9.7 C
Pontevedra
Domingo, 11 de Abril de 2021
More
    HomeVal MiñorNigránO Concello de Nigrán abre ata o 1 de marzo o prazo...

    O Concello de Nigrán abre ata o 1 de marzo o prazo de preinscrición para ofrecer clases de piano e linguaxe musical no vindeiro curso

    Os interesados deben escribir a cultura@nigran.org antes do 1 de marzo aportando os seus datos (nome, idade e teléfono de contacto). O obxectivo é configurar as clases no vindeiro curso acorde á demanda existente

    O Concello de Nigrán abre ata o 1 de marzo un primeiro prazo de preinscrición para aqueles veciños empadroados no municipio que estén interesados en recibir clases de piano e linguaxe musical no vindeiro curso e dentro das actividades culturais municipal que xa ofrecen violín ou guitarra. Os a priori interesados deben escribir a cultura@nigran.org aportando os seus datos (nome, idade e  teléfono de contacto). O obxectivo do Concello é configurar as clases do vindeiro curso de xeito acorde á demanda existente, xa que é a primeira vez que se ofrece esta modalidade e non hai referencias previas.

    O Concello investíu este ano 9.500 euros na compra dun piano de cola Yamaha negro pulido de 151 cm (e a correspondente funda acolchada a medida) para precisamente poder ofrecer a aprendizaxe deste instrumento na actividade municipal de Música, conformada actualmente por 58 alumnos de guitarra e violín.

    “Ademais de abrir o abano a unha actividade de Música con máis opcións, será un dos instrumentos en propiedade do Concello que se incorporará á futura Escola Municipal de Música que desexamos fundar na actual Biblioteca unha vez esta se traslade”, explica o alcalde, Juan González, quen engade que o instrumento permitirá tamén ofrecer moitísimos máis concertos de música clásica sen o gran custe engadido de ter que alquilar o piano e pagar o desprazamento. “É un investimento en cultura do que estamos moi orgullosos, é un salto en calidade, poucas familias se poden permitir ter un piano de cola na súa casa e aquí estará a disposición de toda aquela persoa que desexe formarse”, resume.

    O obxectivo próximo do goberno local é dar o paso cara unha Escola Municipal de Música homologada que conte coa súa sede na actual Biblioteca do Ceán (unha vez que esta se traslade a súa nova ubicación en Nigrán). “Cada vez hai máis persoas interesadas en formarse nun instrumento e desde o Concello consideramos que é unha obriga das administracións facilitar o acceso á música, tal e como xa se fai co deporte ou coas bibliotecas, por iso cremos nese proxecto”, explica González, quen incide en que nunha Escola Municipal se pode impartir ensinanza musical reglada e non profesional como xa se fai en outros municipios con gran éxito, “é algo máis que recibir clases, trátase dunha formación integral básica que axuda a desenvolver as capacidades creativas de cada quen e a súa sensibilidade”.  Así, cumpren unha valiosa función social, formativa e cultural e teñen  un  carácter  esencialmente  práctico  desde idades moi temperás, podéndose adaptar ás posibilidades e recursos de cada municipio. “O certo é que estas escolas configúranse como centros  formativos  e  de difusión    cultural  de gran    calado  e  excelente  acollida  entre  a poboación, así que temos claro que ese é o noso obxectivo”, conclúe.

    Arroz de coliflor con verduritas

    No, la coliflor no es aburrida. ¿Recordáis que hace un tiempo hicimos una pizza con la base hecha con coliflor? Pues hoy vamos a hacer unas verduritas con un “arroz de coliflor”.

    Teresa Ríos Noya, «Non estamos preparados para medrar»

    Que a poesía de base é unha marmita na que se van aliñando os nomes que mañá serán referente da nosa escrita, é algo que moi poucos poñen en dúbida a estas alturas da vida. E o caso que nos ocupa vén ser un exemplo máis de tal afirmación. Teresa Ríos deuse a coñecer ao abeiro do grupo poético e literario Versos de Areas, xurdido en Ponteareas un par de anos atrás.

    Serafín Parcero, «A illa dos deuses»

    As novelas de corte histórico que se publican en Galicia acostuman a estar ateigadas de referencias a feitos e personaxes reais, profusamente documentadas, e mesmo poderían pasar sen rubor (unhas máis ca outras) a criba de calquera historiador que se parase a valorar a súa veracidade. Pero son poucos os casos nos que o autor se entrega sen cortapisas á ficción partindo dunha realidade coñecida e dándolle a volta completamente ata configurar un relato propio.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    3 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Jhonathan Zúñiga
    3 POSTS0 COMMENTS
    Lucía Alonso
    9 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    36 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    30 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    12 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    1 POSTS0 COMMENTS