18.7 C
Pontevedra
Venres, 22 de Outubro de 2021
Máis
    HomeVal MiñorNigránNigrán ofrece o martes, unha ruta histórica e etnográfica pola parroquia de...

    Nigrán ofrece o martes, unha ruta histórica e etnográfica pola parroquia de Panxón

    O Concello de Nigrán, dentro da súa programación especial de verán, ofrece mañá martes 6 de agosto en Panxón unha nova ruta dentro do programa das ‘Xeiras de verán 2019’ do Instituto de Estudos Miñoranos titulada ‘Retallos de historia, etnografía e arquitectura’ que será guiada por Antonio Soliño Troncoso e Anxo Rodríguez Lemos.

    O percorrido, de mínima dificultade e unha lonxitude total de 1,5 km., totalmente urbano, durará unhas tres horas aproximadamente.O percorrido estará acompañado de dúas intérpretes en lingua de signos, a duración aproximada é de 3 horas e sairá ás 18:00 horas do Templo Votivo de Panxón.

    Panxón, ademais de parroquia, é unha vila mariñeira cuxos vestixios arqueolóxicos testemuñan a súa ocupación dende a Idade de Ferro. Esta cronoloxía na parroquia vai máis atrás: na praia de Patos atopáronse pezas talladas en cuarcita pertencentes ao Mesolítico (de 7.500 a 3.000 a. C.) e en Monteferro existen mostras de arte rupestre e muíños naviculares. Ademais, na mesma península se localizou un xacemento de época romana, período ben representado no núcleo urbano: na praia de Panxón foi atopada unha ara dedicada a Mercurio e, no Castro, antigo recinto marítimo da citada Idade de Ferro, apareceron restos dun mosaico e outras pezas que evidencian a existencia nel, cando menos, dunha vila romana.

    Por último, na rúa Arco Visigótico localizáronse muros e cimentacións dun asentamento romano que algúns autores datan entre os séculos III e IV d. C. Tamén, a non moita distancia, pías para traballar o barro e restos de ánforas procedentes do Mediterráneo Oriental, síntoma do carácter comercial que asistiu ao lugar.

    En resumo, a vila é un gran xacemento arqueolóxico, principalmente de época romana, á espera de ser analizado, estudado e tratado en concordancia coa súa importancia contextual.

    Nesta xeira, ademais de visitar e comentar aspectos do mencionado anteriormente, trataremos o urbanismo da vila, constataremos o rexionalismo arquitectónico, tocaremos vida e obra de Antonio Palacios, coñeceremos parte da memoria construída de José Mogimes, lembraremos elementos etnográficos conservados e desaparecidos e falaremos de gamelas, mariñeiros, redeiras, costumes e tarefas relacionadas coa pesca.

    COLABORACIÓNS

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Francisco Castro, «O cemiterio de barcos»

    Francisco Castro regresa de novo á novela xuvenil, un territorio no que xa ten demostrado que se desenvolve con soltura, para presentarnos unha narración que se move en dous planos diferentes.

    Bizcocho de plátano

    No sé si consumir plátano canario en este momento puede ser una pequeña ayuda a los palmeros que están pasando por esta situación tan dolorosa, que desde aquí cuesta imaginar; pero si con esto podemos aportar un granito de arena, lo haremos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    46 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS