14.2 C
Pontevedra
Luns, 20 de Setembro de 2021
Máis
    HomeVal MiñorNigránO Concello de Nigrán logra reducir a presenza de velutina tras retirar...

    O Concello de Nigrán logra reducir a presenza de velutina tras retirar máis de 500 niños e repartir máis de 1.000 trampas

    No 2018 retiráronse 270 fronte os 175 de 2019 e os 81 deste ano (unha ducia a maiores será eliminada nestes días). Igualmente, repartíronse 1.200 trampas entre a veciñanza e se continuan entregando

    O Concello de Nigrán constata a reducción da presenza de vespa velutina na comarca tras retirar persoalmente o edil de Sanidade máis de 500 niños nos últimos tres anos e repartir gratuítamente 1.200 trampas entre a veciñanza. Así, se no ano 2018 a súa concellalía retirou 270 niños, no 2019 foron 175 e neste ano lévanse 81 (nos vindeiros días, eliminaranse unha ducia máis, sendo 93 a totalidade dos que se teñen notificado ata a data).

    “Constatamos unha reducción de niños porque levamos xa 6 anos desde o Concello enriba desta plaga. Non recibimos ningunha axuda de Xunta e, aunque eles teñen esta competencia a través do SEAGA, non podemos cruzarnos de brazos ante a súa lentitude e inacción”, explica Alfonso Vázquez, edil de Educación, quen chegou a contabilizar durante a primavera 2.000 reinas atrapadas en só 8 das súas trampas. “Cada reina é un futuro niño, pois hai q ter en conta que desde o Concello repartimos gratuítamente entre a veciñanza 1.200 trampas desde 2019 co seu correspondente líquido atraínte, iso evita miles e miles de niños”, indica o edil, quen subliña que as trampas deben colocarse a partires de marzo, “é o líquido atraínte, aínda que tamén o regalamos, pódese fabricar caseiramente con 1 litro de viño tinto, 1 litro de cervexa e 1kg de azúcar pechado nun bote hermético”.

    O Concello de Nigrán adquiríu no 2017 unha pértiga que permite bombear veleno aos niños situados ata a 25 metros de altitude, constituíndo un elemento de traballo indispensable para Alfonso Vázquez e o voluntario Jesús Barros. Cando estes niños están situados a unha altura superior ou preto dun acuífero, empréganse petardos autorizados que o destrúen por completo. “En xeral é preferible optar por petardos nesta época porque garanten mellor a  destrución total de todos os exemplares do niño”, engade. 

    A parroquia de Camos, polas súas condicións, é a que máis niños rexistra no municipio, con 17 sacados neste ano, seguida por San Pedro con 15, Panxón con 14, Nigrán con 12, Parada e Priegue con 11 respectivamente e Chandebrito con 2. “As condicións de humidade e de abrigo en Camos fan que sexa a parroquia onde sempre atopamos máis niños, a velutina busca eses lugares”, incide.

    “A tenacidade e voluntariedade de Álfonso Vázquez é a que explica que en Nigrán se estea a controlar e reducir a presenza da avispa asiática, a súa dilixencia fai que cada semana reciba directamente chamadas de veciños que avistaron algún niño ou aos que Seaga nos lles deu solución”, reflexiona Juan González, alcalde de Nigrán.  

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS