10.5 C
Pontevedra
Sábado, 27 de Novembro de 2021
Máis
    HomeBaixo MiñoTuiTui reclama a igualdade real e efectiva cun manifesto lido por seis...

    Tui reclama a igualdade real e efectiva cun manifesto lido por seis mulleres de distintos ámbitos

    Seis mulleres puxeron hoxe voz á reivindicación dunha igualdade real e efectiva en todos os ámbitos coa lectura do manifesto deste 8 de marzo, no acto institucional organizado polo Concello de Tui. O antigo edificio dos xulgados, na praza da Inmaculada acolleu esta conmemoración nun evento que foi transmitido en directo a través de YouTube, a web municipal e as redes sociais.

    A concelleira de Igualdade, Ana Mª Núñez, abriu o acto deste 8 de marzo de 2021 expondo que “as mulleres continuamos reivindicando os nosos dereitos, o noso lugar, gritando en voz alta contra a violencia, a explotación e as desigualdades que estamos sufrindo”. Reivindicou “o valor da nosa contribución ao patrimonio común en creación e coñecemento, en coidados e apoios, en arte, na ciencia, na economía, na filosofía, … E por suposto, reivindicamos a nosa categoría como mulleres, como suxeito político e diana da opresión”. Un acto no que se recordou a memoria e a historia de todas as mulleres, e no que se visibilizou un ano máis que “a loita das mulleres está viva”.

    A continuación proxectouse o audiovisual ‘Únete á R-Evolución nos coidados’ que rende homenaxe ás mulleres que estiveron en primeira liña durante a pandemia.

    Os versos do poema ‘Pensamentos de realidade’ da pedagoga Teresa Domínguez xunto ás pezas musicais interpretadas por Dafne Piñeiro e Lourdes Quintela, alumnas do Conservatorio Profesional de Música de Tui, intercaláronse na lectura do manifesto a cargo de seis mulleres de diferentes ámbitos.

    Chelo Domínguez, directiva dunha empresa de automoción, recoñeceu que “aínda que no mundo occidental as mulleres gañamos moito terreo, aínda existen desequilibrios estruturais de carácter social, educativo e laboral que ameazan con que o soño dunha igualdade efectiva entre mulleres e homes non fose máis que unha simple ilusión. Para evitalo necesítanse medidas intelixentes e atrevidas”. E apuntou cómpre “equilibrar a grella de saída rompendo os roles de xénero no acceso ao mercado laboral. E iso só pode traballarse mediante políticas que entendan que a influencia da contorna educativa, social e familiar nos primeiros anos de vida son absolutamente claves”. Expuxo que á celebración do 8 de marzo chegamos tras “unha loita moitas veces xorda, pero constante, das nosas e nais e avoas”. Engadía que “hoxe nos corresponde concienciarnos con que hai que seguir loitando para que na fotografía do futuro as nosas fillas e netas non lles custe saír ben encadradas, enfocadas, e en primeira fila; brillando ao lado, e non detrás, dos nosos fillos e netos”.

    Marisa Giráldez, deportista, mestra e presidenta do Club de Badminton Tui reivindicou a igualdade das mulleres “en todos os ámbitos da súa vida e especialmente no deporte, unha das áreas onde a discriminación da muller polo feito de ser muller é unha realidade aínda vixente”. Concluía indicando que “as mulleres somos corredoras de fondo: seguiremos e seguiremos, tamén despois desta crise, como sempre o fixemos, até chegar á máis xusta das metas: a igualdade real, plena e efectiva”.

    Laura Méndez, coma ela mesma explicaba “continuadora dunha historia laboral de catro xeracións de mulleres emprendedoras e loitadoras no sector hostaleiro” expuxo que “grazas ás mulleres da miña familia aprendín que esta situación complicada do sector pasará, e, o renacemento chegará cheo de emocións, sentimentos e retos marabillosos e nunca esquecendo o importante de ter sempre unha mirada de xénero que me leva a reivindicar os valores dun liderado feminino como cimentos sólidos que crean unha nova realidade no contexto Covid, con oportunidades dun futuro firme e seguro”. Concluíu indicando que “tal como fixemos avanzar este sector no pasado, podemos hoxe, mañá e sempre alcanzando, desta forma, un futuro igualitario”.

    Rocío Gómez, presidenta da Asociación de Amas de Casa de Tui, explicou coma este colectivo naceu en 1992 “ co firme propósito de tecer redes entre mulleres para achegalas ao espazo público, ao coñecemento e ao tempo libre e para dar voz ao que nunca se conta: A nosa historia”. Explicou coma a pandemia oculto o papel das mulleres “ invisibles no público pero imprescindibles no universo dos afectos, do coidado, da sustentabilidade e da supervivencia familiar. Mulleres que sosteñen o mundo coas súas mans”. E reclamou “o noso espazo persoal e profesional, o noso tempo para o lecer e o autocoidado, a repartición equitativa dos coidados familiares e as tarefas domésticas e a visibilidade das nosas contribucións á sociedade que foron e aínda hoxe seguen sendo silenciadas. Hoxe, as mulleres dicimos: estamos aquí e continuaremos este camiño para construír fogares entre iguais e onde o espazo público, as rúas e as prazas sexan tamén os nosos lugares”.

    Laura Villaverde, actriz e creadora escénica, amosou o seu “compromiso e interese en crear personaxes femininos que leven soas o peso dramático de toda a obra escénica, e contribuír a romper cos aínda existentes e restrinxidos roles femininos”. Engadía que “como creadoras e creadores temos que fomentar a posibilidade de que unha muller poida interpretar a un personaxe con identidade ó servizo da historia e non ó servizo dun protagonista masculino, onde se poida extraer un discurso de igualdade como forma de exercer poder; realizando unha representación da realidade feminina que inflúa e condicione a formación dun referente feminino no imaxinario colectivo. Temos que visualizar e crear referentes” Concluía sinalando que “reivindicar a igualdade da muller tanto no mundo laboral, sexual, como no persoal segue a ser un asunto vixente”.

    Nuria Garabal, mestra e directora non Ceip Plurilingüe Nº1 de Tui, indicou que “dende a educación todos ou días facemos por conseguir un futuro igualitario para todas e todos. Os docentes somos modelos e inspiramos aos nosos nenos e nenas a crear un mundo sen discriminación de xénero”. E sinalaba que “só educando en igualdade avanzaremos como sociedade”. Expuña que “a coeducación, a incorporación das mulleres como referentes nos libros, o trato igualitario na aula, no recreo, nas titorías…, son tarefas que nos corresponden como mestras e mestres”. Rematou animando “a todas as mulleres e nenas para que crean nas súas posibilidades e alcancen as súas metas, sabendo que as capacidades das persoas son ilimitadas”.

    COLABORACIÓNS

    Ponteareas deportiva

    Los núcleos más importantes de población concentran el grueso de las pruebas deportivas que se celebran a lo largo del año. Es lógico, las infraestructuras para la práctica de deporte forman parte del paisaje de grandes urbes, mientras ciudades pequeñas y pueblos tienen limitado el acceso a gimnasios, pistas, pabellones y piscinas.

    Domingo Villar, «Algúns contos completos»

    Domingo Villar é un dos escritores galegos de maior sona grazas ás súas novelas policiais protagonizadas polo inspector Leo Caldas. Pero o que agora nos presenta neste volume é unha faciana moi diferente daquela á que nos ten acostumados. Nesta entrega non hai crimes, nin intriga, nin tramas reviradas, nin atisbo algún de narración policial nin de literatura negra. Trátase dun proxecto moito máis persoal e cercano, un pequeno capricho feito á medida del e do seu círculo máis íntimo.

    ¡Galicia profunda!

    Hace unas semanas, Galicia saltó a la palestra por el dictamen de una jueza de Marbella que le retiró la custodia de un hijo a su madre por llevárselo a vivir a la "Galicia profunda". Tengo que reconocer que no he leído el auto y por lo tanto quiero pensar que una persona como una jueza, a la que se presupone cierto nivel cultural y un cierto grado de sentido común, que haya incluído esos términos en el mismo, ha sido un desliz. De ser un acto meditado demuestra el grado de ignorancia existente en éste país.

    Ana Cabaleiro, «Deixádenos remar»

    Descubrimos a Ana Cabaleiro cun libro de relatos tan interesante como «Sapos e sereas». Logo viría a novela «Las Ramonas» e agora chega cunha terceira proposta que, tal e como eu o vexo, navega entre ambos os dous mundos, o do relato curto e a novela tradicional, sen acabar de mergullarse en ningún deles. Claro que tal afirmación ben merece unha explicación detallada.

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    14 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    6 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    49 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    36 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS