11.4 C
Pontevedra
Venres, 8 de Decembro de 2023
Máis
    HomeVal MiñorNigránNigrán ofrece o martes, unha ruta histórica e etnográfica pola parroquia de...

    Nigrán ofrece o martes, unha ruta histórica e etnográfica pola parroquia de Panxón

    O Concello de Nigrán, dentro da súa programación especial de verán, ofrece mañá martes 6 de agosto en Panxón unha nova ruta dentro do programa das ‘Xeiras de verán 2019’ do Instituto de Estudos Miñoranos titulada ‘Retallos de historia, etnografía e arquitectura’ que será guiada por Antonio Soliño Troncoso e Anxo Rodríguez Lemos.

    O percorrido, de mínima dificultade e unha lonxitude total de 1,5 km., totalmente urbano, durará unhas tres horas aproximadamente.O percorrido estará acompañado de dúas intérpretes en lingua de signos, a duración aproximada é de 3 horas e sairá ás 18:00 horas do Templo Votivo de Panxón.

    Panxón, ademais de parroquia, é unha vila mariñeira cuxos vestixios arqueolóxicos testemuñan a súa ocupación dende a Idade de Ferro. Esta cronoloxía na parroquia vai máis atrás: na praia de Patos atopáronse pezas talladas en cuarcita pertencentes ao Mesolítico (de 7.500 a 3.000 a. C.) e en Monteferro existen mostras de arte rupestre e muíños naviculares. Ademais, na mesma península se localizou un xacemento de época romana, período ben representado no núcleo urbano: na praia de Panxón foi atopada unha ara dedicada a Mercurio e, no Castro, antigo recinto marítimo da citada Idade de Ferro, apareceron restos dun mosaico e outras pezas que evidencian a existencia nel, cando menos, dunha vila romana.

    Por último, na rúa Arco Visigótico localizáronse muros e cimentacións dun asentamento romano que algúns autores datan entre os séculos III e IV d. C. Tamén, a non moita distancia, pías para traballar o barro e restos de ánforas procedentes do Mediterráneo Oriental, síntoma do carácter comercial que asistiu ao lugar.

    En resumo, a vila é un gran xacemento arqueolóxico, principalmente de época romana, á espera de ser analizado, estudado e tratado en concordancia coa súa importancia contextual.

    Nesta xeira, ademais de visitar e comentar aspectos do mencionado anteriormente, trataremos o urbanismo da vila, constataremos o rexionalismo arquitectónico, tocaremos vida e obra de Antonio Palacios, coñeceremos parte da memoria construída de José Mogimes, lembraremos elementos etnográficos conservados e desaparecidos e falaremos de gamelas, mariñeiros, redeiras, costumes e tarefas relacionadas coa pesca.

    LIBROS

    Amador Castro Moure, «Pronto hei de volver»

    A emigración, como non podía ser doutra maneira, é un deses temas aos que a literatura galega volve unha e outra vez. Dende distintas perspectivas e con diferentes enfoques e intencións, forma parte troncal do noso sistema literario dende o momento en que comezou a tomar forma.

    Xosé M. Eyré, «Ou as dúas estaredes mortas»

    Moito temos falado neste mesmo espazo dos cada vez máis difusos lindes entre xéneros literarios; de como novela e relato –tamén a poesía ou o teatro– semellan lidar pola posesión de espazos que tradicionalmente lles eran alleos e que pretenden converter en propios, alimentando así unha fusión que, no fondo, non deixa de ser a procura de novas vías de expresión aínda non transitadas.

    Raquel Castro, «Sobremesas sobre versos»

    Dende fai xa varios anos, Raquel Castro é unha das habituais na literatura infantil galega, pero a maioría dos seus traballos publicados enfocábanse cara ao mundo do teatro para nenos, onde deixou pezas de excelente facturación.