15.6 C
Pontevedra
Sábado, 25 de Setembro de 2021
Máis
    HomeO CondadoPonteareasPonteareas da un paso adiante na instauración da normalidade e a igualdade...

    Ponteareas da un paso adiante na instauración da normalidade e a igualdade de xénero

    A concellería de Benestar Social e Igualdade pon en marcha os cursos de linguaxe inclusiva dirixidos a funcionariado, persoal laboral e Corporación

    “Ponteareas da un paso máis para acadar a igualdade e a normalidade”, así o resume a concelleira de Benestar Social e Igualdade, Verónica Carrera, que puxo en marcha os cursos de linguaxe inclusiva programados no Plan de Igualdade e desenvoltos no marco da estratexia EDUSI financiada cos Fondos de Desenvolvemento Rexional (FEDER) da Unión Europea e con fondos propios.

    Ao longo do mes de decembro o funcionariado, o persoal laboral e a Corporación poderán participar nas clases de linguaxe inclusivo que buscan detectar erros cotidiás e aportar solucións aos mesmos co propostas e exemplos que farán que a sociedade avance e desterrarán tratamentos pouco axeitados herdados da sociedade patriarcal.

    O concello de Ponteareas primará a alternancia de xéneros sen excluir ningún e dando visibilidade aos dous na documentación, instancias, solicitudes e tamén no trato ás persoas. “Buscaremos a igualdade e para iso é imprescindible dar visibilidade a mulleres e a homes e adaptar sempre a nosa comunicación á maioría ou ao colectivo que temos diante”, explica Verónica Carrera que adianta que a igualdade é cousa de todas e de todos, do conxunto da sociedade.

    Un dos primeiros pasos, froito da primeira xornada celebrada onte no salón de plenos, será solicitar o cambio no nome do ‘pacto dos alcaldes’ que para Ponteareas debería ser ‘pacto das alcaldías’.

    Nos cursos as participantes e os participantes debaten sobre cuestións diarias tan arraigadas que non apreciamos pero que discriminan. A partir de agora Ponteareas afronta unha renovación que conta co apoio de todas e todos conscientes desas barreiras invisibles que ocultan ao 50 % da poboación, ás mulleres.

    Exemplos como ‘o solicitante…’ pasará a ser ‘a persoa solicitante’ para evitar prácticas discriminatorias a través da utilizacion do idioma non igualitaria para ámbolos sexos. O emprego de abtractos como ‘a dirección’ substituirá o común ‘o director…’ para marcar a atención nas funcións que se denotan e non nas persoas que as realizan.

    O masculino como falso xenérico deixará de ser unha realidade e pasarase a empregar tamén o uso das barras ‘as propietarios e os propietarios’ e abandonaremos esa pereza na escrita e na lectura que prolongaba mensaxes herdadas dunha sociedade antropocéntrica.

    Tamén se facilitarán recursos para as comunicacións informais e as nosas concelleiras e os nosos concelleiros darán exemplo de que todas e todos xuntos desenmascararemos actitudes que deben deixar de ser presente.

    Pero o curso de linguaxe inclusiva foi máis aló. Verónica Carrera explica que a formación “tamén avanzou no sexismo social e no uso non sexista da imaxe nos medios de comunicación e ofrecéronse ferramentas e manuais para facilitar o traballo diaria do funcionariado e das persoas en xeral”.

    COLABORACIÓNS

    Saliente de guardia

    El volumen de la canción y un discreto codazo de mi mujer me devolvieron a la realidad. El homenajeado sonreía frente a las velas encendidas de la tarta y los invitados entonaban el 'cumpleaños feliz'. Yo tenía la mirada perdida pero, tras el aviso, me incorporé a las últimas notas y al aplauso final.

    Entrevista a Carlos García Vaso

    Escribir sobre Azul y Negro es un orgullo, ya no solo por ser parte de la historia de nuestra música (¿Quién no recuerda las melodías / himnos que hicieron para varias Vueltas Ciclistas a España?) sino por que nunca fueron de divos y siempre estuvieron cerca de sus fans. Acaban de publicar nuevo disco (el Covid los volvió a unir a la formación original) y por tal motivo charlamos con Carlos.

    ¡Indultos!

    Hace unas semanas fue la época de los indultos. Por un lado, se indultaron a los "díscolos catalanes" que quisieron "separarse de la madre patria" para ocultar las vergüenzas de tantos años de corrupción ya que, si no no se entiende. Ni historia ni, sobre todo los datos económicos, lo sostienen por ningún lado.

    Xesús Constenla, «O peso do cerebro»

    Xesús Constenla xa nos ten acostumados a unha narrativa arriscada e alonxada de tópicos, o que non deixa de ser un aliciente para calquera lector. Agora, con «O peso do cerebro», mantense firme nesta liña de traballo para adentrarse no confuso mundo de don Honorio, un vello afectado de demencia senil que un día, aproveitando un despiste da súa neta, Paula, sae da casa e vaga sen rumbo pola cidade de Barco (doadamente identificable co Ferrol natal do autor), un espazo que, coma o protagonista, coñeceu mellores tempos.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    12 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    4 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    44 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    34 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    1 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS