8.3 C
Pontevedra
Martes, 18 de Xaneiro de 2022
Máis
    HomeO CondadoPonteareasOs Biosbardos precisa axuda "para seguir axudando"

    Os Biosbardos precisa axuda “para seguir axudando”

    A crise sanitaria desatada pola pandemia do coronavirus ten outros efectos secundarios que, a meirande parte das veces, pasan desapercibidos como son os animais. A protectora Os Biosbardos de Ponteareas, asociación que funciona únicamente polo traballo, esforzo, tesón e ganas de voluntarios e voluntarias, da a voz de alarma “temos pienso para aproximadamente dúas semanas e a finais de mes, haberá que pagar factura veterinarias, comeza o calor e non temos desparasitacións externas e non temos nin podemos mercar collares para previr a leishmania”.

    Unha vez máis, os máis vulnerables, volven a ser os grandes olvidados “as súas vidas non son importantes –laméntanse dende Os Biosbardos– dan igual, son só animais, animais de refuxios, animais da rúa, dobremente vítimas do abandono e a indiferencia”.

    Se ben aos voluntarios e voluntarias da asociación nunca lles asustou o traballo “botarlle hora, trasnoitar, cargar, traballar moi duro para recadar diñeiro ou comida” agora, a crise do COVID-19 vén de cambiar o panorama.

    “Agora temos medo, moito medo, –afirman– agora non podemos traballar, non podemos montar mercadillo os sábados, non podemos montar os postos de comida nas festas programadas para marzo e abril, non podemos facer recadación de alimentos en supermercados, non podemos realizar as visitas preadopción nin adopcións, non podemos darlle os seus finais felices a nuestr@s biosbard@s”.

    Cada céntimo recadado era necesario para para pagar facturas e comprar penso e desparasitaciones “e xa non vai ser, xa non podemos e non sabemos cando poderemos, agora todo se tornou incerteza e sabemos que é difícil, moi difícil, que todas e todos estamos ao pasar mal, que os ERTE están a tocarnos moi de preto, que as e os autónomos como sempre os máis prexudicados, que non sabemos que vai pasar e o medo paralízanos, pero por favor, suplicámosvos que unha vez máis nos botedes unha man para seguir sacando adiante aos nosos máis de 487 animais”.

    Moitos dos animais do refuxio dos Biosbardos son enfermos crónicos que necesitan o seu penso de dieta e a súa medicación para seguir vivindo, “innumerables colonias felinas que dependen de nosotros, axudamos a animais de persoas sen recursos con alimento e o que podemos, sempre estamos aí pero agora soas non podemos, e necesítannos máis que nunca”

    Lembran que “ningunha achega é pequena, a nosa situación agora mesmo é moi moi delicada, de non conseguir algo de solvencia teremos que deixar de axudar a máis animais”.

    Os Biosbardos precisa de axuda económica, alimentación, desparasitaciones, “cada persoa o que poida axudarnos será un agasallo para eles”. Se queredes colaborar, tendes toda a información nesta ligazón da páxina de Os Biosbardos.

    COLABORACIÓNS

    Xosé Monteagudo, «Eternity»

    Xosé Monteaguro volve a sorprendernos coa súa nova novela, «Eternity», que chega a nós avalada polo premio de narrativa breve Repsol do ano pasado. Nesta ocasión o autor indaga sobre a eterna arela de transcendencia alén da morte, pois a trama desenvólvese arredor da creación dunha empresa tecnolóxica (que presta o título ao relato), ideada para preservar a memoria dos falecidos. Un auténtico cemiterio virtual ateigado de narracións do que foron as vidas dos seus inquilinos, relatadas por familiares e amigos. Deste xeito achégase á idea da morte dende unha perspectiva diferente, pois o protagonismo está na reconstrución das vidas dos mortos, no recurso da memoria como bálsamo para aliviar a perda do ser querido.

    ¡Llega el 2022! el año de los patitos… ¡esperemos que no feos!

    Ha finalizado el año 2021, ese que todo el mundo decía que iba a ser el de la recuperación, el del adiós del dichoso Covid. Ilusos. Algunos pensaban que al comenzar el 2021, con las vacunas ya comenzando a administrarse a la población, el dichoso virus iba a desaparecer cómo un mal sueño. La realidad ha resultado ser muy diferente.

    «A nena lectora» de Manuel Rivas e «De cando o Suso foi Carteiro» de Xosé Neira Vilas, dúas ideas para a ‘carta aos Reis Magos’

    É tradición neste Andel colocar algúns libros para nenos cando chegan as datas do Nadal e este ano, por aquilo de manter as nosas vellas teimas, traemos dúas obras que de seguro farán as delicias dos máis pequenos (e dos non tan pequenos, que nunca somos demasiado vellos para deixarnos enredar por unha obra ben escrita). Pertencen a dous autores que non dubidamos en considerar clásicos: Manolo Rivas e Xosé Neira Vilas, que é tanto como dicir dúas apostas sobre seguro. Teñámolos moi presentes á hora de redactar a nosa misiva aos Reis Magos.

    Rumbo al 2022

    Todos necesitamos pulsar el botón “reset” de vez en cuando, poner un punto y final y volver a empezar de cero. Sin duda, el 1 de enero es el mejor momento, o eso dice el mundo que nos rodea.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    15 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    8 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    55 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    38 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    4 POSTS0 COMMENTS
    Avatar
    1 POSTS0 COMMENTS