22 C
Pontevedra
Mércores, 27 de Outubro de 2021
Máis
    HomeBaixo MiñoO RosalO Rosal xa presume do seu Ecoparque O Campo Novo, en Viso...

    O Rosal xa presume do seu Ecoparque O Campo Novo, en Viso dos Eidos

    Cerca de 200 veciños e veciñas inauguraron o novo espazo paisaxístico, mención de honra no prestixioso premio de arquitectura Simonetta Bastelli

    Os veciños do Rosal xa poden presumir do Ecoparque O Campo Novo, en Viso dos Eidos. Cerca de 200 persoas asistiron á inauguración dun espazo cun gran valor patrimonial e etnográfico que integra, ademais de áreas para o lecer e a convivencia para todas as idades, unha antiga mina de auga restaurada e un lavadoiro. O Ecoparque érguese nunha contorna estratéxica á nivel paisaxística, xa que está ao lado do río Padín e próximo aos muíños do Folón e o Picón, polo que se converterá nunha parada obrigatoria nos paseos da veciñanza.

    A inauguración do Ecoparque veu acompañada tamén do seu primeiro gran recoñecemento. O espazo recibiu a mención de honra nos prestixiosos premios de arquitectura Simonetta Bastelli. O xurado recoñeceu o gran labor da arquitecta e paisaxista María Fandiño para crear un espazo no que a arquitectura se mimetiza dunha maneira sostible e eficaz co patrimonio natural e etnográfico de Viso dos Eidos. A alcaldesa, Ánxela Fernández Callís, aproveitou o acto de inauguración para “dar os parabéns e as grazas a arquitecta polo seu gran traballo”.

    A rexedora mostrouse “moi feliz” polo remate dun proxecto que se alongou dous anos e que comezou cun proceso participativo aberto a toda a veciñanza. “Coma sempre escoitamos as suxestións e peticións dos veciños e veciñas para crear un espazo ao gusto da veciñanza”, e que cristalizou “neste Ecoparque de uso polivalente para todas idades”, destacou a rexedora. Os nenos e nenas teñen diversos xogos de madeira, hai varias mesas para o desfrute das familias, diversos recunchos onde convivir, falar, ler, xogar… ademais de dous biosaudables a petición das veciñas da contorna. A entrada ao Ecoparque tamén conta cun espazo asfaltado que se pode adicar a varios usos, dende aparcamento ata escenario musical, como foi onte, co “fermoso concerto inaugural” que ofreceu a Banda da Escola de Música da Agrupación Musical do Rosal “á que lle estamos moi agradecidos e agradecidas por participar”, afirmou a alcaldesa. 

    O proxecto contou cun investimento de 93.000 euros cofinanciados con fondos propios municipais e con fondos do Plan Concellos da Deputación de Pontevedra, e recibe o nome de Campo Novo, xa que se ergue nunha parcela que antigamente estaba adicada a uso agrario. “O espazo é agora un campo novo e moderno para o lecer e o desfrute da nosa natureza e patrimonio”, conclúe a alcaldesa.

    COLABORACIÓNS

    Desplazados en la sanidad

    La sanidad pública se mantiene como uno de esos pocos motivos de orgullo que le quedan al contribuyente. Nuestros impuestos mantienen un complejo entramado de centros sanitarios y profesionales que tejen una invisible red de seguridad a nuestro alrededor. Con independencia del motivo de consulta, el deseo de cualquier usuario es que la asistencia sea fluida, ágil y precisa. Necesitamos percibir que somos escuchados con atención y tratados con respeto, diligencia y empatía.

    Samuel Merino (Pompa e Boato), «Guantanamera (Poema nun só acto)»

    Primeiro poemario en galego de Samuel Merino, logo de dous textos en castelán («Enésima patada con amor» e «Trementina») que son dúas auténticas esgazaduras polas que esborrexe, pinga a pinga, a alma do autor. Naqueles primeiros versos, asinados baixo o pseudónimo de «Pompa e Boato», o poeta semella reconstruirse logo dun particular descenso aos seus propios infernos.

    Sentir común

    Allá por el año 2014, el lema de una gran compañía "gallega" se dejó sentir por nuestro pueblos y ciudades. Si os fijáis, lo he puesto entre comillas lo de gallega porque, de eso, lo único que tiene es el dinero de todos nosotros. Comencemos por el principio y no vamos a dar nombres porque la mayor parte de nuestros lectores ya saben o empiezan a intuir a lo que nos vamos a referir.

    Ácido y Caracola

    Todo comenzó hace muchos, muchos años, cuando Caracola aun vivía feliz, en el fondo del mar. De todas las princesas marinas que habitaban en las profundidades, ella era la más querida y la preferida de Océano, el Señor de todos los mares, y como tal, poseía todo aquello que pudiera desear

    Colaboradores

    Alberto Aliaga Sola
    13 POSTS0 COMMENTS
    Ángel Covelo
    6 POSTS0 COMMENTS
    Bea Sanfa
    5 POSTS0 COMMENTS
    Manrique Fernández
    47 POSTS0 COMMENTS
    Paz de la Peña
    35 POSTS0 COMMENTS
    Ricardo Canosa Bastos
    14 POSTS0 COMMENTS
    Roberto Mera
    2 POSTS0 COMMENTS