23.5 C
Pontevedra
Mércores, 22 de Setembro de 2021
Máis
    HomeComarcasRedondelaO BNG de Redondela demanda un cambio no sistema de limpeza das...

    O BNG de Redondela demanda un cambio no sistema de limpeza das praias

    A fórmula elexida polo goberno municipal de Redondela, para enfrontar a limpeza de praias durante a presente campaña de verán, a criterio dos e das nacionalistas, “debe ser modificado polas molestias que á veciñanza lles está a supoñer no uso e disfrute destes espazos públicos”

    O portavoz do BNG no Concello de Redondela, Xoán Carlos González, vén de dirixir un escrito á Alcaldía de Redondela no que expón a súa disconformidade cos argumentos que se están a dar dende varios medios informativos “sobre limitar a recollida de algas a varios días da semana, nas praias de Redondela”. Segundo o edil nacionalista que se ben comparte como principio de respeito medioambiental a preservación dos areais sen intervencións humanas, “non se dan as condicións para as praias do noso concello, principalmente de Cesantes”.

    Consideran dende o BNG, que a “perda de area” débese maiormente ás diversas obras, e aterramentos que nas últimas décadas se teñen realizado na beiramar da Ría de Vigo, modificando a acción natural das correntes”. Entre estas actuacións resalta os aterros no Estreito de Rande, a estructura do Peirao , ou os balados construídos no mandato do PP no propio areal de Cesantes. Limitan o negativo impacto da limpeza de algas e plantas mariñas, como a zostera, ante o evidente deterioro dos areais. Apostan no BNG, por manter a limpeza das praias por medios manuais, e non mecánicos “fomentando un maior respeto polo entorno natural”.

    Noutra parte do seu escrito, o edil nacionalista refírese a que “o uso e disfrute dos espazos públicos, como no caso dos areias de Redondela, consitúe un dereito da veciñanza”. Alude a que as mesmas familias que colaboraron estoicamente coas restriccións motivadas polo COVID-19, moitas delas vivindo en zoas urbanas, non se poden permitir o luxo de adquirir fincas ou piscinas particulares. “Teñen dereito a disfrutar dos areais e que o concello colabore no seu mantemento posto que este é o tipo de lecer máis extendido entre estes veciños e veciñas, na época estival”, sinala o edil nacionalista.

    Argumenta que “non pode ser que aqueles que padeceron as maiores restriccións, agora tamén vexan limitado o seu dereito ao disfrute destes espazos públicos ao non recollerse diariamente as algas e plantas mariñas. Trátase dunha cuestión de xustiza social”, afirma Xoán Carlos González.

    Finalmente no escrito, demanda que dende o Goberno que preside Digna Rivas “reconsideren a problemática que tanta repercusión está a ter entre os nosos veciños e veciñas modificando a fórmula de limpeza de praias co fin de conxugar recuperación medioambiental e lecer”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS