‘Mulleres. Entre Renoir e Sorolla’ no Museo de Pontevedra

    A mostra, aberta ata o 17 de outubro, inclúe medio cento de obras de artistas de renome na transición do século XIX ao XX

    O Museo de Pontevedra abriu onte as portas da exposición que completa a súa programación deste verán e que aspira a ser un dos grandes reclamos culturais de Galiza nesta tempada estival: ‘Mulleres. Entre Renoir e Sorolla’. A mostra reúne medio cento de pezas da Fundación Fran Daurel con autores como Renoir, Casas, Rusiñol, ou Sorolla que poñen á muller como protagonista nos turbulentos anos da transición entre o século XIX e XX, cando o ámbito do feminino se convirte nun dos asuntos máis tratados pola modernidade.

    O director do Museo de Pontevedra Xosé Manuel Rey destacou a transcendencia e o interese temático das obras expostas, polo que augurou unha moi boa acollida entre o público que, ao seu entender, non só chegará  da veciñanza e persoas visitantes da capital pontevedresa senón que de todo o país. A mostra estará aberta ata o 17 de outubro no Edificio Castelao.

    ‘Mulleres. Entre Renoir e Sorolla’ reúne medio cento de obras, entre elas óleos, debuxos e esculturas. Todas elas trasladan ao público á época de efervescencia intelectual e de fondas transformacións sociais do cambio de século XIX ao XX e amosan a apertura que o universo feminino comezou a experimentar conquistando novos territorios que pintores e escultores  quixeron plasmar de maneira natural.

    “Falamos de Renoir, Sorolla, pero tamén de Casas, Nonel, Rusiñol, Baixeras, Hugué, Palencia ou Gargallo, e outros autores, cuxas obras amosan ademais da visión máis tradicional e convencional a chegada da identidade feminina a outros ámbitos máis novidosos”, explicou Rey.

    Fotografía de Rafa Estévez ©

    A comisaria da mostra, Helena Alonso, explicou que as obras incluídas na exposición seleccionáronse de entre a colección de Francisco Daurel, cos mellores representantes da pintura e a escultura no cambio de século. Lembrou que no momento en que destacaron estes artistas París era un centro cultural por excelencia no que a arte “permeaba” nos diferentes creadores de diferentes disciplinas.

    Do interior á conquista do exterior

    As obras de ‘Mulleres. Entre Renoir e Sorolla’ están estruturadas en diferentes ámbitos. O primeiro é o da representación da muller no ámbito intelectual, que toma forza no cambio de século e fai que o tema da muller lectora sexa un dos máis tratados na pintura. De feito, a finais do século XIX, segundo explicou a comisaria Helena Alonso, o índice de alfabetización feminino triplícase o que fai que se publiquen obras literarias e revistas que permiten incluso a autoformación.

    Outro dos apartados é o dos espidos, que se manteñen como un dos ámbitos de representación femininos, con tres exemplos na mostra dos autores Masriera, Sorolla e un mozo Benjamín Palencia. Todos teñen intencionalidades diferentes marcadas polas tendencias pictóricas de cada momento, destacando entre eles o ‘Espido no diván amarelo’, un dos escasos espidos de Sorolla, do que se pensa que a retratada é a súa muller Clotilde, quen non deixaba que modelos posasen para os seus cadros.

    Seguindo o percorrido da mostra chégase ao apartado ‘Dentro’, en referencia ao interior doméstico nas súas diferentes facetas para as mulleres, “que é o lugar onde moitos artistas seguían situando a representación do ámbito feminino”, apuntou Alonso. Pásase despois a ‘A conquista do espazo exterior’, onde se pode ver como a muller conquista a natureza, as praias, os teatros ou a propia cidade, idea claramente representada na obra de Antonio Utrillo ‘Dos Amigas’, na que se ven dúas mozas, de noite, paseando polas rúas.

    O retrato é outra das seccións, debido á importancia dada pola burguesía daquel tempo, na que coexisten retratos tradicionais nos que se exaltaban valores de pureza aínda vixentes, outros nos que a moda era algo a destacar por parte dos pintores e outros con matices expresionistas.

    Finalmente, confróntanse as mulleres traballadoras, moitas veces acompañadas dos seus fillos e representadas con grande dignidade, e a Arcadia Soñada, unha visión das mulleres como as responsables de transmitir valores ás crianzas que xurdiu tralo fin da I Guerra Mundial.

    Para pechar a mostra, está dispoñible unha playlist de Spotify cun código QR na que se inclúen autores da época que musicalmente influíron ou se viron inspirados por outras disciplinas creativas do momento: Manuel de Falla, Berthe Sylva, Félix Mayol, Erik Satie, e incluso Manuel Quiroga. “Queremos que a persoa visitante coñeza ese período creativo no que os artistas tiñan estreito contacto”, subliñou a comisaria.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS