18.3 C
Pontevedra
Mércores, 22 de Setembro de 2021
Máis
    HomeO CondadoSalvaterra de MiñoSalvaterra de Miño remata a intervención no cruceiro e peto de ánimas...

    Salvaterra de Miño remata a intervención no cruceiro e peto de ánimas de San Roque, na parroquia de Cabreira

    Dentro da liña de traballo que se ven realizando de posta en valor do patrimonio histórico cultural, e despois da restauración do cruceiro de Vilacoba, o da Igrexa  de Leirado, Cimadevila en Fornelos, o muiño en Alxén, neste momento o Concello de Salvaterra de Miño encóntrase rematando a intervención sobre o peto de ánimas e o Cruceiro de San Roque de Cabreira, para posteriormente empezar coa restauración do palco de música de Leirado.

    O cruceiro e o peto de ánimas tallados en pedra datan de finais do século XVIII e encontrábanse un estado de conservación medio, debido tamén en gran medida aos danos ocasionados no ano 2015 cando tentaron roubar a imaxe da Inmaculada que ía apoiada no fuste da columna, sobre un capitel. Esta peza atópase nun lugar con un alto valor etnográfico, xa que na contorna encóntrase a  Capela  de San Roque e  o palco da música. Está realizado totalmente en roca granítica e presenta como cimentos tres escalóns. Na placa de mármol situada na súa base pódese ler a seguinte inscrición:

    “TU QUE PASA MIRAME
    TODO CUBIERTO DE LLAGAS
    HAY HIJO QUE MAL ME PAGAS
    LA SANGRE QUE DERRAME
    MAS ESPERA Y TE DIRE
    PUES QUE TANTO PADECI
    SI LO MAS HICE POR TI
    QUE FUE MORIR POR SALVARTE
    SI TU TE MUEVES A MI
    COMO NO HE DE PERDONARTE”.


    De acordo ao libro ‘Cruces, Cruceiros e petos do Concello de Salvaterra de Miño’ de Don Estanislao Fernández da Cigoña, este cruceiro puido ser realizado polo soado canteiro Ignacio Cerviño Quinteiro. Autor doutras obras como son o Cruceiro da Madalena en Cangas e o seu peto de ánimas. Algo non tan disparatado, se temos en conta que Ignacio residiu durante anos no veciño municipio de Ponteareas e que o estilo e a factura aseméllanse ás outras obras atribuídas a este.

    Na parte posterior do cruceiro, sitúase un pequeno peto de ánimas en forma de retablo no que tres figuras aparecen entre chamas. A figura central asemella ser a dun eclesiástico, aínda que a súa cantería é bastante tosca e esquemática, lonxe queda pois, da coidada técnica levada a cabo no cruceiro. O peto de ánimas tamén presenta unha lenda que di o seguinte: “DEVOCION DE JOSE GONZALEZ. ANO DE 1783”.

    A intervención realizada busca garantir a conservación da obra e frear o seu deterioro, neste caso o dano máis grande que se subsanou foi o acto vandálico que se produciu no intento de roubo da escultura. Para iso primeiro uníronse as pezas que conformaban a escultura da Virxe  e levouse a cabo a limpeza de todo o conxunto, cruceiro, peto e o seu contorno.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS